Við erum hér saman komin við Sævarsæti
að senda lafði Laenu af ættinni Velaryon
til ríkis Sækonungsins, hinna eilífu hafa,
hvar hann mun gæta hennar um ókomna tíð.
Er hún leggur í sína hinstu sæför
skilur lafði Laena eftir tvær sannbornar dætur á ströndinni.
Þótt móðir þeirra snúi ekki aftur úr för sinni
verða þær bundnar ævarandi blóðböndum.
Blóð Velaryon er blandað salti.
Blóð okkar er þykkt.
Blóð okkar er sannt.
Og blóð okkar má aldrei þynnast.
Kæra frænka.
Megi meðbyr þinn vera jafn sterkur og bak þitt,
haf þitt jafn stillt og andi þinn
og net þín jafn full og hjarta þitt.
Af sænum erum við komin.
Til sævar skulum við aftur snúa.
Hefurðu séð föður þinn?
Litlu frænkur ykkar misstu móður sína.
Þær þægju huggunarorð.
Ég hef jafnan rétt til að syrgja. -Jace.
Við ættum að vera í Harrenhöll að syrgja Lyonel og ser Harwin
Það væri ekki viðeigandi.
Velaryon eru ættmenni okkar, ekki Strong-ættin.
Líttu á mig. Skilurðu það?
Hönd spinnur vef.
Þráður af grænu, þráður af svörtu.
Drekar af holdi vefa dreka af þræði.
Hönd spinnur vef.
Þráður af grænu... -Við eigum ekkert sameiginlegt.
Hún er systir okkar. -Þá mátt þú eiga hana.
Ég myndi gera skyldu mína hefði mamma bara trúlofað okkur.
„Hefði.“
Það styrkti fjölskylduna, héldi valyríublóðinu hreinu.
Hún er fífl.
Hún er verðandi drottning.
Þráður af svörtu...
Við eigum reyndar eitt sameiginlegt.
Við erum bæði hrifin af verum með langa leggi.
Drós! Annan!
Aegon...
Drekar af holdi vefa dreka af þræði...
Sonur Lyonels Strong hefur starað á þig síðan við komum, yðar tign.
Skammarlaust.
Þetta er bara merki um stolt, Larys er nýi lávarðurinn af Harrenhöll.
Bæði sæti mitt og Háflóðið verður þitt einn daginn, Lucerys.
Bróðir þinn verður auðvitað konungur.
Hann mun sitja ótal áheyrnir og athafnir.
Herra Flóðanna ríkir yfir hafinu.
Afsakaðu en ég vil það ekki.
Þetta er fæðingarréttur þinn.
Verði ég Herra Rekaskers þýðir það að allir séu dánir.
Ég samhryggist. -Þakkir.
Stúlkurnar mínar. -Amma.
Ég vil ekki að mamma sé dáin.
Sæktu velunnara þinn.
Bróðir.
Stúlkurnar þínar líkjast móður sinni mjög.
Huggun og harmur sem ég þekki vel sjálfur.
Guðirnir geta verið grimmir.
Þeir virðast hafa verið sérlega grimmir við þig.
Já.
Þú ættir að snúa aftur til Kóngsvalla með okkur.
Það er tímabært að þú snúir heim. -Pentos er heimili mitt.
Og barnanna minna. -Daemon.
Okkur hefur greint á en látum það líða með árunum.
Þú átt stað við hirð mína sé það eitthvað sem þú þarft.
Ég þarf ekkert.
Bróðir...
Ég samhryggist þér, prins.
Sama hve feit afætan verður hungrar hana alltaf í meira.
Farið í rúmið. -En mamma.
Í rúmið, núna.
Ég held til rekkju, Aemma.
Á ég að líta til með Alicent drottningu, yðar tign?
Nei, ser Harrold. -Þér standið næturvaktina, ser Criston.
Foringi.
Bróðir!
Farðu í rúmið.
Hún vildi koma heim.
Hann neitaði henni um það.
Daemon gerði það sem hann taldi best.
Daemon gerir bara það sem Daemon hentar best.
Laena þarfnaðist meistaranna okkar.
Skurðlæknar Pentos eru jafn hæfir og meistarnir okkar.
