Ти'бам.
Продолжете да дишете.
И напнете.
Пак.
Напнете.
Главата!
Машко, принцезо. -Слава ѝ на Мајката!
Здраво е? -Клоца како козле, принцезо.
Здраво. Здраво.
Принцезо.
Кралицата побара да ѝ биде донесено детето. Веднаш.
Зошто?
Јас ќе го однесам.
Треба да останете во кревет. -Треба! Помогни ми да се облечам.
Шшш, шшш.
Принцезо.
Вашиот фустан?
Принцезо? -Доаѓа.
Плацентата!
Машко. Штотуку дознав.
Да. -Браво.
Каде одиш? -Таа сака да го види.
Сега?
Доаѓам со тебе.
Се надевам. -Да го земам.
Нема да го добие тоа задоволство од мене.
Барем фати ме за рака.
Многу болеше?
Оф, богови.
Еднаш примив копје во рамото.
Моето најдлабоко сочувство.
Принцезо. -Принцезо моја.
Мило ми е што не сум жена. -Принцезо моја.
Принцезо. Лорду мој.
Што е?
Што е? Што е?
Ти'бам.
Оди. Оди.
Што ли сака?
Мислев дека е зад нас ова.
Принцезо. Сер Ленор.
Привилегиран сум што сум меѓу првите што Ви честитаат.
Благодарам, лорд Касвел.
Ако можам некако да Ви послужам...
Може да дојде тој ден, лорду мој.
Се враќаме, добро? Таа нека дојде кај нас, добро?
Не. Освен ако сакаш да ме носиш по проклетине скали.
Ова е бесмислено.
Принцезо.
Ренира.
Треба да одмараш по породувањето.
Не се сомневам дека тоа го претпочитате, Висост.
Мора да седнеш.
Талија, донеси перниче за принцезата.
Нема потреба. -Глупости.
Подоцна ќе довршиме.
Ваша Висост.
Колку е среќна оваа вест утрово.
Вистина, Ваша Висост.
Каде е?
Каде е внук ми? Така.
Еве го.
Добар принц.
Јадар.
Ќе бидеш страшен витез.
Да, ќе бидеш. -Има име бебето?
Не сме... -Џофри.
Ќе се вика Џофри.
Необично име за валиријанец.
Верувам дека има носе како на татко му.
Нели?
Ако не Ви смета, Висост, ќерка Ви се напрегна херојски
и треба да одмара. -Секако.
Така...
Браво, девојко моја.
Се надевам дека породувањето беше лесно.
Мислам дека бабицата ја нареков пичка.
Продолжете да се обидувате, сер Ленор.
Кога-тогаш ќе добиете едно што личи на Вас.
Не помисли да се консултираш со мене пред да ми го крстиш детето?
Наше е. Или не?
Само еден од нас крвари.
Заслужувам право на глас во прашањата на моето семејство.
Не изгледаш заинтересиран за тоа во последно време.
...и здогледал голем, страшен змеј!
Мајко!
Види.
Одбравме јајце за бебето.
Тоа изгледа како да е совршено.
Му дадов на Лук да бира. -Благодарам, Џејс.
Не излегува секој ден јајце од Драгонпит, принцезо.
Најдобро беше да ги придружам момчињата.
Ви благодариме со Ленор, командиру.
Разбрав дека пак е машко.
Колку добар витез ќе бидеш ти, а?
Може да...?
Сер Харвин сака да се запознае со Џофри.
Секако.
Џофри се вика?
Татко, може да го подржам Џофри, те молам?
Не, не. Назад во Драгонпит, вие двајцата.
Абе ајде! -Додека не почнале да ве бараат.
Спие пред командирот на Градска стража.
Голем недостиг на почит.
Одредено безобразие е одлика на семејствово, за жал.
Стој!
Нека дојде.
Наредете му на Вермакс да застане, принц Џесерис.
Служи!
Стој!
Браво.
Вермакс!
Стој!
Мора да одржувате контрола врз змејот, млади принцови мои.
Како принц Егон со Санфаер.
Штом се сврзат со вас потполно, ќе одбиваат наредби од други.
