Συγκεντρωθήκαμε σήμερα στην Έδρα της Θάλασσας
για να παραδώσουμε τη λαίδη Λέινα του οίκου Βελάριον
στα αιώνια νερά, την επικράτεια του Βασιλιά των Μέρλινγκ,
όπου θα τη φυλά στο μέλλον.
Καθώς ξεκινά το τελευταίο της ταξίδι στη θάλασσα,
η λαίδη Λέινα αφήνει δύο γνήσιες κόρες στην ακτή.
Αν και η μητέρα τους δεν θα επιστρέψει από το ταξίδι της,
θα παραμείνουν ενωμένες εξ αίματος.
Το αλάτι ρέει στο αίμα των Βελάριον.
Το δικό μας είναι πηχτό.
Το δικό μας είναι αληθινό.
Και το δικό μας δεν πρέπει ν' αραιώσει ποτέ.
Γλυκιά μου ανιψιά.
Είθε οι άνεμοί σου να είναι τόσο δυνατοί όσο η πλάτη σου,
οι θάλασσές σου τόσο ήρεμες όσο το πνεύμα σου,
και τα δίχτυα σου τόσο γεμάτα όσο η καρδιά σου.
Από τη θάλασσα ήρθαμε.
Στη θάλασσα θα επιστρέψουμε.
Είδες τον πατέρα σου;
Οι ξαδέρφες σου έχασαν τη μητέρα τους.
Χρειάζονται έναν καλό λόγο.
-Έχω ίσο δικαίωμα στη συμπόνια. -Τζέις.
Έπρεπε να θρηνούμε για τον άρχοντα Λάιονελ και τον σερ Χάργουιν.
Δεν θα ήταν πρέπον.
Οι Βελάριον είναι συγγενείς μας, οι Στρονγκ όχι.
Κοίταξέ με. Καταλαβαίνεις;
Το χέρι γυρνά τον αργαλειό
Πράσινο καρούλι, μαύρο καρούλι
Σάρκινοι δράκοι υφαίνουν Νημάτινους δράκους
Το χέρι γυρνά τον αργαλειό Πράσινο καρούλι, μαύρο καρούλι
Δεν έχουμε τίποτα κοινό.
-Είναι αδερφή μας. -Τότε παντρέψου την.
Θα έκανα το καθήκον μου, αν η μητέρα μάς μνήστευε.
"Αν".
Θα ενίσχυε την οικογένεια, θα κρατούσε το βαλιριανό μας αίμα αγνό.
Είναι ηλίθια.
Είναι η μελλοντική βασίλισσα.
Μαύρο καρούλι
Βασικά, έχουμε ένα κοινό.
Μας αρέσουν τα πλάσματα με πολύ μακριά πόδια.
Κοπελιά! Κι άλλο!
Έγκον…
Σάρκινοι δράκοι υφαίνουν Νημάτινους δράκους
Ο γιος του Λάιονελ Στρονγκ σάς κοιτάζει από τότε που ήρθατε.
Απροκάλυπτα.
Είναι ύφος περηφάνιας, σερ Κρίστον. Ο Λάρις είν' ο νέος Άρχοντας του Χάρενχαλ.
Η έδρα μου και το Χάι Τάιντ θα γίνουν δικά σου μια μέρα, Λουσέρις.
Ο αδερφός σου θα γίνει βασιλιάς φυσικά.
Θα παρευρεθεί σε ατέλειωτα συμβούλια και τελετές.
Εσύ θα κυβερνάς τη θάλασσα.
Συγγνώμη, δεν θέλω.
Είναι πατρογονικό σου δικαίωμα.
Αν γίνω ο Άρχοντας του Ντρίφτμαρκ, όλοι θα 'ναι νεκροί.
-Συλλυπητήρια. -Ευχαριστώ.
-Κορίτσια μου. -Γιαγιά.
Δεν θέλω να φύγει η μητέρα.
Φέρε τον προστάτη σου.
Αδερφέ.
Τα κορίτσια σου είναι ίδια η μητέρα τους.
Παρηγοριά και οδύνη, όπως θυμάμαι καλά.
