RÓD SMOKA
Velaryonowie po was przyjdą!
Wąż Morski weźmie sobie wasze parszywe łby!
Nie!
Proszę!
Pierdolę cię, Draharze.
Pierdolę twoją kurwę matkę i bękarta ojca!
Nie!
Niech żyje książę Daemon!
Spal te pizdy z Triarchii żywcem!
Tutaj, mój książę!
Ratuj mnie!
- Do jaskiń! - Biegiem do jaskiń!
Wycofać się! Wycofać się do jaskiń!
Wracać do jaskiń!
Gdzie jesteś?
Zmierz się ze mną!
Wychodź!
Gdzie jesteś?
Nakarmię tobą twoje kraby!
Gdzie jesteś?
Ma twoje włosy, panie.
- Racja. - I oczy, panie.
Też.
A także mój nos.
Dwa lata i już wygląda jak król.
Możliwe,
lecz rano jadł owsiankę rękami.
Urośnie.
Wyszykowaliśmy mu godne przyjęcie.
Pod koniec polowania będziemy świętować coś jeszcze.
Cóż takiego?
To jego drugi dzień imienia. Aegon rośnie.
Tylko czekać, aż Viserys ogłosi go następcą.
Nie byłbym pewien.
Jest pierworodnym synem!
Nie wiem, czy król tak to widzi.
A zatem tak mu to przedstaw,
lordzie namiestniku.
Panie.
Pilne wieści ze Stopni.
Karmiciel Krabów szykuje się do oblężenia,
a jego ludzie nocą unieszkodliwili naszą flotę.
Nie dzisiaj, Tylandzie.
Niestety sprawa jest pilna.
Czekała trzy lata, poczeka jeszcze trzy dni.
Jedzcie. Nabierzcie sił do podróży.
Proszę.
Wozy gotowe?
Czekają przy bramie.
Lord Jason w południe chce być w lesie.
- Widziałeś Rhaenyrę? - Nie, panie.
Siły Triarchii kryją się w jaskiniach.
Smoki im nie straszne.
Nie ma tam pieszych żołnierzy?
Najemnicy odchodzą masowo.
Widzą, że to przegrana sprawa.
Gdzie Rhaenyra?
Nie jestem pewien.
Siły Velaryonów niszczeją, panie.
Słychać głosy niezadowolenia.
Daemon trzyma ludzi krótko i zaczynają kwestionować jego dowództwo.
Jeśli korona ma interweniować,
- Tylandzie. - to teraz.
Daemon i Wąż Morski rozpoczęli wojnę bez pozwolenia króla.
Jeśli przyłączy się do niej po tak długim czasie, wyjdzie na słabego.
Czy ktoś mi powie,
gdzie, na siedem piekieł, jest Rhaenyra?!
Pod okiem smoka
Pod okiem smoka...
Jeszcze raz.
Może księżniczka zechce wysłuchać innej?
Nie zechce. Graj.
Umykała ze swym ludem i statkami
Z sercem płaczącym po tych...
Pani.
Kazałam ci przerwać?
Od początku.
Umykała ze swym ludem
- I statkami... - Rhaenyro?
Tak, królowo?
Czekają na ciebie na dziedzińcu.
Wkrótce ruszamy na łowy.
Wolę zostać tutaj i poczytać.
Idź, Samwellu.
Księżniczka nakazuje ci zostać.
Królowa zaś - natychmiast opuścić boży gaj.
Księżniczko.
Pani.
Król życzy sobie, byś dołączyła.
Król może świętować beze mnie.
Chce, byśmy byli razem.
A polowanie dostarczy nam rozrywki.
To królewski rozkaz?
- Tak, lecz... - Natychmiast, pani.
Nie musi nim być.
Nic nie musi takie być, Rhaenyro.
Czyż to nie wspaniałe?
Cała rodzina będzie świętować w Królewskim Lesie.
Powinnaś jeździć w takim stanie?