Þú vilt finna blóraböggul í stað vilja guðanna.
Kannski fyrirlíta guðirnir okkur?
Fyrir óseðjandi stolt okkar?
Krúnan var þín.
Uns flónin í Æðstaráðinu hrifsuðu hana af höfði þínu.
Er það rangt af eiginmanni þínum að vilja vinna hana á ný?
Af öllum kvöldum skulum við leggja slík ósannindi til hliðar.
Réttlæti til handa konunni þinni er ekki hvati þinn, aðeins eigin metnaður.
Þráin eftir hásætinu.
Ef ekki fyrir sjálfan þig þá fyrir afkomendur þína.
Ég gaf hugmyndina um að bera krúnu upp á bátinn fyrir löngu.
Það ert þú, eiginmaður kær, sem neitar að sleppa þeirri hugsun,
jafnvel nú, á kostnað barnanna okkar.
Hvað er þetta stutta, dauðlega líf
ef ekki leit að arfleifð.
Arfleifð kann að knýja líf þitt áfram, Corlys.
Ég vil að Rekasker erfist í til Baelu í gegnum Laenu.
Sönnu Velaryon-blóði.
Tilkynntu það nú, á meðan allir eru hér.
Við segjum að það sé til heiðurs minningu Laenu.
Og gera son okkar arflausan?
Hann verður Drottningarmaðurinn.
Sonur hans mun sitja Járnveldisstólinn.
Viltu að ég varpi frekari skugga á þessa litlu drengi
en þegar vofir yfir þeim? -Við stöndum ein.
Þú getur sagt sannleikann eins og við þekkjum hann bæði.
Börn Rhaenyru eru ekki af þínu blóði.
En börn Laenu eru það.
Þau eru arfleifð hennar.
Sagan minnist ekki blóðbanda.
Hún minnist nafna.
Laenor hefur verið eirðarlaus árum saman en nú
verður hann gagnslaus.
Eða eitthvað verra.
Ég veit betur en nokkur að hjónaband okkar sé farsi.
En ég legg mig þó fram að viðhalda orðsporinu.
Þú hefur meiru að tapa.
Það hefur verið hlutskipti mitt síðan faðir minn nefndi mig erfingja
Við reyndum.
Að geta barn.
Við
sinntum skyldum okkar sem best við gátum.
En allt kom fyrir ekki.
Það var enginn unaður í því.
Ég fann hann annars staðar.
Það var gott að vekja þrá.
Mér skilst að ser Harwin hafi verið
ansi tryggur þér.
Það var hann.
Og ég treysti honum.
Ég hefði átt að banna Ser Harwin að snúa aftur til Árlendanna.
Bölvun Harrens er sögð jafn römm nú og eftir Sigurförina.
Það er draugasaga.
Saga sem ser Otto og drottningin notfæra sér af ánægju.
Ég efast um að Alicent sé fær um kaldrifjað morð.
Tja...
Öll erum við fær um fólskuverk.
Og meiri fólsku en þú myndir trúa.
Ég trúi því upp á þig.
Ef þú sakar mig um fólsku þarftu að vera nákvæmari.
Ég hef verið ein.
Þú yfirgafst mig. -Ég hlífði þér. Þú varst barn.
Já. Ég var barn.
Sjáðu hvað líf mitt varð án þín.
Kostulegur harmleikur.
Hvað ætli þér finnist um mitt til samanburðar?
Ég veit lítið um það.
Elskaðirðu hana?
Hamingjan nægði okkur.
Það er mikið afrek í sjálfu sér.
Mér þykir fyrir þessu. -Óþarfi.
Mér leyfist þó að syrgja missi minn.
Rhaenyra.
Ég er ekki lengur barn.
Ég þrái þig.
Fjandinn...
Já!
Jace. Vaknaðu, Jace.
Einhver nam Vhagar á brott. -Hvað þá?
Hver er þar?
Hvað ertu að gera, Jace? -Það er hann.
Það er ég. -Vhagar er dreki móður minnar.
Móðir þín er dáin.
Og nú á nýr knapi Vhagar. -Ég átti tilkall í hana.
