Fjandinn.
Andið.
Og ýtið.
Og aftur.
Ýtið.
Kollurinn!
Drengur, prinsessa. -Móðirin sé lofuð!
Hraustur? -Sparkar eins og geit, prinsessa.
Halló.
Prinsessa.
Drottingin hefur beðið um að henni verði fært barnið. Tafarlaust.
Hvers vegna?
Ég færi henni það sjálf.
Þér eigið að liggja kyrr, prinsessa. -Svo sannarlega. Hjálpið mér að klæðast.
Svona, svona...
Prinsessa.
Kjóllinn þinn?
Prinsessa? -Hún kemur.
Fylgjan!
Drengur. Ég var að frétta það.
Já. -Vel gert.
Hvert ertu að fara. -Hún vill sjá hann.
Núna?
Ég kem með þér.
Það ætla ég rétt að vona. -Ég skal taka hann.
Hún fær enga slíka ánægju frá mér.
Haltu þó í arminn á mér.
Var þetta skelfilega sárt?
Almáttugir.
Ég fékk eitt sinn lensu í gegnum öxlina.
Ég samhryggist innilega.
Prinsessa. -Prinsessa.
Ég er feginn að vera ekki kona. -Prinsessa.
Prinsessa. Herra.
Hvað er að?
Hvað er að? Hvað er að?
Fjandinn.
Áfram. Áfram.
Hvað gæti hún viljað?
Ég hélt að þetta væri að baki.
Prinsessa. Ser Laenor.
Það eru forréttindi að fá að vera fyrstur með hamingjuóskir.
Þakkir, Caswell lávarður.
Ef ég get eitthvað gert...
Sá dagur gæti enn komið, lávarður.
Við snúum til baka. Hún getur komið til okkar.
Nei. Ekki nema þú viljir bera mig niður þennan stiga.
Þetta er fásinna.
Prinsessa.
Rhaenyra.
Þú ættir að vera að hvílast eftir erfiðið.
Ég efast ekki um að þú myndir kjósa það, yðar tign.
Fáðu þér sæti.
Talya, sæktu púða handa prinsessunni.
Það er óþarfi. -Vitleysa.
Við ljúkum þessu síðar.
Yðar tign.
Hvílíkar gleðifréttir þennan morguninn.
Svo sannarlega, hágöfgi.
Hver er hann?
Hvar er dóttursonur minn? Þarna.
Þarna er hann.
Glæsilegur prins.
Stæðilegur.
Þú verður mikil kempa.
Heldur betur. -Hefur barnið fengið nafn?
Við höfum ekki... -Joffrey.
Hann skal heita Joffrey.
Óvenjulegt nafn á Valyríubarn.
Ég held að hann sé með nef föður síns.
Hvað finnst ykkur?
Ef þér væri sama, yðar tign, dóttir yðar drýgði hetjudáð
og þarf að hvílast. -Að sjálfsögðu.
Svona...
Vel gert, stúlkan mín.
Vonandi var sóttin auðveld.
Ég held að ég hafi kallað ljósmóðurina kuntu.
Haltu áfram að reyna, ser Laenor.
Fyrr eða síðar gætirðu náð einu sem líkist þér.
Ættirðu ekki að ráðfæra þig við mig áður en þú nefnir barnið mitt?
Hann er barnið okkar, ekki svo?
Aðeins öðru okkar blæðir.
Ég á skilið að hafa eitthvað að segja um eigin fjölskyldu.
Þú hefur lítinn áhuga sýnt á okkar málum undanfarið.
Og hann sá stóran, ógurlegan dreka!
Mamma!
Sjáðu.
Við völdum egg fyrir barnið.
Það virðist fullkomið.
Ég leyfði Luke að velja. -Þakkir, Jace.
Það er ekki daglegt brauð að egg yfirgefi drekagryfjuna.
Ég taldi réttast að fylgja drengjunum.
Við Laenor þökkum þér, foringi.
Annar drengur, frétti ég.
Þú verður mikil kempa, ekki satt?
Leyfist mér...?
Ser Harwin vill verða kynntur fyrir Joffrey.
Að sjálfsögðu.
Joffrey, var það?
Faðir, má ég halda á Joffrey?