Maesterzy twierdzą, że dobrze mi to zrobi.
W końcu i ty urodzisz dziecko,
a wtedy będę dumnym dziadkiem.
Da się przetrwać.
Dni się dłużą, lecz Aegon nie umęczył mnie porodem.
Powinnaś pojechać ze mną.
Dołączyć do łowów.
Wolę nie.
Rżnięte odyńce kwilą niczym dzieci.
Żadna przyjemność.
To polowanie.
Jak inaczej weźmiesz w nim udział?
A muszę to robić?
Jesteś moją córką. Księżniczką.
I masz obowiązki.
O których wciąż przypominasz.
- Słucham? - Wciąż mi przypominasz.
Nie musiałbym, gdybyś je wypełniała.
Nie dla mnie tu przyszli.
Niech żyje mały Aegon Zdobywca, Drugi Tego Imienia!
Dziś drugi dzień imienia Jego Miłości!
Lady Johannę porwano na Stopniach,
gdy zaatakowano statek lorda Swanna.
Co ją spotkało?
Trafiła do domu uciech w Wolnych Miastach,
jeśli wierzyć plotkom.
Z woli bogów łowy nie są dla mnie.
- Mogę się przysiąść? - Oczywiście, Larysie.
To najmłodszy syn starszego nad prawami, lorda Lyonela.
Ponoć żaden król nie zdołał na stałe podporządkować sobie Stopni.
To miejsce zdatne jedynie dla dzikusów.
Może księżniczka naświetli nam sprawę?
Nie potrafię. Nie byłam na Stopniach.
Wszak to twój stryj stoi za wojną, czyż nie?
Lata nie rozmawiałam z Daemonem.
Odkąd odebrałaś mu tron.
Daemon dokonał wyboru.
Księżniczka jest lepszym wyborem.
Nabałaganił, a król musi sprzątać.
Niech wyśle flotę i zrobi porządek z Triarchią.
Korona nie toczy wojny.
Toczy, choć twój ojciec nie chce tego przyznać.
Wciągnął nas w nią twój stryj i Wąż Morski.
Jak ty służysz królestwu, lady? Zajadając ciasta?
Księżniczko,
czy twój drugi dzień imienia był równie okazały?
Nie pamiętam go i Aegon nie zapamięta.
Lord Jason Lannister.
Poznałam po lwach.
Nie przedstawiono nas sobie.
Twój bliźniaczy brat służy w radzie ojca.
Tyland jest...
przeraźliwym nudziarzem, niech bogowie mu sprzyjają.
Najlepsze miodowe wino.
- Z Lannisportu. - Rzecz jasna.
Królewski Las nadaje się do polowania,
lecz najlepsze tereny znajdziesz wokół mojego domu, Casterly Rock.
Byłaś?
Raz. Podczas objazdu z mamą, w młodości.
Tego również nie pamiętam za dobrze.
Skała wznosi się trzy razy wyżej niż Wysoka Wieża
czy nawet sam Mur.
Powiadają, że gdyby w pogodny dzień stanąć na szczycie naszej wieży,
obejmie się wzrokiem Morze Zachodzącego Słońca.
Wspaniały widok.
Smoczej Jamy rzecz jasna nie mam,
lecz stać mnie, by ją zbudować.
Po cóż ci Smocza Jama?
By trzymać smoki, rzecz jasna.
Dla swej królowej uczyniłbym wszystko.
Lub pani żony.
Dziękuję za wino.
Tym dla ciebie jestem?
Towarem, który można przehandlować?
Jesteś już dorosła,
- a Jason Lannister to wyśmienita partia. - Jest arogancki i brak mu dystansu.
To akurat was łączy.
Odkąd dorosłaś,
z całego królestwa spływają do mnie
niezliczone oferty małżeńskie.
Dla ciebie.
Wielokrotnie próbowałem omawiać je z tobą,
lecz za każdym razem odmawiasz.
Bo nie chcę męża!