Може да ја кажам?
Дракарис, Вермакс.
Ејмонд, имаме изненадување за тебе.
Што е? -Нешто посебно.
Само ти немаш змеј.
Вистина е. -И жал ни беше.
Па, ти најдовме еден. -Змеј?
Како? -Боговите даваат.
Погледнете! Розевиот Ужас! -Розевиот Ужас!
Внимателно качи ѝ се. Првиот лет секогаш е тежок.
Оваа има 60 прстени.
И по два пара нозе на секој.
Тоа се 240.
Да, така е.
Има очи.
Меѓутоа...
Не верувам дека гледа.
Што мислиш, зошто е така?
Го немаме тоа знаење.
Веројатно си во право. Некои нешта просто ги има.
Ваша Висост.
Ејмонд. Што си направил? -Пак истото.
После колку предупредувања? Да те заклучам во соба?
Ме натераа! -Божем ти требал поттик.
Твојата опсесија со ѕверовине е несфатлива. -Ми дадоа свиња!
Што? -Рекоа дека ми нашле змеј.
Последниот прстен нема нозе. -Но беше свиња.
Ќе имаш змеј еден ден.
Ќе мора да затвори едно око. -Го знам тоа.
Сите се смееја.
И крилја ѝ направиле.
И опаш.
Не требало да биде толку лековерен. -Дете е.
Помислил дека просто наишле на некој див, безимен змеј
и го намамиле до Драгонпит?
Твоите внуци се напаст. -Тие се помали од него.
Дивјаци се. И не изненадува тоа.
Сигурна си дека не ги наговорил нашиот Егон?
Ме чуди што воопшто им се изведоа јајцата.
Зошто? -Знаеш зошто.
За жал, не знам. -Немој...
Висерис.
Ќе продолжиме попладне, Едард.
И порано го покренав прашањево,
но ти ми забрани да зборувам за него, па си молчев.
Да имаш едно такво дете е грешка.
Да имаш три е навреда.
За тронот, за тебе.
За куќа Веларион и за нивниот брак за кој ти се бореше.
Да не ја спомнувам и самата пристојност.
Еднаш имав црна кобила.
Црна како гавран.
Еден ден избегала од пасиштето
и пастувот од соседството ѝ направил ждребе.
Пастувот бил сребрен како месечината во зима навечер.
А ждребето, кога се родило, било костенливо.
Просто најнеисклучителниот кафеав коњ што си го видела.
Природата е полна со мистериозни дела.
Како знаеш?
Сребрениот пастув. Како знаеш дека бил тој?
Си го видел чинот лично?
Последиците од наводот кон кој си подигруваш сега...
би биле страшни.
Не зборувај повеќе за ова.
Дали сум го изгубила разумот, сер Кристон?
Дали ме подведуваат сетилата или сите спијат,
сонувајќи го истиот волнен сон? -Така изгледа понекогаш, Висост.
Бесрамно се фали со тоа дека е наследник,
очекува сите во Ред Кип да ја одречат јасната вистина,
а кралот, татко ѝ... -Знае.
Нормално. Или пак знаел, но се убедил дека е поинаку.
Само изговори ѝ наоѓа.
Принцеза Ренира е бесрамна и беспоштедна,
пајак што го боцка и ишмукува пленот.
Разгалена пичка.
Тоа беше недолично од мене, Висост. Се извинувам.
Морам да верувам дека, на крајот, ќе надвладеат честа и добрината.
Треба да се придржуваме до тоа и еден за друг.
Чија беше идејата? -Ај, ти'бам!
Свињата? Твој беше заговорот?
Не.
На Џејс беше.
И...
Двајцата беа, те уверувам.
Ејмонд ти е брат. -Путка е.
Семејство сме. Дома можеш да го гњавиш како сакаш.
Но надвор, мораме да ги браниме своите.
Смешно беше.
Мислиш дека синовите на Ренира ќе ти бидат играчка вечно?
Како што се работите,
Ренира ќе се качи на тронот и Џесерис Таргеријан ќе ѝ биде наследник.