Nei. Nei. Aftur í drekagryfjuna með ykkur tvo.
Komdu. -Áður en þeir senda leitarflokk.
Sofandi frammi fyrir foringja Borgarvaktarinnar.
Skelfilegt virðingarleysi.
Ég er hrædd um að ákveðin ósvífni fylgi fjölskyldunni.
Bíðið!
Leyfið honum að koma.
Kallið Vermax að hæl, Jacaerys prins.
Þjónaðu!
Stans!
Vel gert.
Vermax!
Stans!
Þér verðið að sýna drekanum hver sé húsbóndinn, ungu tignir.
Eins og Aegon prins sýnir Sólloga.
Þegar þeir bindast ykkur að fullu neita þeir að sýna öðrum auðsveipni.
Má ég segja það?
Dracarys, Vermax!
Aemond, við erum með glaðning handa þér.
Hvað er það? -Svolítið alveg einstakt.
Þú ert sá eini okkar án dreka.
Satt. -Okkur fannst það leitt.
Svo við fundum slíkan fyrir þig. -Dreka?
Hvernig? -Guðirnir sjá um sína.
Sjá: Bleika ógnin! -Bleika ógnin!
Farðu varlega á bak. Fyrsta flugið er alltaf erfitt.
Þessi hefur 60 hringi.
Og tvö pör af fótum á hverjum.
Það gerir 240.
Mikið rétt.
Það hefur augu.
En þó...
Tel ég óvíst að það sjái.
Hvers vegna heldurðu það?
Það er ofar okkar skilningi.
Líklega er það rétt. Sumt er bara eins og það er.
Yðar tign.
Aemond. Hvað hefurðu gert? -Hann gerði það aftur.
Eftir að hafa verið varaður við. Verð ég að loka þig inni?
Þeir neyddu mig til þess? -Þú þarft ekki hvatningu.
Þráhyggja þín er ofar mínum skilningi. -Þeir gáfu mér svín!
Hvað þá? -Þeir sögðust hafa fundið mér dreka.
Síðasti hringurinn er fótalaus. -En það var bara svín.
Þú færð dreka einn daginn.
Hann þarf að loka auga. -Ég veit það.
Þeir hlógu allir.
Þeir útbjuggu vængi fyrir hann.
Og hala.
Pilturinn á ekki að vera svona trúgjarn. -Hann er barn.
Hélt hann að þeir hefðu bara fundið villtan, ónefndan dreka
og lokkað í drekagryfjuna?
Dóttursynir þínir eru plága. -Þeir eru meiri börn en hann.
Þeir eru villimenn. Og ekki að undra.
Ertu viss um að Aegon okkar hafi ekki átt upptökin?
Furða að eggin þeirra hafi yfir höfuð klakist.
Hvað áttu við? -Þú veist það vel.
Það geri ég ekki. -Ekki...
Viserys.
Við höldum áfram síðar í dag, Eddard.
Ég hef imprað á þessu áður
og þú bannaðir mér það svo ég þagði.
Að eignast eitt svona barn eru mistök.
Þrjú eru móðgun.
Við krúnuna, við þig.
Við Velaryon-ættina og makann sem þú valdir henni af kostgæfni.
Svo ekki sé minnst á velsæmið.
Eitt sinn átti ég svarta meri.
Svarta sem hrafn.
Einn daginn slapp hún úr haga sínum
og foli í nágrenninu gerði hana fylfulla.
Folinn var jafn hvítur og mánaskin að nóttu.
Þegar hryssan bar var folaldið brúnt.
Ómerkilegasti, brúni hestur sem sést hafði.
Náttúran vinnur á dularfyllsta hátt.
Hvernig veistu?
Hvernig veistu að það var hvíti folinn?
Sástu verknaðinn með eigin augum?
Afleiðingar ásakananna sem þú leikur þér að
gætu orðið alvarlegar.
Nefndu þetta aldrei aftur.
Hef ég tapað glórunni, ser Criston?
Er ég á villigötum eða eru allir aðrir sofandi,
dreymandi sama óráðsdrauminn? -Virðist stundum þannig, yðar tign.