Þá hefðirðu átt að fylgja því eftir.
Kannski finna frændur þínir svín handar þér. Það hæfir þér.
Reyndu þetta aftur og ég fóðra drekann minn á þér!
Þú munt deyja öskrandi í logum alveg eins og pabbi þinn.
Bastarðar. -Faðir minn er enn á lífi!
Hann veit það ekki, er það? Um Strong lávarð?
Jace!
Hættið þessu undir eins!
Farðu frá!
Leyfðu mér að sjá, prins.
Guðirnir séu oss náðugir.
Hvernig gastu leyft svona nokkru að gerast?
Ég krefst svara.
Prinsarnir áttu að vera í rekkju, hágöfgi.
Hver stóð vaktina?
Prinsinn ungi varð fyrir árás frá eigin frændum, yðar tign.
Þið sóruð þess eið að vernda fjölskyldu mína!
Mér þykir fyrir þessu.
Konungsverðir hafa aldrei þurft að verja prinsa gegn...
Það er ekki svar!
Þetta mun gróa, ekki satt, meistari?
Sárið mun gróa.
En hann hefur misst augað, yðar tign.
Hvar varst þú? -Ég?
Fyrir hvað var þetta? -Þetta var ekkert miðað við það
sem bróðir þinn þurfti að þola á meðan þú sast að sumbli!
Hvað á þetta að þýða? -Baela? Rhaena!
Hvað gerðist?
Jace?
Luke!
Sýndu mér.
Hver gerði þetta? -Þeir réðust á mig!
Hann réðst á Baelu! -Hann nefbraut Luke.
Hann stal dreka móður minnar!
Þetta nægir. -Hann ætlaði að drepa Jace.
Þetta nægir. -Sonur minn á að segja frá!
Hann kallaði okkur... -Þögn!
Hann kallaði okkur bastarða.
Aemond.
Ég vil heyra sannleikann.
Núna. -Hvað þarftu að heyra meira?
Sonur þinn var meiddur. Sonur hennar er ábyrgur.
Þetta var leiðinlegt slys. -Slys?
Lucerys prins var vopnaður. Hann ætlaði að drepa son minn.
Það var ráðist á syni mína, þeir neyddust til að verja sig.
Andstyggilegum mógunum var hreytt í þá.
Hvaða mógunum?
Lögmæti fæðingar sona minna var dregið í efa.
Hvað? -Hann kallaði okkur bastarða.
Synir mínir eru verðandi erfingjar Járnveldisstólsins, yðar tign.
Þetta er landráð af verstu sort.
Það þarf að spyrja Aemond prins út í þaula
til að komast að því hvaðan hann heyrði róginn.
Vegna móðgunar?
Sonur minn missti auga.
Segðu mér það, drengur.
Hvar heyrðirðu þessa lygi. -Þessu var kastað fram í hita leiksins.
Strákapör. Þetta var ekki neitt. -Aemond. Ég spurði þig spurningar.
Hvar ætli ser Laenor sé?
Faðir drengsins. Kannski hann hafi eitthvað um málið að segja?
Já, hvar er ser Laenor?
Ég veit það ekki, yðar tign. Ég gat ekki fest svefn.
Ég fór út að ganga.
Ætli hann sé ekki að dandalast með skjaldsveinunum.
Aemond.
Líttu á mig.
Konungur þinn krefst svars.
Hver bar þessa lygi í þig?
Það var Aegon.
Ég?
Og þú, strákur...
Hvar heyrðir þú slíkan rógburð?
Aegon!
Segðu mér sannleikann!
Við vitum það, faðir.
Allir vita það.
Líttu bara á þá.
Þessum endalausu erjum verður að linna!
Öll sömul!
Við erum fjölskylda!
Biðjist afsökunar og sýnið hvert öðru velvilja.
Faðir ykkar, ái og konungur krefst þess!
Það er ófullnægjandi.
Aemond hlaut varanlegan skaða. Velvilji bætir hann ekki.
Ég veit það, Alicent.
En ég get ekki læknað augað. -Nei, því það er farið.
Hvað viltu að ég geri? -Það þarf að gera upp skuldir.
Ég heimta auga einhvers af sonum hennar í staðinn.