Nawet ja ustępuję przed tradycją i powinnością!
Wybacz, panie.
Musisz wyjść za mąż.
- Tak? - Łowczy przesyła wieści.
Dostrzeżono białego jelenia.
To król Królewskiego Lasu,
godna zdobycz w dniu imienia księcia!
Księżniczka.
Zaczekaj, księżniczko!
Zwolnij!
Księżniczko!
Co tam się stało?
Ojciec.
Próbuje mnie sprzedać Jasonowi Lannisterowi.
Zostałam...
dziedziczką Żelaznego Tronu
jedynie po to, by nadać większe znaczenie lordowi Casterly Rock?
Mam go zabić?
Wracajmy do obozu, księżniczko.
Dzień jest piękny.
Cieszmy się Królewskim Lasem.
Byłeś kiedyś zaręczony, ser Cristonie?
Przygód miałem bez liku, gdy ojciec służył w Czarnej Przystani,
lecz niska pozycja nie pozwalała oficjalnie uderzyć w konkury.
Nim wstąpiłem do Gwardii,
przeznaczano mi kobiety z gminu.
Ciesz się, że miałeś wolność wyboru.
Wielu z chęcią zamieniłoby się z tobą na miejsca.
Bo nigdy na moim miejscu nie byli.
Jestem smoczą księżniczką, której wyrwano kły.
Pewnego dnia,
niezbyt odległego,
miałaś dość władzy, by dopisać moje imię do Białej Księgi.
Dołączyłem do Gwardii.
Żaden Cole nie dostąpił tak wielkiego zaszczytu.
Zawdzięczam ci wszystko.
Trudno mi cię nazwać bezzębną.
Panie.
- Daleko? - Odchody znaleziono
pół stai na wschód.
- Wciąż świeże. - Dwie, trzy godziny, panie.
Poślę najlepszych tropicieli.
Bestia waży ponad 35 kamieni i mamy jej trop.
- Tak. - Nim Westeros zawładnęły smoki,
biały jeleń był symbolem władców.
Akurat tego dnia.
Nigdy nie dawałem wiary znakom,
lecz jeśli bogowie okazują w ten sposób przychylność...
Panie.
Wykuto go w Złotej Galerii dla młodego księcia Aegona.
Imponujący.
Liczę, że zadasz nim kończący cios białemu bykowi.
Królowi Królewskiego Lasu.
Siedmiu pobłogosławiło ten dzień.
Dziękuję ci za twą hojność.
Byłbym zaszczycony,
mogąc pojąć za żonę księżniczkę Rhaenyrę.
W zamian oferuję jej i koronie siłę, najjaśniejszy panie.
Sądzisz, że Targaryenowie łakną siły?
Gdyby zaoferowano ci więcej smoków, przyjąłbyś?
A masz jakieś, by zaoferować?
Casterly Rock to godna siedziba.
Rhaenyra bez wstydu zasiądzie u mojego boku,
nie czując żalu z powodu utraty pozycji.
Utraty?
Gdy ogłosisz Aegona następcą, panie.
Zamierzam to uczynić?
Założyłem,
że pierworodny syn... Wielu tak uważa.
Wielu, powiadasz?
Twoi chorążowie kwestionują me wybory?
- Nie, panie! - Masz obowiązek
poinformować mnie o rebelii.
Rebelia? Nic z tych rzeczy, panie. Ja jedynie...
Wybierając następczynię, nie kierowałem się kaprysem.
Lordom tego królestwa radzę to dobrze zapamiętać.
Dziękuję za twój dar.
Panie.
Wina.
Łowczy odnalazł trop i spuścił ogary.
Wkrótce biały jeleń zostanie osaczony.
Zdobycz jest na wyciągnięcie ręki.
Co sądzisz o propozycji lorda Jasona?
Nawet jego duma ma dumę.
Nie jesteś jedynie ojcem, lecz także jej królem.
Rhaenyra musi cię słuchać.