Hún flaggar erfingaforréttindum sínum skammarlaust
ætlast til þess að allir í Rauðaturni látist ekki sjá hið augljósa
og konungurinn... -Hann veit.
Auðvitað veit hann. Eða vissi og neitar að trúa því nú.
Hann gerir fátt annað en að afsaka hana.
Rhaenyra prinsessa er frökk og hömlulaus,
könguló sem stingur og sýgur bráð sína þurra.
Fordekruð kunta.
Afsakaðu, þetta var fyrir neðan mína virðingu.
Ég verð að trúa því að heiður og velsæmd sigri að lokum.
Við verðum að halda fast við það og hvort annað.
Hver átti hugmyndina? -Fjandinn!
Svínið. Var það þín hugmynd?
Nei.
Það var Jace.
Og...
Það voru þeir tveir, alveg örugglega.
Aemond er bróðir þinn. -Hann er auli.
Við erum fjölskylda. Þú getur tuskað hann til að vild heima.
En úti í heiminum verðum við að vernda hvert annað.
Það var fyndið.
Haldið þið að synir Rhaenyru verði leikföng þín að eilífu?
Eins og stendur
tekur Rhaenyra við krúnunni og Jacaerys Targaryen mun erfa hana.
Og?
Þú ert nánast fullorðinn maður. Hvernig geturðu verið svo skammsýnn?
Komist Rhaenyra til valda
gæti líf þitt verið í hættu.
Líf Aemonds líka.
Hún gæti ákveðið að fjarlægja alla áskorun við erfingja sína.
Þá ætla ég ekki... -Þú ert áskorunin!
Þú ert áskorunin, Aegon. Með því einu að lifa og anda.
Þú ert fyrsti sonur konungs.
Og það sem þau vita, það sem allir í ríkinu vita,
í blóði sínu og beinum,
er að einn daginn verður þú konungur okkar.
Klæddu þig bara.
Lambshjörtun eru gómsæt.
Við erum heppin með matráð, yðar hágöfgi.
Það á enn eftir að bera plómukökuna.
Það verður barist um hverja sneið.
Áður en baráttan hefst...
Skál fyrir Aegon Sigurvegara, mikilfenglegum forföður ykkar
sem gekk okkur á sveif gegn Volantis á Blóðöldinni.
Á baki drekans mikla Balerion kom hann okkur til hjálpar í Lys,
brenndi óvinaflotann og sneri taflinu okkur í vil.
Aegon Sigurvegari.
Fyrir Aegon! -Aegon!
Þá eru það viðskiptin.
Ég hef tillögu fram að færa
til þess að heiðra sögufrægt bandalag okkar.
Sé ætlunin að giftast einni af dætrum okkar
gastu sagt það og sleppt sögufyrirlestrinum.
Hvað?
Ég myndi ekki telja mig svo maklegan, lafði Laena.
Mig langar að bjóða ykkur varanlegt heimili hér í Pentos.
Ég myndi gefa ykkur þetta setur
ásamt býlum þess og lendum, vínekru og skógum.
Ábúendur myndu greiða árlega leigu til Targaryen-herra síns.
Þið yrðuð frjáls ferða ykkar um borgina og höfnina
eins og konunglegri stöðu ykkar myndi hæfir.
Haltu áfram.
Lys og bandamenn rísa upp á ný.
Þríveldið hefur hefur fengið liðsauka í Qoren Martell af Dorn.
Þeir gætu beint sjónum sínum í norðurátt hvenær sem er.
Fjölskylda þín á dreka.
Þrjá nú, hugsanlega fjóra síðar.
Markmið mitt er að vernda Pentos gegn girndarauga Þríveldisins.
Leggðu Pentos lið líkt og Aegon gerði áður
og þakklæti mitt mun fylla bikar þinn og gott betur.
Hágöfgi, við erum ferðalangar. Við höfum þegar framlengt dvöl okkar hér.
Þetta er höfðinglegt boð.
Boð sem við munum hugleiða.
Ætlarðu að hugleiða boð Reggios prins?
Við eigum gott líf hér.
Getum um frjálst höfuð strokið, erum velkomin og heiðruð.
Og gestir að eilífu. -Einmitt.
Við erum laus við ábyrgð og stjórnmálaráðabrugg.
