RÓD SMOKA
Kurwa.
Oddychaj.
I przyj.
Jeszcze raz.
Przyj.
Główka!
- Chłopiec, księżniczko. - Chwała Matce!
- Zdrowy? - Kopie jak mały koziołek.
Witaj. Witaj.
Księżniczko,
królowa nakazała, by natychmiast przynieść jej dziecko.
Dlaczego?
Sama zaniosę.
- Powinnaś leżeć. - Wiem! Pomóż mi się ubrać.
Cicho.
Księżniczko,
suknia.
- Księżniczko? - Wychodzi.
Łożysko.
Chłopiec. Słyszałem.
- Tak. - Brawo.
- Dokąd idziesz? - Chce go zobaczyć.
Teraz?
Idę z tobą.
- Na to liczę. - Wezmę.
Nie dam jej satysfakcji.
Chwyć mnie chociaż pod ramię.
Bardzo bolało?
Bogowie…
Raz lanca przebiła mi ramię.
Wyrazy współczucia.
- Księżniczko. - Moja pani.
- Dobrze, że nie jestem kobietą. - Księżniczko.
Księżniczko, panie.
Co się dzieje?
Mów!
Kurwa.
Idź. Idź!
Czego ona może chcieć?
Myślałem, że to już za nami.
Księżniczko, ser Laenorze,
mam zaszczyt pogratulować jako jeden z pierwszych.
Dziękuję, lordzie Caswellu.
Jeśli mogę się jakoś przysłużyć…
Ten dzień zapewne nadejdzie.
Zawracamy, prawda? Niech ona przyjdzie do nas.
Nie, chyba że chcesz mnie nieść po tych schodach.
To niedorzeczne.
Księżniczko.
Rhaenyro!
Powinnaś odpoczywać po porodzie!
Na pewno byś tego chciała, pani.
Usiądź.
Taylo, daj księżniczce poduszkę.
- Zbyteczne. - Brednie.
Dokończymy później.
Wasza Miłość.
Cóż za szczęśliwe wieści!
W rzeczy samej.
Gdzie on jest?
Gdzie mój wnuk? Tutaj.
Jest.
Wspaniały książę.
Mocny.
Będziesz straszliwym rycerzem!
- Będziesz. - Ma już imię?
- Jeszcze… - Joffrey.
Jego imię to Joffrey.
Niespotykane w Valyrii.
Nos ma po ojcu.
Prawda?
Wybacz, panie, lecz twoja córka wymęczyła się
- i powinna odpoczywać. - Oczywiście.
Tak.
Brawo, córko.
Liczę, że poród był łatwy.
Chyba nazwałam akuszerkę pizdą.
Próbuj dalej, ser Laenorze.
W końcu któreś będzie do ciebie podobne.
Bez uzgodnienia nadajesz imię mojemu dziecku?
Chyba naszemu?
Ty jakoś nie krwawisz.
Chcę mieć coś do powiedzenia w sprawach rodziny.
Ostatnio niezbyt cię ona obchodzi.
Wielki, straszliwy smok!
Mamo,
patrz!
Wybraliśmy dziecku jajo.
Wygląda na doskonałe.
- Luke wybrał. - Dziękuję, Jace.
Smocze jaja rzadko opuszczają Jamę.
Wolałem eskortować chłopców.
Dziękujemy ci, dowódco.
Kolejny chłopiec?
Będziesz wspaniałym rycerzem.
Mogę?
Ser Harwin chce poznać Joffreya.
Oczywiście.
Joffrey?
Ojcze, mogę potrzymać?
Nie. Nie! Wracajcie do Smoczej Jamy,
nim zaczną was poszukiwać.
Zasnął w obecności dowódcy Straży Miejskiej.
Okropny brak szacunku.
Podobna bezczelność to cecha rodzinna.
Stać!
Niech się teraz zbliży.
Przywołaj smoka, książę.
Służ!
Stój!
Bardzo dobrze.
Vermax!
Stój!
Musisz panować nad smokiem, młody panie.
Sunfyre słucha się księcia Aegona.
Gdy smok w pełni zwiąże się z tobą, ty jeden będziesz mu mógł rozkazywać.