Elsku eiginkona... -Hann er sonur þinn, Viserys. Blóð þitt.
Láttu skapið ekki stjórna dómgreind þinni.
Neiti konungur um réttlæti gerir drottning það ei.
Ser Criston...
Færið mér auga Lucerys Velaryon.
Mamma? -Alicent.
Hann má velja hvoru auga hann heldur. Það fékk sonur minn ekki.
Þú gerir ekkert slíkt. -Vertu rólegur.
Nei, þú sórst mér eið!
Sem verndari þinn, drottning mín.
Alicent, þessu málið er lokið.
Skilurðu það?
Og látið það berast:
Hvers tunga sem dirfist að efast um faðerni sona Rhaenyru prinsessu
verður fjarlægð!
Þakkir, faðir.
Yðar tign... -Alicent!
Verjið konunginn! -Nemið staðar!
Ekki, ser Criston! -Alicent.
Ekki, ser Criston! -Alicent!
Nei!
Rólegur, Cole!
Þú gekkst of langt. -Ég?
Hvað hef ég gert annað en það sem af mér er vænst?
Ávallt stutt við ríkið, fjölskylduna og lögin.
Á meðan þú vanvirðir það eftir eigin geðþótta. -Alicent
Slepptu henni! -Hvar er skyldan?
Hvar er fórnfýsin? Troðin undir snotrum fæti þínum á ný.
Slepptu hnífnum, Alicent.
Og nú tekurðu auga sonar míns.
Og í þokkabót finnst þér á þér brotið. -Þreytandi, ekki satt.
Að dyljast undir skykkju þinnar eigin ráðvendi.
En nú sjá þeir hvaða mann þú hefur í raun að geyma.
Syrgðu mig ekki, móðir.
Þetta voru jöfn skipti.
Ég kann að hafa misst auga
en ég eignaðist dreka.
Þessu máli er lokið.
Höndin, yðar tign.
Segðu þitt.
Hvað ætli það gæti verið?
Ég hef hegðað mér á hátt
ósæmandi minni stöðu.
Eða nokkurri annarri.
Ég missti stjórn á mér.
Réðst á prinsessuna.
Orðrómurinn dreifist þegar. Vangaveltur um að ég sé orðin óð.
Allt saman satt.
Ég hef orðið mér til skammar.
Og tryggði ævarandi hollustu eiginmanns míns í hennar garð.
Og þó...
Ég hef aldrei séð þessa hlið á þér, dóttir mín.
Ég efaðist jafnvel um tilvist hennar. -Ófrýnilegt. Ég sé eftir þessu.
Við leikum ófrýnilegan leik.
En nú sé ég loksins að þú hafir áræðnina til að vinna hann.
Rhaenyra... -Þú sérð hana eins og hún er.
Það sem þrjóska konungs hefur smíðað.
Hvað mun hann segja? -Hann fyrirgefur þér.
Hvað getur hann annað gert?
Farðu nú til hans. Sýndu iðrun.
Kenndu meiðslum sonar þíns um.
Haltu ástríðu þinni í skefjum.
Og ég lofa þér að með tímanum munum við hafa betur, í sameiningu.
Það sem Aemond gerði, að vinna Vhagar á okkar band...
Drengurinn hafði rétt fyrir sér. Það er mun verðmætara en það sem hann missti.
Þú berð ör en sárið mun gróa.
Valyríustál sker hreint.
Almáttugir.
Er allt í lagi með alla?
Brotna nefið er verst.
Þakkir, meistari. Láttu okkur ein.
Þið líka. Þið hafið þegar valdið nægum vanda í dag.
Já, móðir.
Ég hefði átt að vera á staðnum
Einkunnarorð ættar þinnar.
Ég hef mætt ógnvænlegum fjandmönnum
en gat ekki varið ástkæra systur mína, þjáða og fjarri heimahögunum.
Ég gat ekki varið þig. -Sestu.
Aemond kallaði syni okkar bastarða.
Ég hef brugðist þér, Rhaenyra.
Hjónaband okkar.
Ég reyndi.
Drengirnir okkar...
Ég unni þeim. -Ég veit það.
Afar heitt.