Nie chcę rozkazywać córce, Otto.
Pragnę jej szczęścia.
Casterly Rock to nie jedyna możliwość.
Istnieje wybór, który może ci przypaść do gustu,
bliższy gniazdu.
Kogo masz na myśli?
Księcia Aegona.
Chłopak skończył dwa latka.
Zakończyłbyś wieczne targi o rękę Rhaenyry.
- Zaręcz ich. - Przyjechałem tu polować,
nie dusić się w zalewie pieprzonej polityki!
Nie mówmy więc o tym.
Rozesłaliśmy jeźdźców na poszukiwania Rhaenyry.
Liczymy, że ser Criston zdołał ją doścignąć.
Ta dziewczyna wiecznie mi się sprzeciwia.
Gdybym zabronił jej poślubić Jasona,
z czystej złośliwości uciekłaby z Lannisterem.
Zaiste wielki ze mnie król i Targaryen.
Nie panuję nawet nad własną siedemnastolatką.
Król Jaehaerys pół wieku władał w pokoju,
a dzieci przywiodły go na skraj szaleństwa,
zwłaszcza córki.
Taka widać tradycja, panie.
Życzysz sobie poznać moje zdanie w tej kwestii?
Mam zgadnąć?
Uważasz, że twój syn, ser Harwin Łamignat,
najsilniejszy rycerz Siedmiu Królestw,
to najlepszy mąż dla Rhaenyry.
Pochlebiasz mi, panie, lecz nie.
Najlepszy jest syn Węża Morskiego,
ser Laenor.
Kilka lat temu doradzałem, byś pojął za żonę jego siostrę.
Argumenty wciąż mam te same.
W Laenorze płynie czysta valyriańska krew,
a także krew twej kuzynki, księżniczki Rhaenys,
do tego jest on spadkobiercą najbogatszego lorda królestwa.
Rozłam między waszymi rodami jeszcze się pogłębił.
Ten związek załagodziłby krzywdy lorda Corlysa, prawdziwe czy wyobrażone.
Zakładając, rzecz jasna,
że Laenor przeżyje walki na Stopniach.
Jeszcze raz proszę, byśmy wrócili do obozu.
Wolę zostać tutaj.
Jego Wysokość martwi się twą nieobecnością.
Jego Wysokość może się zamartwić na śmierć, jeśli wola.
Powiedz mi, ser Cristonie,
czy kiedykolwiek zaakceptują mnie jako królową?
Nie będą mieli wyboru.
Wszystko w porządku, panie?
Ja...
wybrałem ją, by chronić królestwo przed Daemonem.
Była jedynym dzieckiem.
Radością Królestwa.
Zrobiłem to z miłości.
Bo straciłem wiarę.
W co, ukochany?
Wielu wśród nas smoczych jeźdźców,
lecz mało marzycieli.
Czym jest potęga smoka wobec potęgi przepowiedni?
- Już późno. - Gdy Rhaenyra była dzieckiem,
ujrzałem to we śnie.
Równie jasno jak te płomienie.
Mojego męskiego potomka...
w koronie Zdobywcy.
Tak bardzo pragnąłem, by się spełniło, bym był marzycielem.
Czekałem na tę wizję noc w noc,
lecz nigdy się nie powtórzyła.
Skupiłem na niej swe myśli i wolę.
Ta obsesja zabiła matkę Rhaenyry!
Viserysie...
Sądziłem, że Rhaenyra dziedziczka wydobędzie mnie z otchłani rozpaczy,
że ta decyzja wszystko naprawi.
- Tak! - Nie wierzyłem, że znów się ożenię,
spłodzę syna.
A jeśli się myliłem?
Może nie jest biały, panie, lecz to słuszny byk.
Panie.
Zadaj kończący cios.
Uderz tutaj, panie.
Jeszcze raz, panie, odrobinę w lewo.
Nie.
Daj Jej Wysokości odrobinę wytchnienia, słodki książę.