Mogę to powiedzieć?
Dracarys, Vermax.
Aemondzie, mamy dla ciebie niespodziankę.
- Jaką? - Wyjątkową.
Ty jeden nie masz smoka.
- Wiem. - To nas smuci,
- dlatego znaleźliśmy ci jednego. - Smoka?
- Jak? - Bogowie pomogli.
- Oto Różowy Strach! - Różowy!
Należycie go osiodłaj. Pierwsza jazda jest trudna.
Ma 60 pierścieni.
Na każdym dwie nogi.
Razem 240.
Zgadza się.
Ma oczy,
lecz…
sądzę, że nie widzi.
Jak myślisz, dlaczego tak jest?
To ponad nasze zrozumienie.
Zapewne. Nie wszystko można pojąć.
Pani.
- Aemond? Coś ty uczynił? - Znowu to samo.
Ostrzegałam. Mam cię zamknąć w komnatach?
- Zmusili mnie! - Wątpię.
- Masz na punkcie tych bestii obsesję! - Dali mi świnię!
- Co? - Mówili, że znaleźli mi smoka.
- Ostatni pierścień nie ma nóg. - A to była świnia.
Kiedyś dostaniesz smoka.
- Będzie musiał zamknąć oko. - Wiem.
Kpili ze mnie.
Specjalnie zrobili skrzydła.
I ogon.
- Jest zbyt łatwowierny. - To dziecko.
Uwierzył, że znaleźli mu dzikiego smoka
i zwabili do Jamy?
- Twoi wnukowie są utrapieniem. - I większymi dziećmi niż on.
To dzikusy. Nie dziwota.
Nie nasz Aegon ich namówił?
Aż dziw, że z ich jaj wykluły się smoki.
- Dlaczego? - Wiesz.
- Obawiam się… - Nie.
Viserysie…
Dokończymy później.
Podnosiłam już tę kwestię.
Zabroniłeś mi to robić, dlatego milczałam.
Jedno takie dziecko to pomyłka.
Trójka to już obraza.
Tronu, ciebie,
Velaryonów, z którymi tak bardzo starałeś się związać,
i samej przyzwoitości!
Miałem niegdyś klacz.
Czarną niczym kruk.
Pewnego dnia umknęła z pastwiska
i dopadł ją tamtejszy ogier.
Srebrzysty niczym księżyc w zimową noc.
A źrebię, które się urodziło, to kasztanek.
Najpospolitszy brązowy koń, jakiego widziałaś.
Natura bywa niezbadana.
Skąd wiesz?
Skąd wiesz, że to był srebrny ogier?
Przyłapałeś go na tym czynie?
Konsekwencje niecnego pomówienia, które zdaje się masz na myśli,
byłyby tragiczne.
Nigdy już o tym nie wspominaj.
Czyżbym straciła rozum, ser Cristonie?
Zwodzą mnie zmysły
- czy może wszyscy śnią? - Czasem i tak bywa, pani.
Bezwstydnie obnosi się ze swoją spuścizną
i oczekuje, że wszyscy pozostaną ślepi?
- A król… - On wie.
Oczywiście! Lecz wmówił sobie, że jest inaczej,
i tylko wynajduje wymówki.
Księżniczka jest bezwstydna i niepohamowana.
To pająk, który wysysa swą ofiarę.
Rozpuszczona pizda!
To było niegodne, pani. Wybacz.
Pozostaje mi wierzyć, że honor i przyzwoitość zatryumfują.
Musimy trzymać się tego i siebie nawzajem.
- Czyj to był pomysł? - Kurwa!
Świnia. Ty to wymyśliłeś?
Nie.
Jace.
I…
Obaj, ja nie byłem pewien.
- Aemond jest twoim bratem. - To pizda.
Jesteśmy rodziną. W domu możesz go tłuc, ile chcesz,
ale przed światem masz go bronić.
To było śmieszne.
Myślisz, że synowie Rhaenyry będą cię słuchać?
Chwilowo
to ona odziedziczy tron, a Jacaerys będzie jej następcą.
Co z tego?
Jesteś niemal dorosły. Jak możesz nie rozumieć?!
