Се собравме денес пред Седиштето на Морето
да ја предадеме лејди Лена од куќа Веларион
на вечните води, владеени од Крал Мерлинга,
каде што тој ќе ја чува во вечноста што следи.
Тргнувајќи на море за своето последно патување,
лејди Лена остава две кралски ќерки на брегот.
Иако мајка им нема да се врати од патувањето,
сите ќе останат поврзани со крв.
Сол тече во Веларионовата крв.
Нашата е густа.
Нашата е вистинска.
И никогаш не смее да се разретчи.
Внуко моја нежна.
Нека ветровите се силни како твојот грб,
нека морињата се мирни како твојот дух,
и нека мрежите се исполнат колку твоето срце.
Од морето доаѓаме,
во морето се враќаме.
Си го видел татко ти?
Твоите братучетчиња ја изгубија мајка си.
Им треба мил збор.
И мене ми треба исто толку сочувство. -Џејс.
Треба да ги оплакуваме лорд Лајонел и сер Харвин во Харенхал.
Не би ни доликувало тоа.
Веларионови ни се роднини, а Стронгови не се.
Погледни ме. Разбираш?
Раката го врти разбојот
Зелено клопче, црно клопче
Змејови од месо ткаат змејови од конец
Раката го врти разбојот
Зелено клопче, црно клопче -Ништо заедничко немаме.
Сестра ни е. -Па, ти омажи се со неа.
Би си ја исполнел должноста, ако нѐ вереше мајка.
„Ако“.
Ќе го засили семејството. Крвта ќе ни остане чиста.
Идиотка е.
Идна кралица ти е.
Црно клопче
Всушност, имаме едно заедничко нешто.
И двајцата сакаме суштества со многу долги нозе.
Жено! Уште еден!
Егон...
Змејови од месо ткаат змејови од конец
Син му на Лајонел Стронг Ве зјапа откако пристигнавме, Ваша Висост.
Бесрамно.
Тоа е само поглед на гордост, сер Кристон. Ларис е новиот лорд на Харенхал.
И моето седиште и Хај Тајд ќе бидат твои еден ден, Лусерис.
Брат ти ќе биде крал, се разбира.
Ќе седи на бескрајни советувања и церемонии.
Господарот на мените владее со морето.
Жалам. Не го сакам тоа.
Тоа ти е право од раѓање, момче.
Ако јас сум лорд на Дрифтмарк, значи дека сите се мртви.
Многу жалам. -Благодарам.
Девојки мои. -Бабо.
Не сакам да ја нема мајка.
Врати си го заштитникот.
Брате.
Твоите ќерки личат на мајка им.
И утеха и болка, како што добро се сеќавам.
Боговите можат да бидат сурови.
Изгледа биле посебно сурови кон тебе.
Да.
Би требало да се вратиш со нас во Кингс Ландинг.
Време е да си дојдеш дома. -Пентос ми е дом.
И на моите деца им е. -Дејмон.
Знам дека имавме несогласувања, но остави ги да нѐ одминат со годините.
Имаш место во мојот дворец, ако ти затреба тоа некогаш.
Ништо не ми треба.
Брате...
Жалам за Вашата загуба, принцу мој.
Колку и да се здебели пијавицата, секогаш ќе сака уште оброци.
Оди во кревет. -Но, мајко...
Сега. Во кревет.
Одам во кревет, Ема.
Да ја придружувам кралицата Алисент, Висост?
Не, сер Харолд. -Вие сте на ноќна стража, сер Кристон.
Лорду командир.
Брате!
Оди во кревет!
Сакаше да си дојде дома.
А тој ја одби.
Дејмон постапил како што мислел дека е најдобро.
Дејмон прави како што му е најдобро нему.
На Лена ѝ требаа нашите маестери.
Хирурзите во Пентос се исто толку добро истренирани колку нашите маестери.
Бараш да обвиниш некого за чин на боговите.
Можеби боговите нѐ презираат.
Поради нашата ненаситлива гордост.
Круната беше твоја.
Додека будалине од Големиот совет не ти ја грабнаа од главата.
Толку ли е ужасно да сака твојот сопруг да си ја врати?
Да ја оставиме настрана оваа лага барем вечерва.
Тоа што те води не е правдата за жена ти, туку твојата амбиција.
Желбата за тронот.
Ако не за себе, тогаш за родот на твојата куќа.
Пред цела генерација се откажав од круната.
Ти си тој, лорду сопруг, што одбива да се откаже од стремежов
дури и сега, по цена на децата.
Што значи краткиов смртнички живот...