En ég hef ef til vill ekki
unnað þeim nóg.
Ég vonaðist til að geta þér börn
þá fáu skipti er við lágum saman.
Aðstæður væru kannski aðrar.
Ég hata guðina fyrir að hafa gert mig eins og ég er.
Ég geri það ekki.
Þú ert góðhjartaður og heiðvirður maður.
Það er fágætt.
Við gerðum samkomulag fyrir mörgum árum,
að sinna skyldum okkar
en kanna jafnframt hamingjuna.
En oft efast ég um að þetta geti farið saman.
Ser Qarl snýr brátt aftur í bardagana við Þrepin.
En ég helga mig þér á ný.
Og því að styrkja ætt okkar í undirbúningi fyrir valdatíð þína.
Ég mun ala syni okkar upp til að verða prinsar ríkisins.
Laenor. -Þú átt betra skilið en það sem ég hef veitt.
Þú átt skilið eiginmann.
Ég bað þá að hafa vín tilbúið fyrir þig um borð. Fyrir svefninn.
Mér þykir svo fyrir þessu.
Viserys. -Ræðum þetta ekki frekar.
Eldur er undarlegt afl.
Targaryen ættin á allt sitt honum að þakka.
En þó hefur hann svipt okkur bæði það sem við unnum.
Kannski vissi Velaryon hið sanna.
Að hafið væri betri bandamaður.
Eldurinn er fangelsi.
Hafið býður flóttaleið.
Afskræming réttlætisins.
Ungi prinsinn svífirtur.
Hneyksli.
Sannarlega.
Sé það auga sem þér viljið til jafns er ég auðmjúkur þjónn.
Þess gerist ekki þörf.
En hollusta þín er augljós.
Þetta eru hættulegir tímar.
Sá dagur kemur eflaust þegar ég þarfnast slíks vinar.
Vinar sem býr yfir færni auk þagmælsku.
Ég mun bíða kalls þíns, drottning mín.
Ég þarfnast þín, frændi.
Ég get ekki mætt grænliðum ein.
Bindumst blóðböndum
líkt og Aegon Sigurvegari gerði ásamt systur sinni.
Með þig sem eiginmann og verðandi drottningarmann
yrði ekki auðvelt að neita tilkalli mínu.
Velaryon-ættin tengist hafinu.
En þú og ég
erum gerð af eldi.
Okkur hefur alltaf verið ætlað að brenna saman.
Við gætum ekki gifst nema Laenor léti lífið.
Ég veit það.
Ég hef heyrt af vasklegri framgöngu þinni á Þrepunum, ser Qarl.
Þú ert sagður mikil kempa.
Þér skjallið mig, herra.
En því miður almúgaborinn.
Þú ert eignalaus riddari með smekk lávarðs.
Ser Laenor hefur reynst mér vel.
Vissir þú
að handan Mjóahafs eru staðir
þar sem nafn manns gildir einu,
aðeins hversu mikið gull hann á.
Hvað viltu frá mér, herra?
Skjótan dauðdaga.
Sem aðrir verða vitni að.
Ég verð ekki harðstjóri
sem ríkir af ógn.
Harðstjóri ríkir aðeins af ógn.
Konungur sem enginn óttast er valdalaus.
Ætlirðu að verða sterk drottning verðurðu jú að rækta ást og virðingu
en þegnar þínir verða að óttast þig.
Hver hleypti þér inn?
Hvað ertu að gera í sölum föður míns?
Þú hefur alltar litið niður á mig.
Ég unni Laenor sannarlega.
Veittu honum þá þessa náð.
Frelsaðu hann. -Þú gleymir þér.
Herra. Ég bið þig!
Ég læt verðina vita!
Þetta mun svipta Corlys lávarð og Rhaenys prinsessu
eina eftirlifandi barni sínu.
Og pískrið verður að ég eigi sökina á einhvern hátt.
Nei... Nei...
Nei!
Leyfum þeim að pískra.
Hvernig gastu leyft þessu að gerast? Í mínum eigin húsi?
Segðu mér það!
Við munum vita sannleikann en óvinir okkar ekki.
Þeir munu óttast hvað fleira við séum fær um.