Jeśli Rhaenyra zdobędzie władzę,
twoje życie może być zagrożone.
Aemonda też.
Zrobi wszystko, by wyeliminować zagrożenie.
- To jej nie zagrożę. - Już zagrażasz!
Już, Aegonie! Bo żyjesz i oddychasz!
Jesteś pierworodnym synem króla.
A oni wiedzą, jak wszyscy w królestwie,
czują to we krwi i w kościach,
że kiedyś to ty będziesz królem.
Ubierz się.
Jagnięce serca są wyśmienite.
Mieliśmy szczęście do kucharza.
Przy cieście śliwkowym
zaczniemy walczyć o okruchy.
Nim to nastąpi,
wznieśmy toast za Aegona Zdobywcę, twego znamienitego przodka,
który podczas Stulecia Krwi wsparł nas przeciw Volantis.
Na grzbiecie Baleriona odmienił losy wojny,
paląc pod Lys wrogą flotę.
Za Aegona!
Przejdźmy do rzeczy.
Złożę pewną propozycję,
by uhonorować ten sławny sojusz.
Jeśli chcesz poślubić jedną z naszych córek,
mogłeś nam oszczędzić lekcji historii.
Co?
Nie czuję się godzien, lady Laeno.
Pragnę, byście mieli stałą rezydencję w Pentos.
Podaruję ją wam wraz z przynależnymi
farmami, ziemiami, winnicą i lasem.
Dzierżawcy będą płacić nowemu panu z rodu Targaryenów.
Z racji urodzenia miasto i port
możesz traktować jak swoje.
Mów dalej.
Lys wraz z sojusznikami rośnie w siłę.
Triarchia sprzymierzyła się z Qorenem Martellem z Dorne
i w każdej chwili może zwrócić wzrok na północ.
Twoja rodzina ma smoki.
Trzy, a w przyszłości może nawet cztery.
Pragnę ustrzec Pentos przed chciwym spojrzeniem Triarchii.
Wspomóż nas, jak niegdyś Aegon,
a moja wdzięczność przepełni twój kielich.
Jesteśmy podróżnikami, ekscelencjo. Dawno powinniśmy odlecieć.
To szczodra oferta.
Na pewno ją rozważymy.
Rozważasz ofertę księcia Reggio.
Dobrze nam tu.
Robimy, co chcemy, a oni nas fetują.
- Wieczni goście. - Właśnie.
Żadnej odpowiedzialności.
Polityczne machinacje i wieczne zmiany sojuszów już nas nie dotyczą.
- Wykorzystują nas. - To miła odmiana.
Prosta wymiana. My mamy smoki, oni złoto.
Jesteśmy ponad to.
Niech minstrele spełniają zachcianki jakiegoś obcego księcia,
my jesteśmy krwią Valyrii.
To nie nasze miejsce.
Valyrii już nie ma.
Chcę, by moje dziecko urodziło się na Driftmarku,
w zamku ojca.
Chcę, by moje córki chowały się w ojczyźnie,
z tym, co im należne.
I chcę umrzeć śmiercią smoczego jeźdźca,
nie tłustego lorda na włościach!
Kolana luźno.
Stopy miękko.
- I tak ma być, Lyonelu. - Pochyl się.
Chłopcy, którzy razem się uczą, razem trenują,
wspólnie przewracają się i podnoszą,
będą razem do śmierci. Czyż nie?
Oby, Wasza Miłość.
Nie prostuj się zbytnio, książę, bo cię trafią.
Aegonie.
Wygrałem pojedynek. Przeciwnik wołał o litość.
Masz nowego, lordzie Słomko.
Spróbuj mnie dotknąć.
Razem z bratem.
Musisz być znacznie lepszy.
Unieście broń, chłopcy. Żadnej litości dla wroga.
Młodsi też wymagają twej uwagi, ser Cristonie.
Kwestionujesz moje metody?
Sugeruję, byś stosował je wobec wszystkich podopiecznych.
Dobrze.
Jacaerysie! Chodź. Zmierz się z Aegonem.
Najstarszy na najstarszego.
- Nierówny pojedynek. - Wiem, że nie walczyłeś w bitwie.