ако не стремеж за наследство?
Ти можеби живееш за наследство, Корлис...
Сакам Дрифтмарк да премине преку родот на Лена до Бејла.
До вистинска Веларионова крв.
Соопшти сега, додека се сите тука.
Ќе кажеме дека е за споменот на Лена.
И да го лишиме син ни од наследството?
Тој ќе биде крал придружник.
Син му ќе седи на Железниот Трон еден ден.
Сакаш уште толку да ја зацрнам таа веќе постоечка сенка
над момчињата. -Сами сме, мажу.
Можеш да ја кажуваш вистината каква што ја знаеме и двајцата.
Децата на Ренира не се твоја крв.
Но децата на Лена се.
Тие се нејзиното наследство.
Историјата не ја запомнува крвта.
Ги запомнува имињата.
Ленор е беспокоен со години, но сега...
ќе биде бескорисен.
Или полошо.
Знам дека бракот ни е фарса подобро од сите.
Но барем се трудам да ја одржувам улогата.
Ти имаш повеќе за губење.
Да. Таква ми е ситуацијата откако татко ми ме направи наследник.
Пробавме.
Да зачнеме дете.
Ние...
ја исполнувавме должноста најдобро што можевме.
Но залудно беше.
Немаше радост во тоа.
На друго место ја најдов.
Убаво ми беше да бидам посакувана.
Разбрав дека сер Харвин ти бил многу...
посветен.
Да, беше.
И јас имав доверба во него.
Требаше да му забранам на сер Харвин да се врати во Риверлендите.
Велат дека клетвата на Харен е силна и колку по Освојувањето.
Приказна за плашење.
Што сер Ото и кралицата со мерак би ја експолатирале.
Не верувам дека Алисент е способна за ладнокрвно убиство.
Па...
Сите сме способни за лошотилак.
Повеќе од што би верувала.
За тебе, верувам.
Ако ме обвинуваш за некој лошотилак, биди поконкретна.
Сама бев.
Ти ме напушти. -Те поштедив. Беше дете.
Да. Да, бев дете.
Види каков ми стана животот без тебе.
Комична трагедија.
А што мислиш за мојот, во споредба?
Знам малку за него.
Ја сакаше?
Бевме доволно среќни.
Тоа е само по себе големо достигнување.
Жалам. -Немој.
Јас барем смеам да го оплакувам изгубеното.
Ренира.
Не сум дете повеќе.
Те посакувам.
Ти'бам.
Тоа!
Џејс. Џејс, разбуди се. Разбуди се.
Некој го украде Вагар. -Што?
Кој е тоа?
Џејс, што правиш? -Тој е.
Јас сум. -Вагар е змејот на мајка ми.
Мајка ти е мртва.
Вагар има нов јавач сега. -Јас имав право на неа.
Требаше да си го искористиш.
Братучедите нека ти најдат прасе да јаваш. Ќе ти прилега.
Нападни ме пак и ќе го нахранам змејот со тебе!
Ќе умреш со вриштење во оган како татко ти.
Копилиња. -Жив е татко ми!
Тој не знае, нели? Лорд Стронг.
Џејс!
Престанете, веднаш!
Тргнете се!
Принцу мој. Принцу мој. Да видам.
Богови добри.
Како си дозволил да се случи такво нешто?
Ќе добијам одговори.
Принцовите требаше да бидат во кревет, кралу мој.
Кој стражареше?
Принцот беше нападнат од братучедите, Висост.
Вие се заколнавте дека ќе ја заштитувате и браните мојата крв!
Многу жалам, Висост.
Кралегардата никогаш не морала да брани принцови од принц...
Тоа не е одговор!
Ќе оздрави, зар не, маестеру?
Месото ќе оздрави.
Но окото е изгубено, Ваша Висост.
Каде беше ти? -Јас?
За што беше тоа? -Тоа е ништо во споредба со малтретирањето
што го снајде брат ти додека ти се пијанчеше!
Што значи ова?! -Бејла? Рејна!
Што се случи? Што се случи?
Што се случи?
Џејс?
Лук!
Покажи ми. Покажи ми.
Кој го направи ова? -Тие ме нападнаа!
Тој ја нападна Бејла! -Тој му го скрши носот на Лук.
Го украде змејот на мајка ми!
Доста. -Ќе го убиеше Џејс!
Доста. -Син ми треба да раскаже!
Нѐ нарече... -Тишина!
Нѐ нарече копилиња.
Ејмонд.
Ја сакам вистината за што се случи.
Сега. -Што друго има да се чуе?