Endalausar sviptingar í hollustu og erfðamálum gilda okkur einu.
Þeir notfæra sér okkur. -Frískandi, ekki satt?
Einföld skipti. Við eigum dreka, þeir eiga gull.
Við erum yfir þetta hafin, Daemon.
Við erum ekki farandlistamenn sem skemmta prinsum að vild.
Við erum blóð Gömlu Valyríu.
Við eigum ekki heima hér.
Valyría er horfin. Við eigum hvergi heima lengur.
Ég vil að barnið mitt fæðist þar sem ég fæddist,
á Rekaskeri í kastala föður míns.
Ég vil að dætur mínar alist upp í heimalandi sínu,
með fjölskyldu sinni, í samræmi við fæðingarrétt sinn.
Ég vil mæta dauða mínum sem drekaknapi.
Ekki sem feitur sveitaaðall.
Laus í hnjánum. Léttur á fótum.
Léttur á fótum en höggþungur.
Þetta er málið, Lyonel. -Þungann framarlega.
Drengir sem læra saman, æfa saman,
fella hver annan og hjálpa hver öðrum upp.
Þeir munu bindast ævilöngum böndum. Sammála?
Það er vonandi, yðar tign.
Ekki standa alveg uppréttur, prins. Þú verður felldur.
Aegon.
Ég vann fyrsta bardagann, ser Criston. Andstæðingurinn biður um vægð.
Þá færðu nýjan andstæðing, litli strávarður.
Sjáum hvort þú náir lagi á mig.
Þú og bróðir þinn.
Þið verðið að gera betur.
Vopnin upp, piltar. Veitið óvininum enga vægð.
Mér sýnist yngri drengjunum ekki veita af smá athygli frá þér, ser Criston.
Efastu um þjálfunar- aðferðir mínar, ser?
Nei, ég legg bara til að þú beitir þeim á alla þína nemendur.
Gott og vel.
Jacaerys. Komdu. Þú æfir með Aegon.
Elsti sonurinn gegn elsta syninum.
Harla ójafn leikur. -Þú þekkir ekki alvöru bardaga
en þegar sverðum er brugðið má tæpast búast við jöfnum leik.
Sverðin upp.
Berjist.
Ódrengilegt. -Ég sé um hann.
Taktu þér stöðu. Þú ert hærri, nýttu þér það.
Sæktu með snöggu svari og nýttu stöðu hans gegn honum...
í bringuna, ekki augun og þá sigrar þú.
Þú!
Lokaðu bilinu.
Þvingaðu hann aftur. Lokaðu bilinu.
Sæktu áfram. Notaðu fæturna.
Ekki hleypa honum á fætur.
Sæktu áfram!
Þetta nægir!
Dirfistu að leggja hendur á mig? -Aegon!
Þú gleymir þér. Þetta er prinsinn. -Er það þetta sem þú kennir, Cole?
Vægðarleysi gagnvart veikari andstæðingum?
Áhugi þinn á þjálfun prinsanna er harla óvenjulegur, foringi.
Flestir sýndu aðeins frændum sínum slíka hollustu.
Eða bróður.
Eða syni.
Hörfaðu!
Segðu þetta aftur!
Þetta grunaði mig.
Látið þvo hann með klútum
og gættu þess að matráðurinn gefi þér gott vín að drekka.
Prinsessa?
Það varð uppákoma í hallargarðinum.
Ég fyllist yfirþyrmandi skömm.
Hvað snýst þetta um? Skömm þína?
Okkar skömm, Harwin!
Skömm allrar Strong-ættarinnar.
Því ég lumbraði á lúsablesanum Cole?
Ráðsmannssyni? -Hann er riddari Konungsvarðanna!
Hann réðst á Jacaerys prins... -Verndari krúnunnar!
Vangavelturnar um fæðingu hans...
Þú hefur opinberað okkur
fyrir ásökunum um svæsnari svik.
Hvaða svik eru það?
Engan aulahátt við mig, drengur.
Samneyti þitt við Rhaenyru prinsessu er glæpur
refsiverður með útlegð eða dauða.
Fyrir þig, hana og börnin.
Það er bara flökkusaga.