Tam nie ma równych pojedynków.
Unieście broń.
Zaczynajcie.
- Nie wolno! - Zajmę się nim.
Mocno na nogach. Wykorzystaj przewagę wzrostu.
Zaatakuj, odbij, wykorzystaj jego pozycję.
W pierś, nie w oczy. Potrafisz.
Ty!
Skróć dystans.
Atakuj!
Nie przerywaj! Noga!
Nie pozwól mu wstać.
Nie przerywaj!
Dość!
- Jak śmiesz?! - Aegonie!
- Zapominasz, że to książę. - Tego ich uczysz?
Okrucieństwa wobec słabszych przeciwników?
Dziwne, że aż tak interesuje cię szkolenie książąt, dowódco.
Tyle uwagi poświęca się zwykle kuzynowi,
bratu
lub synowi.
Cofnij się!
Powtórz to!
Powtórz!
Tak myślałem.
Przemyj go,
a potem upewnij się, że kucharz da ci dobre wino.
Księżniczko?
Na dziedzińcu doszło do pewnego incydentu.
Czuję jedynie wstyd.
O to więc chodzi? O twój wstyd?
Nasz, Harwinie!
Całego rodu!
Bo tknąłem tego obmierzłego Cole'a?
- Syna zarządcy? - Jest rycerzem Gwardii!
- Zaatakował następcę tronu! - Obrońcą korony!
Okoliczności narodzin…
Uczyniłeś nas podatnymi
na zarzut znacznie poważniejszej zdrady.
Niby jakiej?
Nie traktuj mnie jak głupca, chłopcze.
Twoja zażyłość z księżniczką Rhaenyrą to występek,
który oznacza wygnanie i śmierć.
Dla ciebie, dla niej i dla dzieci!
To jedynie plotka…
- rozpuszczana przez jej rywali. - Ludzie mają oczy.
Jeden król nie dopuszcza do siebie tego, co widzi.
Taka to marna tarcza stoi pomiędzy tobą a katem.
Ślepota ojca, który kocha dziecko.
Szkoda, że mój odporny jest na ową ślepotę.
Wiele lat przymykałem oczy!
Lecz dziś
otwarcie zaatakowałeś gwardzistę w obronie swego…
Ty masz swój honor, ja mam swój.
Przyniesie ulgę w bólu.
Był sobie niedźwiedź Wierz, jeśli chcesz…
- Dziękuję. - Za dzień lub dwa poczujesz się lepiej,
gdy mleko wyschnie.
Jak to na jarmark, wszak dobrze wiesz
Że jestem niedźwiedź, kudłaty zwierz!
Poszli na jarmark, wierz, jeśli chcesz
Trzej chłopcy, koza i tańczący zwierz!
Droga żono.
Księżniczko.
Upadłem.
- Gdzie byłeś? - Z Qarlem. Nie wspominałem?
Bardzo cierpisz?
Mleko…
rozpiera jej piersi…
Wybacz, ser, chcę pomówić z mężem.
Oczywiście.
Na Stopniach znów gorzeje wojna.
Triarchia zyskała siłę dzięki przymierzu z Dorne.
Atakuje statki i przejmuje ładunki.
Qarl tam walczy. Pokazał mi…
sakiewkę szafirów wielkości orzechów.
Zabrał ją zabitemu piratowi.
Po tak długim czasie właśnie tego mi trzeba!
Przygody,
bitwy, która rozgrzeje krew w moich żyłach!
Mówi, że ich wódz pochodzi z Tyrosh. To olbrzym,
który farbuje brodę na fioletowo i nosi kobiece suknie.
Może na kilka miesięcy.
Byle wrócić na morze.
Postradałeś zmysły?
Wiesz, co się stało,
gdy ty żłopałeś ale i hulałeś w Zapchlonym Tyłku?
Złowrogie plotki osaczają nas, depczą nam po piętach.
Pojawiają się…
wątpliwości dotyczące ojca naszych synów.
Ohydne, plugawe insynuacje.
Insynuacje?
To nasi synowie!
Twoi i moi!