Син ти е осакатен. Син ѝ е виновен.
Тоа е жалосна несреќа. -Несреќа?
Принц Лусерис донел нож на заседата. Мислел да го убие син ми.
Моите синови се тие што се нападнати и принудени да се бранат.
Зли навреди се собрале против нив.
Кои навреди?
Легитимноста на раѓањето на синовите била под гласен сомнеж.
Што? -Тој нѐ нарече копилиња.
Моите синови се на ред да го наследат Железниот Трон, Ваша Висост.
Ова е од најголемите предавства.
Принц Ејмонд мора да биде испрашан
за да дознаеме каде ги чул тие клевети.
Поради навреда?
Син ми изгуби око.
Кажи ми, момче.
Каде ја чу лагава? -Од викотници на тренинг.
Од децата. Ништо не е. -Ејмонд. Те прашав нешто.
Се прашувам каде е сер Ленор.
Татко му. Можеби тој има да каже нешто во врска со ова.
Да, каде е сер Ленор?
Не знам, Ваша Висост. Не можев да спијам.
Излегов да прошетам.
Веројатно се забавува со младите властелини.
Ејмонд.
Погледни ме.
Твојот крал бара одговор.
Кој ти ги кажал лагиве?
Егон беше.
Јас?
А ти, момче...
Каде слушна вакви клевети?
Егон!
Кажи ми ја вистината!
Знаеме, татко.
Сите знаат.
Само погледни ги.
Ова бескрајно, меѓусебно карање мора да престане!
Сите вие!
Ние сме семејство!
Извинете се и покажете си добра волја меѓу себе.
Татко ви, дедо ви, вашиот крал го бара тоа!
Не е доволно тоа.
Ејмонд е трајно оштетен, кралу. Со добра волја нема да стане целосен.
Знам, Алисент.
Но не можам да му го вратам окото. -Зашто му е одземено.
Што сакаш да направам? -Треба да се плати долг.
Ќе земам око од еден нејзин син за возврат.
Моја мила жено... -Син ти е, Висерис. Твоја крв.
Не ѝ дозволувај на лутината да ти го води расудувањето.
Ако кралот не сака, тогаш кралицата ќе спроведе правда.
Сер Кристон...
Донесете ми го окото на Лусерис Веларион.
Мајко? -Алисент.
Нека бира кое да му остане. Син ми го немаше тоа право.
Нема да го направиш тоа. -Не ја мрдај раката.
На мене си ми заколнат!
Како заштитник, кралице.
Алисент, работава е завршена.
Разбираш?
И нека се знае ова:
јазикот на секој што се сомнева во родот на синовите на принцеза Ренира...
ќе биде отстранет.
Благодарам, татко.
Ваша Висост... -Алисент!
Остани со кралот! -Не се доближувај!
Немој, сер Кристон! -Алисент!
Не!
Стој, Кол!
Претеруваш. -Јас?
Што направив, освен тоа што се очекуваше?
Цело време го поткрепувам кралството, семејството, законот.
А ти им пркосиш за свој ќеф. -Алисент!
Пушти ја! -Каде е должноста?
Каде е жртвата? Пак згазени под твоето убаво стапало.
Пушти го ножот, Алисент.
И сега му го зема окото на син ми.
Уште и си мислиш дека заслужуваш нешто. -Заморно е, нели?
Да се криеш под наметката на својата праведност.
Но сега те гледаат каква што си.
Не ме оплакувај , мајко.
Размената беше фер.
Можеби изгубив око...
но добив змеј.
Судењево завршува.
Раката, Ваша Висост.
Кажи си што имаш.
А, што имам за кажување?
Се однесував на начин...
недоличен за мојот статус.
Или за кој било друг.
Ја изгубив сталоженоста.
Ја нападнав принцезата.
Веста веќе се шири. Озборувањето дека сум полудела.
Сѐ е вистина.
Се посрамотив.
Сега сигурно таа ќе ја има наклонетоста на маж ми.
Сепак...
Таа страна од тебе ја немам видено, ќерко.
Дури се сомневав дека постои. -Грдо нешто е. Се каам за тоа.
Играме грда игра.
Сега, по првпат, ја гледам во тебе решителноста да победиш во неа.
Ренира... -Ти ја гледаш каква е.
Што резултира од тврдоглавоста на кралот.
Што ќе ми каже тој? -Ќе ти прости.
Што друго може да направи?
Оди кај него. Биди покајник.
Жали се за повредата на син ти.
Контролирај си ја страста.
И ти ветувам дека јас и ти ќе преовладееме со време.