И?
Скоро си возрасен. Како може да си толку кратковид?
Ако Ренира дојде на власт,
може да го изгубиш животот.
И Ејмонд.
Може да проба да го отстрани секој предизвик за наследството.
Тогаш, нема... -Ти си предизвикот!
Ти си предизвикот, Егон! Само зашто живееш и дишеш.
Ти си му првородениот син на кралот.
И она што тие го знаат, што сите во царството го знаат,
во својата крв и коски,
е дека еден ден ти ќе ни бидеш крал.
Оди облечи се.
Јагнешките срца се одлични.
Имаме среќа со готвачот, Ваша Екселенцијо.
Ќе нѐ послужат торта со сливи
за чии трошки ќе се тепаме.
Тогаш, пред да паднат ударите...
Здравица! За Егон Освојувачот, вашиот возвишен предок,
кој ни се придружи во каузата против Волантис во Крвавиот век.
На големиот змеј Балерион, тој долета да ни помогне во Лис
и изгоре една флота непријателски бродови за пресврт.
Егон Освојувачот.
За Егон! -За Егон!
Од тука доаѓаме до бизнис.
До еден мој предлог...
во духот на чествување на нашиот раскажуван сојуз.
Ако сакавте брак со наша ќерка,
требаше да кажете и да нѐ поштедите од историјата.
Што?
Не мислам дека сум го заслужил тоа, лејди Лена.
Сакам да Ви понудам траен престој овде во Пентос.
Би Ви го подарил домов направо,
сосе фармите и земјиштето, лозјето и шумата.
Кираџиите би му плаќале на новиот господар Таргеријан годишно.
Би ја имале слободата од градот и пристаништето
како што му доликува на Вашиот кралски статус.
Продолжете.
Лис и неговите сојузници пак се воскреваат.
Тријархијата има заедничка цел со Корен Мартел од Дорн.
Секој момент може да се насочат северно.
Вашето семејство има змејови.
Сега три, можеби четири во иднина.
Целта ми е да го заштитам Пентос од похотливото око на тријархијата.
Помогнете му на Пентос, како што му помогна Егон тогаш,
и мојата благодарност ќе Ви ја наполни чашата до претекување.
Ваша Екселенцијо, ние сме патници. Веќе предолго гостуваме тука.
Многу великодушна понуда.
Што сигурно ќе ја разгледаме.
Ја разгледуваш понудата на принц Реџио.
Добро живееме тука.
Си правиме што сакаме, добредојдени и славени сме.
И вечно сме гости. -Точно.
Немаме одговорности и политички сплетки.
Бескрајното предавање на лојалност и наследство не нѐ засега.
Нѐ користат. -Убава промена е тоа, нели?
Едноставна трансакција. Ние имаме змејови, а тие злато.
Ние сме повеќе од ова, Дејмон.
Не сме музичари или пантомимичари што изведуваат за кефот на туѓ принц.
Ние сме крвта на Стара Валирија.
Не припаѓаме тука.
Ја нема Валирија. Никаде не припаѓаме.
Сакам детето да ми се роди каде што се родив јас,
на Дрифтмарк, во замокот на татко ми.
Сакам ќерките да ми бидат одгледани во татковината,
со семејството, какво што им е родното право.
На крајот, сакам да умрам како змејски јавач.
А не како некој дебел, селски лорд.
Опуштете ги колената. Со лесни стапала.
Со лесни стапала и тешки раце.
Ова се бара, Лајонел. -Тежината напред.
Момчиња што учат заедно, тренираат заедно,
се кутнуваат и се креваат меѓусебно.
Ќе формираат доживотна врска. Не се согласувате?
Се надеваме, Ваша Висост.
Не стојте толку исправено, принцу. Ќе Ве кутнат.
Егон.
Победив во првата борба, сер Кристон. Мојот противник преколнува за милост.
Тогаш, ќе имате нов противник, Господару На Сламата.
Да видиме што ми можете.
Со брат Ви.
Потрудете се повеќе.
Оружјата горе, момци. Нема милост за непријателите.