Prawdziwy ojciec nie porzuciłby ich,
żeby szaleć na wąskim morzu
i puszczać oczko do marynarzy.
Jestem rycerzem.
Wojownikiem.
I z oddaniem grałem tu swoją rolę.
Przez 10 lat.
- Należy mi się… - Nic ci się nie należy!
Przez 10 lat dogadzałeś sobie na dworze.
Kupowałeś najlepsze konie,
piłeś najrzadsze wina, pieprzyłeś najbardziej rozwiązłych chłopców.
Taka była umowa! Ja nie przeszkadzam,
lecz ty…
nie uciekasz przed nadciągającą burzą.
Mądry marynarz umyka przed nadchodzącym sztormem.
W takim razie wydaję rozkaz.
Jako twoja księżniczka i następczyni tronu
nakazuję ci pozostać w Królewskiej Przystani u mojego boku.
To już osiem lat, moja słodyczy.
- Połowa z nich tego nie robi. - Czego?
Nie wykluwa się.
Pozwoli mi zostać?
Kto?
Książę Pentos.
Nie rozumiem.
Chce ciebie i ojca.
I Baelę.
Bo macie smoki.
Istnieje więcej niż jeden sposób, by wytworzyć więź.
Ja nie miałam smoka, dopóki nie skończyłam 15 lat,
a teraz dosiadam Vhagar, największej bestii na świecie.
Baela miała łatwiej. Smok urodził się z nią.
Jeśli chcesz zostać jeźdźcem, zdobądź sobie to prawo.
Ojciec powie ci to samo.
Ignoruje mnie.
Stara się, jak może.
Laenor napisał.
Rhaenyra znów powiła syna.
Czy twój brat wspomniał,
że i ten nosi w sobie niezwykłe, acz przypadkowe podobieństwo
do dowódcy Straży?
Ten detal pominął.
Tęsknię za bratem, Daemonie.
Jak ty za swoim.
Ja tęsknię za mocnym winem z Westeros.
Sprawdza się, gdy chodzi o chwilowe zapomnienie.
Szczyny, które tu piją…
Nie tęsknisz za domem?
Nie.
- Nie wierzę w to. - Wierz, w co chcesz.
Wynosisz Pentos pod niebiosa, lecz nie dbasz o nie.
Inaczej spędzałbyś czas w mieście,
a nie przesiadywał w bibliotece,
czytając świadectwa smoczych lordów,
którzy rzekomo cię nie obchodzą.
Nie wiedziałem, że jestem obserwowany.
Nie sypiasz.
Jak mogę, skoro mnie dręczysz?
Wiem, że życie cię rozczarowało.
Że nie jestem żoną, na jaką czekałeś.
Laeno…
Nie cierpię z tego powodu.
Pogodziłam się.
Lecz ciebie stać na więcej niż to.
Tego, kogo poślubiłam, stać na więcej niż to.
Lord Blackwood twierdzi,
że Brackenowie przesunęli nocą kamienie graniczne,
by wypasać konie na jego polu.
Dlaczego nie przedstawiono sprawy lordowi Groverowi?
Nie potrafi rozstrzygnąć sporu o kamienie?
Powiadają, że panem Riverrun jest już jego syn.
To Tully. Niech się martwią.
Zgadzam się.
Kontynuujmy więc.
Brackenowie i Blackwoodowie
wykorzystają każdą wymówkę, by skoczyć sobie do gardeł.
Warto się temu przyjrzeć.
Prostaczkowie wiedzą, gdzie stały kamienie.
To nietrudne.
Oczywiście.
Ser Tylandzie?
Powinniśmy się zająć wydarzeniami na Stopniach.
To przeklęte miejsce mnie prześladuje.
Blackwoodowie są chyba górą.
Mówimy teraz o Stopniach, lordzie Beesbury.
I sojuszu Triarchii z Dorne.
Liczyłem, że Słoneczna Włócznia
posłucha wreszcie głosu rozsądku.
Martellom nie wolno ufać.
A gdzie nasz książę Daemon?
Czy też król,
którym się obwołał, gdy wygrał tam bitwę?
Raz.
Dawno zostawił Stopnie bez obrony.
My to zrobiliśmy.