Uppspunnin af fjandmönnum prinsessunnar. -Fólk hefur augu, drengur.
Þó kýs konungur að meðtaka ekki það sem augu hans sjá.
Hans þunni skjöldur er það eina sem skilur þig og böðulinn að.
Óskhyggjuleg blindni föður í garð barns síns.
Það væri óskandi að sama blindni hrjáði föður minn.
Er það ekki raunin öll þessi ár?
En í dag, þrátt fyrir allt,
réðst þú opinberlega á Konungsvörð til að vernda eigin...
Þú hefur þinn heiður og ég minn.
Til að lina þjáningarnar.
Eitt sinn var einn björn, einn björn, biksvartur og brúnn.
Þakkir. -Yður mun líða betur eftir nokkra daga
þegar mjólkin þornar.
Kvörn? Sagði hann en ég er björn.
Biksvartur og brúnn með feld minn sem vörn.
Og áfram veginn þrjú dansandi börn
héldu með geit sína og dansandi björn...
Eiginkona kær.
Prinsessa.
Ég féll.
Hvar hefurðu verið? -Með Qarl. Nefndi ég það ekki?
Ertu mjög þjáð?
Mjólkin...
belgir út brjóstin...
Væri þér sama, ser Qarl? Ég vil ræða við eiginmann minn.
Vissulega, prinsessa.
Stríð er aftur hafið á Þrepunum, Rhaenyra.
Þríveldið er upprisið á ný þökk sé bandalaginu við Dorn.
Þeir herja á skip og farma.
Qarl hefur barist þar. Hann sýndi mér...
Hann sýndi mér sekk af safírum á stærð við valhnetur
sem hann tók af sjóræningja sem hann drap.
Eftir allan þennan tíma er þetta einmitt það sem ég þarf.
Smá ævintýri.
Alvöru orrustu til að koma blóðinu á hreyfingu á ný.
Hann segir að þarna sé hershöfðingi frá Tyriosh, risavaxinn,
sem litar skegg sitt purpurablátt og gengur í kvenmannskjólum.
Kannski bara nokkra mánuði.
Að komast aftur út á haf.
Ertu brjálaður?
Veistu hvað gerðist
á meðan þú drakkst allt ölið í Flóabotnum og guðrnir vita hvað meira?
Svæsnir orðrómar sækja að okkur, Laenor. Narta í hæla okkar.
Spurningar
um faðerni sona okkar.
Viðbjóðslegar andstyggðaraðdróttanir.
Eru það aðdróttanir?
Þetta eru synir okkar.
Þínir og mínir.
Og sannur faðir þeirra mun ekki yfirgefa þá núna
til að þvælast um Mjóahaf
veifandi sverði sínu og blikkandi sjómenn.
Ég er riddari.
Og stríðsmaður.
Ég hef leikið mína rullu hér dyggilega.
Í áratug.
Ég á inni eitthvað... -Þú átt ekkert inni.
Í áratug hefurðu lifað við hirðina í vellystingum.
Keypt fínustu hross,
drukkið fágætustu vín, og riðið föngulegustu drengjunum.
Slíkt var samkomulag okkar, ég hef ekki talið það eftir þér.
En
þú yfirgefur ekki stöðu þína þegar hvessa tekur.
Klókur sæfari flýr storminn þegar hann myndast.
Gott og vel. Þá skipa ég þér.
Sem prinsessa þín og efingi krúninnar
skipa ég þér að dvelja hér við mína hlið á Kóngsvöllum.
Nú eru liðin átta ár, kærust.
Helmingur þeirra nær því aldrei. -Hverju?
Að klekjast.
Leyfa þau mér að vera um kyrrt?
Hvern áttu við?
Prinsinn af Pentos.
Ég skil ekki.
Hann vill þig og pabba.
Og Baelu.
Því þið eigið dreka.
Það eru fleiri en ein leið til að bindast dreka.
Sjálf var ég án dreka þar til ég varð 15 ára.
Og nú sit ég Vhagar, þann stærsta í heimi.
Leið þín er grýttari. Dreki Baelu fæddist henni.
En óskirðu þess að verða knapi verðurðu að gera tilkall.
Faðir þinn myndi segja þér það sama.