Изгледа на помладите ќе им годи малку од Вашето внимание, сер Кристон.
Се сомневате во мојот метод на обука, сер?
Не, само предлагам да го примените на сите ученици.
Во ред.
Џесерис. Дојди. Ти си на спаринг со Егон.
Најстариот син против најстариот.
Не е фер овој меч. -Знам дека не сте биле во вистинска борба,
но штом се извади челикот, не се очекува да е фер.
Мечовите горе.
Почнете.
Нечесна борба. -Јас ќе се справам со него.
Застани стабилно. Повисок си. Искористи ја предноста.
Нападни контра неговиот став...
...на гради, не во очи и твој е.
Ти!
Доближи му се.
Притисни го наназад. Доближи му се.
Само напаѓај. Користи ги стапалата!
Не му давај да стане.
Само напаѓај!
Доста!
Се осмелуваш да ме пипнеш! -Егон!
Забораваш кој си. Тоа е принцот. -На ова ги учиш, Кол?
На суровост... кон послабиот противник.
Вашиот интерес во тренингот на малиот принц е невообичаен, командиру.
Повеќето би биле така посветени само кон роднина.
Или кон брат.
Или кон син.
Назад!
Кажи пак!
Така и си мислев.
Да го бањаш со крпа
и погрижи се готвачот да ти даде добро, бистро вино за пиење.
Принцезо?
Имаше инцидент во дворот.
Ме исполнува со непопустлив срам.
Значи, за тоа е работава? За твојот срам.
Нашиот срам, Харвин!
Срамот на целата куќа Стронг.
Зашто го пипнав неподносливион Кол?
Синот на управител? -И витез во Кралегардата!
Го нападна принц Џесерис... -Бранител на круната!
Околностите при неговото раѓање...
Ти нѐ направи ранливи
на обвиненија за погрдо предавство.
Кое предавство?
Не ми се прави будала, дете.
Твојата интимност со принцеза Ренира е прекршок
што може да значи прогонство и смрт.
За тебе, за неа, за децата.
Тоа е само гласина.
Сплетена од соперниците на принцезата. -Луѓето имаат очи, дете.
Сепак, кралот, изгледа, не го прифаќа тоа што го гледа со очи.
Само неговиот кревок штит е помеѓу тебе и џелатот.
Намерното слепило на еден татко кон своето дете.
Камо татко ми да страдаше од слично слепило.
Да не не беше така сите овие години?
И покрај тоа, ти денес
јавно нападна витез од Кралегардата во одбрана на...
Ти си имаш твоја чест, а јас моја.
За да се намали болката, принцезо.
Си беше една мечка, мечка Целата е црна и кафена
Благодарам. -Ќе Ви биде подобро за ден-два.
Кога ќе се исуши млекото.
„Убавите?“, праша таа, „Но јас сум мечка,
Целата сум црна и кафена и покриена од влакна“
И по патот оттука дотаму
Три момчиња, една коза и разиграна мечка Танцуваа сите и...
Жено моја драга.
Принцезо.
Паднав.
Каде беше? -Излегов со Карл. Не ти спомнав?
Многу те боли?
Млекото...
ја отекува дојката...
Ќе дозволите, сер Карл? Сакам да зборувам со маж ми.
Секако, принцезо.
Пак се спрема војна во Степстоните, Ренира.
Тријархијата оживеа од сојузот со Дорн.
Заседнуваат бродови и товар.
Карл се бори таму. Ми покажа...
Ми покажа вреќа со сафири големи колку ореви,
што ги земал од пиратот што го убил.
По толку време, токму ова ми требаше.
Мала авантура.
Добра, чесна битка да ми ја оживи крвта пак.
Рече дека имало еден тајрошански генерал, за кој велеле дека е џин,
што си ја фарбал брадата виолетова и носел фустани.
Само неколку месеци, можеби.
Да бидам пак на море.
Ти луд си?
Знаеш што се случи?
Додека си голташе пиво во „Фли Ботом“ и боговите знаат што друго?
Нѐ ловат темни гласини, Ленор. Зад петици ни се.
Прашања...