Zamiast wznieść fortyfikacje, strażnice,
wysłać flotę i utrzymywać tam garnizon.
Nie stać nas.
Skarbiec mamy ogromny, lecz nie bez dna.
Myślmy o kosztach dla poddanych.
- Zgadzam się. - Wojna kosztuje więcej!
Lecz byliśmy niefrasobliwi i potwór znów unosi głowę!
Skończmy już.
A, tak.
Chwileczkę.
Chcę coś powiedzieć.
Usiądźcie.
Nie jestem nieświadoma…
rozłamu,
do jakiego doszło pomiędzy naszymi rodzinami, królowo.
I jeśli spotkała cię jakakolwiek uraza, przepraszam.
Należymy do jednego rodu.
Kiedyś byłyśmy przyjaciółkami.
Mój Jacaerys odziedziczy po mnie tron.
Proponuję zaręczyć go z twoją Helaeną.
Zjednoczyć się raz na zawsze.
- Niech władają wspólnie. - Nadzwyczaj rozsądna propozycja!
Do tego, jeśli Syrax znów zniesie jaja,
pozwolimy Aemondowi wybrać jedno z nich.
W geście dobrej woli.
Rhaenyro…
Na siedem piekieł!
Moja droga, smocze jajo to szczodry dar.
Król i ja dziękujemy za propozycję, którą rozważymy.
Musisz odpocząć, mężu.
Tak.
Jak słodko przemawia lis osaczony przez ogary!
Jest szczera.
Zdesperowana.
Traci grunt pod stopami i liczy,
że darujemy jej przewiny.
Miałabym wydać jedyną córkę za jej…
pospolitego syna?
To dobra propozycja.
Jesteśmy rodziną.
Zapomnijmy o dziecinnych sporach. Połączmy się i bądźmy silniejsi.
Postąpisz, jak uważasz, mężu,
gdy już spocznę w grobie.
Alicent…
Alicent.
Nie potrzebuję koca.
Namiestnik, panie.
- Król odpoczywa. - Przyjmę go.
Pochyl się.
Nieustannie wokół mnie skaczą.
Aż dziw, że wypróżniać mogę się samemu.
Panie.
Co cię sprowadza, lordzie?
Mój panie…
Chcę zrezygnować z godności twego namiestnika.
Dziś na dziedzińcu
mój syn Harwin okrył się hańbą.
Wkrótce będą o tym plotkować nawet żony rybaków.
Młody Harwin rzeczywiście zachował się nieroztropnie,
lecz wydalono go ze Straży Miejskiej
- i wystarczy. - Niestety nie.
Wiele lat wiernie mi służyłeś, dziesięć jako namiestnik!
Radziłeś mądrze, nie myśląc o własnej korzyści,
w przeciwieństwie do wielu innych!
To miłe słowa, panie,
lecz nad mym rodem zaległ cień, który sprawia,
że nie mogę już służyć ci szczerą radą.
Co to za cień?
Nazwij go, skoro cię dręczy!
Tak. Powiedz wprost, lordzie.
Nie mogę.
- To i ja nie mogę się zgodzić. - Mężu…
Rzekłem!
- Skoro nalegasz, panie. - Tak.
Nadal będziesz służył koronie.
Proszę zatem o zgodę
na odwiezienie syna do Harrenhal.
Jest moim dziedzicem
i czas, by podjął obowiązki
w zamku Harrena.
Zrób to.
Nie pomożesz mi?
Pozwoliłem sobie rozpocząć bez ciebie.
To grzech, by jadło ostygło.
Mądrze postąpiłeś, Larysie.
Z winem też nie czekałeś.
Nie popijać mięsiwa to również grzech.
Mam obowiązek donosić ci o tym, co się dzieje w zamku,
lecz dziś wiesz więcej niż ja.
Król przyjął mojego ojca?
Który chciał zrezygnować.
Tak myślałem.
Honor zawsze był mu kamienieniem u szyi.
Powiedziałaś „chciał”?
Viserys mu nie pozwolił.
Czyli mój ojciec nie przyznał się do występku syna?
Porannym wybuchem
twój brat sam obwieścił prawdę.