Łowy udane, Wasza Miłość?
Nawet.
Jak się spisał mój wnuk?
Ujął lady Lannister i Redwyne.
Nie dziwota.
Jest przyszłością królestwa.
Widziałaś, jak bardzo radowali się
uczestnicy ceremonii.
Dając królowi syna, zakończyłaś piętnastoletni okres niepewności.
Aegon, jak jego imiennik, urodził się na władcę Siedmiu Królestw.
Jeśli Viserys obwoła wnuka dziedzicem, królestwo będzie go wychwalać.
Nie raduje cię to?
- Nie chcesz, by twój syn był królem? - Która matka nie chce?
Wiesz,
że jeśli Rhaenyra pozbawi go praw i sięgnie po władzę,
królestwo zostanie rozdarte na strzępy.
Wszyscy jej przysięgali. My także.
Nie było wówczas Aegona.
Rhaenyra będzie dobrą królową.
Choćby była odrodzonym Jaehaerysem, nic się nie zmieni.
Jest kobietą.
A mój syn?
Ma wyrosnąć na złodzieja należnych siostrze praw?
To Aegon jest okradany,
pierworodny syn króla.
Odmawianie mu prawa do tronu to deptanie praw boskich i ludzkich!
Droga przed nami niepewna, lecz cel jasny.
Aegon będzie królem.
Przemów Viserysowi do rozumu.
Sam go w tej kwestii nie odnajdzie.
Jak się czujesz, mężu?
Bogowie ukarali mnie za słabość.
- Przynajmniej wino było dobre. - Za dobre.
Chcę z tobą omówić pewną kwestię.
Rhaenyra?
Nie sądzę, by Lannister przypadł jej do gustu.
Jest zła.
Ostrzegałam cię.
Ma już odpowiednie lata.
Musi poślubić lorda, który stanie się godnym obrońcą
i doradcą królowej.
Jej życzenia w tej kwestii się nie liczą.
W końcu znajdzie sobie męża,
lecz musi wierzyć, że sama dokonuje wyboru.
- Co to? - List.
Od Vaemonda Velaryona.
- Brata Węża Morskiego? - Tak.
Wraz z całą resztą walczy na Stopniach.
Mogę?
Lord Corlys i książę Daemon przegrywają.
I to sromotnie.
Prosi cię o pomoc.
Czemu jej nie poślesz?
Bo to wojna dwóch malkontentów,
nieradych moim decyzjom.
Jeśli nagle pośpieszę im na ratunek, jak będzie to świadczyć o królu?
Że jest dobrym człowiekiem i kocha brata.
Jeśli w to wierzysz, moja droga, jesteś wyjątkowo wielkoduszna.
W co ty wierzysz?
Że moim przekleństwem jest zadrażnianie jednych, by ułagodzić drugich.
Zadam więc prostsze pytanie.
Czy dla królestwa lepsza jest wygrana Karmiciela Krabów
czy klęska?
Rusz jak najprędzej, ser Addamie.
Daemonowi do rąk własnych.
Natychmiast, panie.
Skarlała Skała?
Zawiadamiam Daemona, że na Stopnie wyrusza pomoc.
- Poprosił o nią? - Wolałby umrzeć,
lecz jego król na to nie pozwoli.
Sądzisz, że to błędna decyzja?
Nie ma znaczenia, co myślę, jak wciąż przypominasz.
Daemon jest wystarczająco bolesnym cierniem w moim boku.
Musisz iść w jego ślady?
Wszystko musi być walką?
Skoro próbujesz mnie wydać do Casterly Rock...
Wybacz, Rhaenyro.
Próbowałem pomóc. Odrzucisz mnie?
Dlaczego każdy wysiłek, który podejmuję dla ciebie, spotyka się z oporem?
Bo chcesz mnie zastąpić.
Dzieckiem Alicent Hightower, synem, którego zawsze pragnąłeś.