за родителите на нашите синови.
Гадни, одвратни наводи.
Зарем се наводи?
Синови ни се.
Твои и мои.
И вистинскиот татко нема да ги напушти сега
за да оди да лока низ Тесно Море,
мавтајќи со мечот и намигнувајќи им на морнарите.
Јас сум витез.
И воин.
И јас верно си ја играв улогата тука.
Десет години.
Ми следи не... -Ништо не ти следи.
Десет години си удоволуваш на себеси во дворецот.
Ги купи најдобрите коњи,
ги пиеше најретките вина, се ебеше со најпохотливите момчиња.
Таков ни беше договорот. Не ти се лутам.
Но...
не се напушта местото кога ќе се засили бурата.
Мудриот морнар бега од бурата додека се спрема истата.
Добро, тогаш, ти наредувам.
Како твоја принцеза и наследник на тронот,
ти наредувам да останеш во Кингс Ландинг покрај мене.
Поминаа осум години, миличко.
Половината не успеваат, знаеш? -Што?
Да се изведат.
Ќе ми дозволат да останам?
Кој тоа?
Принцот на Пентос.
Не разбирам.
Тој ве сака тебе и татко.
И Бела.
Зашто имате змејови.
Има повеќе начини да се поврзеш со змеј.
Јас немав змеј до 15-годишна возраст.
И сега го јавам Вагар, најголемиот во светот.
Ти имаш потежок пат. Змејот на Бела беше роден за неа.
Но ако сакаш да си јавач, мораш да си го земеш правото.
Татко ти би ти го кажал истото.
Татко ме игнорира.
Се труди колку може.
Ленор пиша.
Ренира родила уште еден син.
Спомна ли брат ти дали и овој,
сосема случајно, многу личи на
командирот на Градска стража?
Изгледа го изоставил тој детаљ.
Ми недостига брат ми, Дејмон.
А мислам дека и тебе.
Ми недостига вестероското, силно вино.
Секогаш дава неколку часа заборав полн со мир.
Жолтово ѓубре што го пијат тука...
Никогаш не копнееш по дома?
Не.
Не ти верувам. -Верувај во што сакаш.
Ги величаш доблестите на Пентос, но тој не те интересира.
Кога би те интересирал, би одел во градот,
но наместо тоа, ти си тука во библиотеката,
читајќи сведочења од истите мртви змејски лордови
за чие наследство тврдиш дека не те засега.
Не знаев дека сум толку детално набљудуван.
Не спиеш.
Како да спијам кога ти ме демнеш штом мрднам?
Знам дека животот те разорачал.
Можеби јас не сум жена каква што си сакал.
Лена...
Не ме боли тоа.
Се помирив со тоа.
Но ти си повеќе од ова, Дејмон.
Мажот за кој се омажив беше повеќе од ова.
Затоа, спорот на лорд Блеквуд е
тоа што Бракенови ноќеска ги поместиле оградувачките камења
и си ги паселе коњите во неговото поле.
Зошто не му е даден проблемов на лорд Гровер?
Толку е мекушав да не може да реши кавга за камења?
Слушнав дека сега син му владее во Риверан но само со име.
И тој е Тали. И ова си останува проблем на Тали.
Се согласувам.
Ако може да продолжиме, лордови...
И сепак, Брекенови и Блеквудови
ќе најдат секаков изговор за да се колат.
Значи, вреди да се разгледа кавгава.
Ќе има селани што ќе знаат каде била границата со генерации.
Доста лесно е тоа.
Секако.
Сер Таиланд.
Треба да ги разгледаме најновите случувања во Степстоните, лордови.
Ќе се ослободиме ли некогаш од тоа проклето место?
Според мене, Блеквудови имаат предност.
Преминавме на Степстоните, лорд Бизбури.
И новиот сојуз на тријархијата со Дорн.
Се надевав дека по преговорите со Санспир
ќе бидат убедени да видат разум.
Да им веруваш на Мартелови значи разочарување.
А каде е принц Дејмон?
Би требало да го нарекувам крал
како што се нарече тој кога доби една битка.
Еднаш.