Οι θεοί γίνονται σκληροί.
Μ' εσένα είναι ιδιαιτέρως σκληροί.
Ναι.
Γύρνα μαζί μας στο Κινγκς Λάντινγκ.
-Ώρα να γυρίσεις σπίτι. -Το Πέντος είναι το σπίτι μου.
-Και των παιδιών μου. -Ντέιμον.
Ξέρω ότι είχαμε τις διαφορές μας, μα ας φύγουν μαζί με τα χρόνια.
Υπάρχει θέση για σένα στην αυλή μου, αν τη χρειάζεσαι.
Δεν χρειάζομαι τίποτα.
Αδερφέ…
Συλλυπητήρια, πρίγκιπά μου.
Όσο κι αν παχαίνει η βδέλλα, πάντα θέλει να φάει κι άλλο.
-Πηγαίνετε για ύπνο. -Μα, μητέρα…
Για ύπνο, τώρα.
Πάω για ύπνο, Έμα.
Να φροντίσω τη βασίλισσα Άλισεντ, μεγαλειότατε;
-Όχι, σερ Χάρολντ. -Έχεις νυχτερινή βάρδια, σερ Κρίστον.
Άρχοντα Διοικητή.
Αδερφέ!
Πήγαινε για ύπνο.
Ήθελε να γυρίσει σπίτι.
Της το αρνήθηκε.
Ο Ντέιμον έκανε ό,τι θεώρησε καλύτερο.
Ο Ντέιμον κάνει πάντα το καλύτερο για τον Ντέιμον.
Η Λέινα χρειαζόταν τους δικούς μας μέιστερ.
Οι χειρουργοί στο Πέντος είναι εξίσου εκπαιδευμένοι με τους μέιστερ.
Ψάχνεις να ρίξεις το φταίξιμο για μια πράξη των θεών.
Ίσως οι θεοί μάς περιφρόνησαν.
Για την ακόρεστη υπεροψία μας.
Το στέμμα ήταν δικό σου.
Μέχρι να το βγάλουν οι ηλίθιοι στο Μεγάλο Συμβούλιο απ' το κεφάλι σου.
Είναι τόσο κακό ο σύζυγός σου να επιθυμεί να το πάρει πίσω;
Ειδικά απόψε ας βάλουμε στην άκρη αυτό το ψέμα.
Δεν σε κινεί η δικαιοσύνη για τη σύζυγό σου, μα η φιλοδοξία σου.
Η επιθυμία για τον θρόνο.
Αν όχι για σένα, για τους απογόνους του οίκου σου.
Παράτησα την ιδέα του στέμματος πριν από μια γενιά.
Εσύ αρνείσαι να εγκαταλείψεις αυτήν την επιδίωξη,
ακόμα και τώρα σε βάρος των παιδιών μας.
Τι είναι αυτή η σύντομη ζωή…
παρά η επιδίωξη κληρονομιάς;
Μπορεί εσύ να ζεις για την κληρονομιά, Κόρλις.
Θέλω το Ντρίφτμαρκ να περάσει μέσω της γενιάς της Λέινα στην Μπέιλα.
Σε γνήσιο βαλιριανό αίμα.
Δήλωσέ το τώρα που είμαστε όλοι εδώ.
Θα πούμε ότι έτσι θα τιμήσουμε τη μνήμη της Λέινα.
Ν' αποκληρώσουμε τον γιο μας;
Θα γίνει βασιλικός σύζυγος.
Ο γιος του θα κάτσει στον Σιδερένιο Θρόνο.
Θα ρίξω ακόμα πιο σκοτεινή σκιά πάνω στ' αγόρια
-απ' αυτήν που υπάρχει ήδη. -Είμαστε μόνοι εδώ.
Πες την αλήθεια, όπως την ξέρουμε κι οι δύο.
Τα παιδιά της Ρεϊνίρα δεν είναι αίμα σου.
Της Λέινα είναι.
Είναι η κληρονομιά της.
Η ιστορία δεν θυμάται το αίμα.
Θυμάται τα ονόματα.
Ο Λέινορ είναι χρόνια ανήσυχος, μα τώρα…
θα είναι άχρηστος.