Wreszcie go masz, a ja nie jestem ci potrzebna,
dlatego sprzedajesz mnie za ile się da,
górską warownię lub flotę okrętów.
Błędnie mnie oceniasz.
Wszyscy to wiedzą.
Jason Lannister także.
Sam mówiłeś.
Lordowie gromadzą się niczym sępy
nad moim truchłem.
Prawdą jest, że my, władcy, szukamy w małżeństwie korzyści,
wykuwamy przymierza i rośniemy w potęgę.
Zawsze to rozumiałaś.
Zostałem przyobiecany twej matce, gdy miałem...
17 lat.
Armia Doliny dorównywała siłom Północy.
Słucham tego od dziecka.
Kochałem ją.
Uczyniła ze mnie mężczyznę.
Nie zamierzam cię zastępować, dziecko.
Przez te kilka lat stałaś się samotna i zła.
Nie będę żył wiecznie. Chcę cię ujrzeć zadowoloną, szczęśliwą!
- Dzięki mężczyźnie? - Rodzinie.
- Miałam rodzinę. - Czego ode mnie oczekujesz?
Gdyby chodziło o korzyść, poślubiłbyś Laenę Velaryon!
I to także prawda.
Musisz wyjść za mąż,
ugruntować roszczenia,
umocnić prawo do sukcesji, przedłużyć ród.
Co do męża zaś...
wybierz go sama.
Wyszukaj.
Znajdź kogoś, kto przypadnie ci do gustu, jak ja to uczyniłem.
Rhaenyro!
Zawahałem się.
Raz.
Lecz przysięgam na pamięć twej matki,
że nie zostaniesz zastąpiona.
Mamy 16, może 18 sprawnych okrętów,
700 pieszych i około 60 rycerzy.
Zapasy żywności topnieją i żyjemy z tego, co daje nam morze.
Jeśli zmniejszymy racje,
wystarczą na dwa tygodnie.
Posłałem po okręty, lecz miną tygodnie,
nim tu dotrą.
Chwiejemy się, a Triarchia to wie.
Musimy kontynuować atak, wykorzystywać smoki.
To na nic, ojcze.
Karmiciel Krabów wykorzystuje wąskie gardło za wydmami.
Łucznicy na górze, piechota w dole.
Gdy atakujemy na smokach,
cofają się do jaskiń.
Smoki mogą krążyć nad Stopniami, aż pospadają z nieba.
Karmiciel Krabów nie ma powodu wychodzić z jaskiń.
To mu go dajmy.
- Krab rzuci się na mięso. - Kto?
Smok powraca!
Właśnie, kto?
Kto z obecnych pójdzie na śmierć?
Wskaż mi rycerza, który dobrowolnie tam wejdzie, a wskażę ci szaleńca.
- Daemon. - To przez niego przegrywamy!
Przynajmniej walczy.
Jaką ty odgrywasz rolę?
- Starszego nad narzekaczami? - Dość, Laenorze.
Skoro Królewska Przystań nie wspiera Daemona, czemu ma wesprzeć nas?!
Krew krwią, Vaemondzie, nie pozwolę ci wzniecić buntu.
Jeśli nie przejmiesz inicjatywy, panie,
wszystkich nas pożrą kraby.
Książę Daemonie,
pismo od Viserysa Targaryena,
Pierwszego Tego Imienia, króla Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi,
władcy Siedmiu Królestw i protektora królestwa.
Dość! Wystarczy!
Bracie,
na mój rozkaz 10 okrętów i 2000 ludzi wyruszy z Królewskiej Przystani,
by wspomóc was na Stopniach.
Choć poróżniły nas okoliczności,
wiedz, że nie pragnę oglądać twojego upadku.
Liczę natomiast, że ta pomoc pozwoli nam wreszcie
odnieść zwycięstwo.
Będę się modlił o twój bezpieczny powrót.
Nałożyć strzały.
Naciągnąć.
Wypuścić!
Nałożyć strzały!
Smok!