Тоа што пакосниот Ејмонд го направи, преобраќајќи го Вагар на наша страна...
Во право беше момчето. Тоа вреди илјадапати над цената што ја плати.
Ќе имате лузна, но ќе оздрави раната.
Валиријанскиот челик сече прецизно.
Богови.
Добро се сите?
Скршениот нос е најлошото.
Благодарам, маестеру. Оставете нѐ.
И вие. Доволно пакости направивте денес.
Да, мајко.
Требаше да бидам таму.
Зборови што ја опишуваат нашата куќа.
Сум се борел со ужасни непријатели,
но не можев да ја одбранам драгата сестра, далеку од дома и во агонија.
Не можев да те одбранам тебе. -Седни.
Ејмонд ни ги нарече синовите копилиња.
Те разочарав, Ренира.
Нашиот брак.
Пробав.
Нашите деца...
Ги сакам. -Знам.
Многу.
Но можеби...
не ги сакав доволно.
Се надевав да носам твои деца...
тие малкупати кога легнавме.
Можеби ќе беа поинакви нештата.
Ги мразам боговите зашто ме направиле ваков.
Јас не ги мразам.
Ти си чесен човек со добро срце.
Тоа е реткост.
Ние се договоривме пред толку години,
да ја исполнуваме должноста и...
сепак, да наоѓаме среќа.
Но има периоди кога тие нешта не можат да опстојуваат заедно.
Сер Карл ќе се врати во борбата на Степстоните наскоро.
Но јас пак ти се посветувам тебе.
И на засилувањето на куќата додека те подготвуваме за воздигнувањето.
Ќе ги одгледам синовите да бидат принцови на царството.
Ленор... -Заслужуваш подобро од тоа што сум.
Заслужуваш сопруг.
Ги замолив да ти спремат вино на бродот за да можеш да заспиеш.
Многу ми е жал.
Висерис... -Не зборуваме за тоа повеќе.
Оганот е многу чудна моќ.
Сѐ што поседува куќа Таргеријан е поради него.
А сепак, тој нѐ кошташе сѐ што сакавме.
Можеби Веларионови ја знаеле вистината.
Морето е подобриот сојузник.
Оганот е затвор.
Морето нуди излез.
Перверзија на правдата.
Младиот принц, испоганет.
Срамота.
Вистина.
Ако сакате око за да се изедначите, јас сум Ви слугата за тоа.
Нема да има потреба.
Но Вашата посветеност не е незабележана.
Овие времиња се опасни.
Несомнено ќе дојде денот кога ќе ми треба таков пријател.
Не само со вештина, туку и со дискреција.
Ќе го очекувам Вашиот повик, кралице моја.
Ми требаш, стрико.
Не можам сама да се соочам со зелените.
Да ја споиме нашата крв,
како што направил Егон Освојувачот со своите сестри.
Ако ти си ми сопруг и принц придружник,
моето право нема толку лесно да биде предизвикувано.
Веларионови се од морето.
Но јас и ти...
сме направени од оган.
Отсекогаш ни било судено да гориме заедно.
Не можеме да се венчаме додека е жив Ленор.
Знам.
Слушнав за Вашите подвизи на Степстоните, сер Карл.
Велат дека сте витез со исклучителна вештина.
Ми ласкате, господару.
Но, сепак, од обичен род.
Вие сте витез без земја со вкус на лорд.
Сер Ленор е добар кон мене.
Знаете ли дека...
има места низ Тесно Море...
каде не е важно кое име го има некој,
туку само тоа колку злато поседува.
Што барате од мене, господару?
Брза смрт.
Со сведоци.
Нема да бидам тиранин...
и да владеам преку терор.
Тиранинот владее само преку терор.
Ако не му се плашат на еден крал, тој е немоќен.
За да бидеш силна кралица, треба да собираш љубов и почит, да,
но поданиците мора да ти се плашат.
Кој Ве пушти тука?
Зошто сте во салата на татко ми?
Отсекогаш ме гледаш како ниж.
Го сакам Ленор.
Тогаш, дај му ја добринава.
Ослободи го. -Забораваш кој си.
Господару, Ве молам!
Одам по стражарите!
За ова, лорд Корлис и принцеза Ренис ќе платат
со единственото дете.
А царството ќе шепоти дека јас сум некако одговорна.
Не. Не.
Не!
Нека шепотат.
Како дозволи да се случи ова, бе!? Во мојата сала дури!
Кажувај!
Ние ќе ја знаеме вистината, а нашите непријатели нема.
Ќе стравуваат од тоа на што сѐ сме способни.