Prawda ma wiele posmaków.
Sądziłaś, że król skaże swą ukochaną córkę na wygnanie lub…?
Nie teraz.
To celowa ślepota.
Króla. W podobnej sytuacji oślepłabyś tak samo.
Nie.
Lord Lyonel odeskortuje ser Harwina do Harrenhal,
by ten pod nieobecność namiestnika dbał o siedzibę rodu.
Lecz namiestnik został skompromitowany przez swego syna.
Mój ojciec nie może już bezstronnie doradzać królowi.
Boleśnie odczuwam teraz nieobecność ojca.
Otto Hightower nie zawahałby się
- powiedzieć królowi prawdy… - Czyżbyś twierdziła,
że nie trzymałby żadnej strony?
Trzymałby moją!
Czy nikt w stolicy nie może mnie wspomóc?
Cóż to za zgromadzenie bohaterów!
Morderca,
wykolejeniec
i zdrajca korony.
Za swe zbrodnie zostaliście skazani na śmierć na stryczku.
Czego od nas chcesz?
Jestem gotów ofiarować wam łaskę,
jeśli zgodzicie się za nią zapłacić.
- Przyj, pani! - Przyj!
Przyj! Przyj!
- Musisz przeć! - Przyj!
Dziecko musi wyjść!
Przyj!
Mocniej, przyj!
Musisz, pani!
Przyj!
Moja sztuka tu na nic.
Dziecko nie wyjdzie.
Moja dzielna dziewczyna.
Przykro mi, książę.
Moglibyśmy otworzyć łono
i spróbować wydostać niemowlę nożem,
lecz nie potrafię cię zapewnić, że to przeżyje.
A jego matka?
Nie.
Vhagar.
Laena!
Bądźcie dobrzy dla matki. W końcu was odwiedzę.
Choć pewnie nieprędko.
Jace.
Wrócę.
Daję słowo.
Gdy znów się spotkamy, będę już obcy.
Księżniczko.
Będziemy pisać listy i wysyłać kruki.
Harwin Strong to mój ojciec?
Jestem bękartem?
Jesteś Targaryenem.
Tylko to się liczy.
Pozwolisz?
Czyli odjechał.
Nic tu po nas. Opuszczamy miasto.
A propozycja małżeństwa Jace'a z Helaeną?
Zostałam zlekceważona.
Wyszydzona. Szepcą o mnie po korytarzach.
Niech im będzie.
Smocza Skała?
Dawno powinniśmy stąd odejść.
A twoja pozycja?
Powtarzałaś, że jeśli znikniesz z dworu,
będzie lać miód w uszy twego ojca.
Mądry żeglarz umyka przed nadchodzącym sztormem.
Laenorze,
weź go.
Potrzebny będzie każdy miecz.
Ojcze!
Ogień!
- Harwinie! - Spłonę!
Harwinie!
Czymże są dzieci, jeśli nie słabością?
Szaleństwem,
głupotą…
Oszustwem, dzięki któremu wydzieramy wielkiej ciemności jej tryumf.
Dzięki nim trwamy wiecznie w tej formie lub innej,
nie obracamy się w pył.
Lecz wyrzekamy się dla nich tego, czego nie wolno oddać.
Choćbyśmy wiedzieli, co musimy uczynić,
miłość zawsze nas przed tym powstrzyma.
Miłość…
oznacza upadek.
Lepiej iść przez życie bez jakichkolwiek więzów.
Takie jest moje zdanie.
Nie żyją?
Słyszałaś opowieści o Harrenhal, pani.
Harren Czarny chciał mieć siedzibę, która świadczyłaby o jego wielkości.
Jej mury przesiąkły krwią.
Powiada się, że to przeklęte miejsce,
które poddaje osądowi każdego, kto przekracza jego bramy.
Ty… wydałeś ten osąd.
Królowa wyraziła życzenie.
Wierny sługa mógł jedynie uczynić wszystko, by się spełniło.
Zakładam, że teraz napiszesz do ojca.
Larysie,
nie życzyłam sobie tego!
Jestem pewien, że odpowiednio mnie nagrodzisz,
gdy nadejdzie czas.