Pabbi hunsar mig.
Hann gerir sitt besta.
Laenor skrifaði.
Rhaenyra ól annan son.
Nefnir bróðir þinn hvort þessi
beri greinilegan en algjörlega tilfallandi svip
Foringja Borgarvaktarinnar?
Hann virðist hafa sleppt slíkum smáatriðum.
Ég sakna bróður míns, Daemon.
Eins og þú þínum, held ég.
Ég sakna sterkvíns Westeros.
Það mátti stóla á það fyrir nokkurra stunda óminni.
Þetta kvoðusull sem þeir drekka hér...
Færðu aldrei heimþrá?
Nei.
Ég trúi þér ekki. -Trúðu því sem þú vilt.
Þú hampar kostum Pentos en sýnir þeim engan áhuga.
Ef svo væri færirðu inn í borgina
en þess í stað verðu öllum þínum stundum hér á bókasafninu,
lesandi frásagnir af dauðum drekaherrum
hverra arfleifð þú segir ekkert tangarhald hafa á þér.
Ég vissi ekki að það væri fylgst svo náið með mér.
Þú sefur ekki.
Hvernig er það hægt með þig sífellt á hælunum?
Lífið hefur valdið þér vonbrigðum. Það veit ég.
Hugsanlega er ég ekki eiginkonan sem þú hafðir hugsað þér.
Laena...
Það særir mig ekki.
Ég hef náð minni sátt.
En þú ert meiri en þetta, Daemon.
Maðurinn sem ég gekk að eiga var meiri en þetta.
Það er því álit Blackwoods lávarðs
að Bracken-liðar hafi fært marksteinana að næturlagi
og hleypt hrossum sínum til beitar á túni hans.
Hví var þetta mál ekki borið fyrir Grover lávarð?
Er hann orðinn svo máttlaus að geta ekki leyst þras um grjót?
Sagan segir að sonur hans stjórni Ármótum að öll leyti nema nafninu.
Hann er einnig Tully-ættar svo þetta er Tully-vandi.
Ég er sammála.
Ef við gætum haldið áfram...
En samt nota ættirnar Bracken og Blackwood
hvert tækifæri til að úthella blóði hvor annarrar.
Því er vert að huga að þessari deilu.
Sveitafólk veit hvar lóðamörk hafa legið kynslóðum saman.
Það er sáraeinfalt.
Auðvitað.
Ser Tyland.
Við ættum að ræða nýjustu vendingar á Þrepunum, herrar mínir.
Mun sá volaði staður einhvern tíma verða til friðs?
Ef þið spyrjið mig tel ég málstað Blackwoods-liða sterkari.
Við erum að ræða Þrepin, Beesbury lávarður.
Og nýtt bandalag Þríveldisins og Dorn.
Ég vonaði að viðræður okkar við Sunnuvigur
gætu þjónað til að tala um fyrir þeim.
Að treysta Martell-manni veldur vonbrigðum.
Og hvar er Daemon prins?
Eða á ég að kalla hann konung
eins og hann titlaði sig eftir sigurinn þar?
Einn sigur.
Það er liðinn áratugur síðan hefur hann látið svæðið óvarið.
Við létum það óvarið.
Við hefðum átt að reisa virki og varðturna.
Senda herflota og herdeildir að verja lendur okkar.
Við höfum ekki efni á því.
Fjárhirslurnar eru tryggar en ekki botnlausar.
Við verðum að hafa kostnaðinn í huga.
Ég er sammála. -Kostnaður stríðs er meiri.
En við höfum sofið á verðinum og nú reisir gamalt skrímsli höfuðið.
Segjum þetta gott.
Ahhh... já.
Bíðið.
Ég óska áheyrnar.
Setjist.
Ég hef fundið fyrir
væringum
milli fjölskyldna okkar undafarið, yðar tign.
Hafi mín móðgað biðst ég afsökunar.
En við erum ein ætt.
Og löngu fyrir það vorum við vinir.
Sonur minn, Jacaerys mun erfa Járnveldisstólinn eftir mig.
Ég legg til að við trúlofum hann Helaenu dóttur þinni.
Bindumst böndum í eitt skipti fyrir öll.