Уште пред една декада. Оттогаш, не го брани регионот.
Ние не го браниме.
Требаше да се изградат тврдини, стражарски кули.
Да испратиме флота, гарнизон да го држат местото.
Не можеме да ги платиме.
Ковчезите ни се големи, но не бескрајни.
Мораме да помислиме на цената за поданиците.
Се согласувам. -Цената на војната е поголема.
Се опуштивме и сега старото чудовиште ја подигна главата.
Да завршиме.
Ах... Да.
Чекајте.
Сакам да кажам нешто.
Седнете.
Го осетив...
спорот...
помеѓу нашите семејства од неодамна, кралице.
И за секоја навреда нанесена од моите, се извинувам.
Но ние сме една куќа.
И долго пред тоа, бевме пријатели.
Син ми Џесерис ќе го наследи Железниот Трон по мене.
Предлагам да го вериме за ќерка Ви Хелена.
Да станеме сојузници еднаш и засекогаш.
Нека владеат заедно. -Многу разумен предлог.
Како додаток, ако Сајракс снесе уште јајца,
син Ви, Ејмонд, ќе може да бира едно.
Симбол на нашата добра волја.
Ренира...
Седум Пеколи.
Мила моја, змејското јајце е убав дар.
Јас и кралот Ви благодариме на понудата и ќе ја разгледаме благовремено.
Мораш да одмараш сега, мажу.
Да.
Колку слаткоречива е лисицата кога ќе ја притеснат загарите.
Искрена е.
Очајна е.
Осеќа дека ја губи контролата
и сега очекува да ѝ ги игнорираме гревовите
и да ја омажам единствената ќерка за еден од нејзините...
неисклучителни синови.
Добар е предлогот, кралице.
Ние сме семејство.
Да ги оставиме настрана детските кавги, да се фатиме за раце за да сме посилни.
Прави како сакаш, мажу...
кога ќе бидам ладна во гроб.
Алисент...
Алисент.
Не ми треба ќебе.
Раката, Ваша Висост.
Кралот се одмара. -Ќе го примам.
Наведни се.
Бескрајни бркотници околу мене, Лајонел.
Чудо е што можам сам да одам до тоалет.
Ваша Висост.
За што се работи, лорд Лајонел?
Ваша Висост, јас...
Дојдов да дадам отказ од функцијата рака на кралот.
Епизодата во дворот утрово...
Син ми Харвин се посрамоти
и секоја оговарачка во Кингс Ландинг ќе раскажува.
Испадот на младиот Харвин беше непотребен, вистина е.
Но избркан е од Градска стража.
Доволна е таа казна. -Простете, Висост, но не е.
Многу години ми служиш верно, десет како рака.
Твојот совет е мудар, незагаден од лични интереси.
Кое е спротивно на сите други.
Добри зборови кажувате.
Но има сенка над мојата куќа што станува сѐ потемна.
Не можам повеќе да Ви служам со интегритет.
Каква е таа сенка?
Кажете ја штом пушта таков мрак.
Да. Сигурно имате разбирливо објаснување.
Не можам.
Тогаш, не можам да прифатам. -Мој драг мажу...
Реков не.
Штом настојувате, кралу мој. -Настојувам.
Ќе продолжите со служба на круната.
Тогаш, би побарал отсуство за да го придружувам
син ми до семејното седиште во Харенхал.
Тој ми е наследник...
и ќе биде лорд на замокот на Харен.
Време е да си ги заземе должностите таму.
Нека биде така.
Нема да ми помогнеш?
Си земав слобода да почнам без Вас, Ваша Висост.
Грев е да оставиш таква пита да се олади.
Мудро сте постапиле, лорд Ларис.
Но сигурно виното не Ве загрижило така.
Месо без вино е исто така грев.
Должност ми е да Ви ги кажам случките низ замоков,
но вечерва Вие знаете, а јас не.
Кралот се состанал со татко ми.
Се обиде да даде отказ.
Така и си мислев.
Честа отсекогаш му била бреме околу неговиот ценет врат.
Интересно е што рековте „се обиде“.