Leyfum þeim að ríkja saman. -Afar hyggið boð.
Að auki, verpi Syrax öðrum eggjaklasa,
fái sonur ykkar, Aemond, að velja úr þeim.
Tákn um velvild okkar.
Rhaenyra...
Sjöfalt helvíti.
Mín kæra, drekaegg er vegleg gjöf.
Við konungurinn þökkum boðið og tökum það til hugleiðingar.
Nú verður þú að hvílast, eiginmaður.
Já.
Hve mjúklega mælir tófan þegar rakkarnir hafa króað hana af.
Hún er heiðarleg.
Hún er örvæntingarfull.
Hún finnur jörðina renna undan fótum sér
og nú býst hún við því að við hunsum syndir hennar
og að ég gifti einkadóttur mína einum af
almúgasonum hennar.
Tilboðið er sanngjarnt, góða mín.
Við erum fjölskylda.
Leggjum þessar barnalegu erjur til hliðar, tökum höndum saman og styrkjumst sem slík.
Þú mátt gera sem þér þóknast
þegar ég ligg daup og grafin.
Alicent...
Alicent.
Ég þarf ekki teppið.
Höndin, yðar tign.
Konungurinn hvílist. -Ég skal hitta hann.
Hallaðu þér fram.
Það er endalaust haft fyrir mér, Lyonel.
Undrun að ég fái að nota salernið í einrúmi.
Yðar tign.
Hvert er erindið, Lyonel lávarður?
Yðar tign, mér finnst...
Ég er kominn til að afsala mér stöðu minni sem Hönd konungs.
Uppákoman í hallargarðinum í morgun.
Sonur minn, Harwin, hefur smánað sig
og brátt flýgur fiskisagan um alla Kóngsvelli.
Reiðikast Harwins var sannarlega óheppilegt.
En honum var vísað úr Borgarvaktinni.
Það er nógu hörð refsing. -Afsakaðu en ég er ósammála.
Þú hefur þjónað mér dyggilega í áratug sem Hönd.
Ráðleggingar þínar eru af heilum hug, án eigin hagsmuna.
Til mótvægis við alla aðra.
Þér mælið falleg orð.
En það hvílir skuggi yfir ætt minni sem dýpkar sífellt.
Ég get ekki lengur þjónað yður af heilindum.
Hver er þessi skuggi?
Nefndu hann ef hann veldur slíkum ugg.
Já, þú hlýtur að geta fært skýr rök.
Það get ég ekki.
Þá get ég ekki samþykkt þetta. -Kæri eiginmaður.
Ég sagði nei.
Ef þér krefjist þess, hágöfgi. -Ég krefst þess.
Þú munt halda þjónustu þinni við krúnuna áfram.
Þá biðst ég leyfis til að flytja son minn héðan
og fylgja honum að fjölskyldusetrinu í Harrenhöll.
Hann er erfingi minn
og verður lávarðurinn af Harrenhöll dag einn
Það er tímabært að hann uppfylli skyldur sínar.
Gerðu það.
Ætlarðu ekki að hjálpa mér?
Ég leyfði mér að byrja án þín, yðar tign.
Það væri synd að láta svona böku kólna.
Það var viturlegt af þér, Larys lávarður.
En þú hafðir engar áhyggjur af víninu, er það?
Kjöt án víns er líka synd.
Það hefur verið skylda mín að segja þér atburði kastalans,
en í kvöld veist þú en ekki ég.
Konungurinn veitti föður mínum áheyrn.
Hann vildi afsala sér stöðu sinni.
Það hélt ég.
Heiður hans hefur verið honum sem millusteinn um hálsinn.
Áhugavert, þér sögðuð vildi.
Eiginmaður minn hafnaði því.
Þá misfórst honum að játa syndir bróður míns.
Með uppþoti sínu í garðinum
játaði bróðir þinn nánast sannleikann sjálfur.
Sannleikurinn er margslunginn, yðar tign.
Eigið þér von á að konungurinn dæmi kæra dóttur sína í útlegð?
Ekki núna, Talya.
Hann neitar að sjá það.
Konungurinn. Þér mynduð eflaust þola sömu mæðu ef til þess kæmi.
Það myndi ég ekki gera.
Lyonel lávarður fylgir ser Harwin aftur til Harrenhallar
til að sjá um ættaróðalið á meðan hann þjónar áfram sem Hönd.
En Höndin er í hættu vegna hegðunar sonar síns.
Faðir minn getur ekki ráðlagt konunginum hlutlaust.
Nú sýti ég fjarveru eigin föður hvað mest.
Hann myndi ekki hika við að ræða við konunginn.
Væri Otto Hightower enn Hönd. -Þér vitið ekki
hvort faðir yðar yrði hlutlaus í þessu máli.
Nei, en hann stæði með mér!
Mun enginn standa með mér á öllum Kóngsvöllum?
Hvílíkt safn af kempum stendur hér frammi fyrir mér.
Morðingi.
Afstyrmi.
Krúnusvikari.
Þið hafið verið dæmdir til hengingar fyrir glæpi ykkar.
Hvað viltu okkur?
Ég er tilbúinn að veita ykkur grið.
Ef þið eruð tilbúnir að greiða lítið gjald.
Ýtið, lafði! -Ýtið!
Ýtið! Ýtið!
Þér verðið að rembast! -Ýtið!
Það verður að koma núna!
Ýtið!
Svona, rembist!
Þér verðið að rembast, lafði.
Ýtið!
Ég er að þrotum kominn.
Barnið vill ekki fæðast.
Hugrakka stúlkan mín.
Mér þykir fyrir því, prins.
Við gætum rist á kviðinn.
Náð barninu út með uppskurði.
En ég get ekki sagt með sanni hvort það lifi.
Myndi móðirin lifa það af?
Nei.
Vhagar.
Laena!
Verið góðir við mömmu ykkar, piltar. Ég heimsæki við tækifæri.
En það gæti liðið nokkur hríð.
Jace.
Ég sný aftur.
Ég lofa því.
Ég verð ókunnugur þegar við hittumst á ný.
Prinsessa.
Við skiptumst á bréfum með hröfnum. Það verður gaman.
Er Harwin Strong faðir minn?
Er ég bastarður?
Þú ert Targaryen.
Það eitt skiptir máli.
Eitt orð?
Hann er þá farinn.
Við erum búin hér. Við erum á förum.
Hvað um tilboð þitt? Jace og Helaenu?
Ég hef verið svert.
Og lítilsvirt. Það er hvíslað um mig á göngunum.
En ég læt þau um það.
Að Drekasteini þá?
Við hefðum átt að fara fyrr.
Hvað um stöðu þína?
Þú segir að ef þú sért fjarverandi hirðina
muni hún fylla höfuð föður þíns af sínu máli.
Klókur sæfari flýr storminn þegar hann myndast.
Laenor.
Taktu hann með.
Við þurfum hvert það sverð sem býðst.
Faðir!
Ég mun brenna!
Harwin! -Ég mun brenna!
Harwin!
Hvað eru börn annað en veikleiki?
Fásinna.
Gagnsleysi.
Gegnum þau telur maður sig geta haft betur en hið mikla myrkur.
Að maður lifi að eilífu í einhverju formi.
Eins og þau hlífi manni við moldinni.
En fyrir þau gefur maður eftir það sem maður ætti ekki að gera.
Þér kunnið að vita hvað réttast væri að gera
en ástin heldur aftur af yður.
Ástin
er ósigur.
Það er best að komast í gegnum lífið skuldlaus.
Ef þér spyrjið mig.
Eru þeir látnir?
Þér þekkið sögurnar af Harrenhöll, yðar tign.
Hún var reist í drambsemi af Harren hinum Svarta sem minnisvarði um eigið ágæti.
Blóði blandað við steinlímið.
Álög eru sögð hvíla á staðnum.
Að dómur falli um hvern þann sem gangi um hlið hans.
Nei, þú... Þú felldir dóm.
Drottningin óskar sér.
Hvaða ríkisþjón myndi ekki kappkosta að uppfylla hana?
Ég geri ráð fyrir að þér skrifið föður yðar núna?
Larys...
Ég óskaði ekki eftir þessu.
Ég er viss um að þér verðlaunið mig
þegar tími gefst.