Маж ми одби да прифати.
Потоа не стигнал да ги соопшти гревовите на брат ми.
Со ерупцијата во дворот,
брат Ви самиот си ја соопшти вистината.
Вистината има многу вкусови, Ваша Висост.
Очекувате кралот да си ја осуди милата ќерка на прогонство или дури...?
Талија, не сега.
Тоа е своеволно слепило.
Кралот. И Вие би страдале од тоа во таа ситуација.
Не би.
Лорд Лајонел ќе го придружи сер Харвин до Харенхал
за да му го чува седиштето додека тој служи како рака.
Но раката е оштетен од дејствата на син му.
Не може татко ми да го советува кралот непристрастно.
Сега најмногу ми фали отсуството на татко ми.
Без колебање ќе му кажуваше вистина на кралот.
Ото да беше рака... -Не можете да кажете, кралице,
дека татко Ви би бил непристрастен во ова.
Не, но би пристрасен кон мене!
Никој ли нема на моја страна во цел Кингс Ландинг?
Каква збирка од херои имам пред себе.
Убиец...
бељаџија...
предавник на круната.
За ваште злодела, осудени сте на смрт со бесење.
Што сакаш од нас?
Спремен сум да ви понудам милост.
Ако сте спремни да платите мала цена.
Напнете, лејди! -Напнете!
Напнете! Напнете!
Мора да напнете! -Напнете!
Треба да излезе сега!
Напнете!
Ајде, напнете!
Мора да напнете сега, лејди.
Напнете!
Стигнав до максимумот на мојата вештина.
Нема да дојде детето.
Мојата храбра девојка.
Многу жалам, принцу мој.
Би можеле да ја отвориме матката.
Да пробаме да го извадиме бебето со употреба на нож.
Но не можам да кажам со сигурност дали ќе преживее.
Ќе преживее мајката?
Не.
Вагар.
Лена!
Бидете добри кон мајка ви, момци. Ќе посетувам кога ќе можам.
Но може да помине доста време.
Џејс.
Ќе се вратам.
Ветувам.
Ќе бидам туѓинец кога ќе се сретнеме пак.
Принцезо.
Ќе си праќаме писма со гаврани. Нели е забавно тоа?
Дали Харвин Стронг ми е татко?
Дали сум копиле?
Ти си Таргеријан.
Само тоа е важно.
Да поразговараме?
Претпоставувам, си отишол.
Завршивме тука. Си одиме.
А твојата понуда? Џејс и Хелена?
Понижена сум.
И ме направија смешка. Шепотат за мене по ходниците.
Епа, ќе ги оставам.
Значи, за Драгонстон?
Требаше пред многу години да заминеме.
Што со твојата позиција?
Ти велеше дека ако не си во дворецот,
таа ќе му се улизува на татко ти.
Мудриот морнар бега од бурата што се спрема.
Ленор.
Нека дојде.
Ќе ни треба секој меч.
Татко!
Ќе изгорам!
Харвин! -Ќе изгорам!
Харвин!
Што се децата ако не слабост?
Безумие.
Залудност.
Преку нив, мислиш дека ќе го измамиш големиот мрак да изгуби.
Засекогаш ќе траеш во некој облик.
Божем тие ќе те спасат од правот.
Но за нив, го предаваш тоа што не треба.
Можеби знаеш како е правилно да се постапи,
но љубовта те запира.
Љубовта...
е пропаст.
Најдобро е да одиш низ животот необременет.
Според мене.
Мртви се?
Ги знаете приказните за Харенхал, Ваша Висост.
Беше изграден од прегорделивоста на Харен Црниот како споменик за неговата големина.
Измешале крв со малтерот.
Велат дека е проклето место.
Дека раздава суд на сите што ќе ги поминат портите.
Не, Вие... Вие раздадовте суд.
Кралицата изразува желба.
Кој слуга на царството не би тежнеел да ја исполни?
Претпоставувам дека сега ќе му пишете на татко Ви?
Ларис...
Не го посакав ова.
Сигурен сум дека ќе ме наградите...
кога ќе дојде време.