Ή χειρότερα.
Ξέρω καλά ότι ο γάμος μας είναι μια φάρσα.
Αλλά εγώ τουλάχιστον προσπαθώ να κρατήσω τα προσχήματα.
Έχεις πιο πολλά να χάσεις.
Ναι, αυτή είναι η μοίρα μου από τότε που έγινα διάδοχος.
Προσπαθήσαμε.
Να συλλάβουμε παιδί.
Κάναμε…
το καθήκον μας όσο καλύτερα μπορούσαμε.
Αλλά μάταια.
Δεν μας έδινε χαρά.
Τη βρήκα αλλού.
Ήταν ωραία να μ' επιθυμούν.
Καταλαβαίνω ότι ο σερ Χάργουιν ήταν…
αφοσιωμένος σ' εσένα.
Ναι, ήταν.
Και τον εμπιστευόμουν.
Έπρεπε να του απαγορέψω να γυρίσει στο Ρίβερλαντς.
Η κατάρα του Χάρεν λένε ότι είναι όσο ισχυρή ήταν μετά την Κατάκτηση.
Ιστορίες για αγρίους.
Που θα εκμεταλλεύονταν ευχαρίστως ο σερ Ότο και η βασίλισσα.
Δεν έχω την Άλισεντ ικανή για εν ψυχρώ δολοφονία.
Κοίτα…
Όλοι είμαστε ικανοί για ανηθικότητα.
Και πιο πολύ απ' όσο θα πίστευες.
Το πιστεύω για σένα.
Αν με κατηγορείς για ανηθικότητα, γίνε πιο συγκεκριμένη.
Ήμουν μόνη.
-Μ' εγκατέλειψες. -Σε απάλλαξα. Ήσουν παιδί.
Ναι. Ναι, ήμουν παιδί.
Δες πώς έγινε η ζωή μου χωρίς εσένα.
Κωμικοτραγωδία.
Αναρωτιέμαι τι πιστεύεις για τη δική μου.
Λίγα ξέρω γι' αυτή.
Την αγαπούσες;
Ήμασταν ευτυχισμένοι.
Αυτό από μόνο του είναι μεγάλο επίτευγμα.
-Λυπάμαι. -Μη λυπάσαι.
Εμένα τουλάχιστον μου επιτρέπουν να θρηνήσω.
Ρεϊνίρα.
Δεν είμαι πια παιδί.
Σε θέλω.
Γαμώτο…
Ναι!
Τζέις. Τζέις, ξύπνα. Ξύπνα.
-Έκλεψαν τη Βέιγκαρ. -Τι;
Ποιος είναι;
-Τζέις, τι κάνεις; -Αυτός είναι.
-Εγώ είμαι. -Η Βέιγκαρ είναι της μητέρας μου.
Η μητέρα σου πέθανε.
-Και η Βέιγκαρ έχει νέο ιππέα. -Εγώ τη δικαιούμουν.
Τότε να τη διεκδικούσες.
Ίσως τα ξαδέρφια σου σού βρουν γουρούνι να ιππεύσεις. Θα σου ταίριαζε.
Όρμα μου ξανά και θα σε ταΐσω στον δράκο μου!
Θα πεθάνετε ουρλιάζοντας στις φλόγες, όπως ο πατέρας σας.
-Μπάσταρδοι. -Ο πατέρας μου είναι ακόμα ζωντανός!
Δεν το ξέρει, έτσι; Άρχοντα Στρονγκ.
Τζέις!
Σταματήστε αμέσως!
Φύγετε!
Πρίγκιπά μου. Για να δω.
Μα τους θεούς.
Πώς επιτρέψατε τέτοιο πράγμα;
Θα πάρω απαντήσεις.
Οι πρίγκιπες έπρεπε να κοιμούνται.
Ποιος ήταν στη φρουρά;
Ο νεαρός πρίγκιπας δέχτηκε επίθεση από τα ξαδέρφια του.
Ορκιστήκατε να προστατέψετε και να υπερασπιστείτε το αίμα μου!
Συγγνώμη, μεγαλειότατε.
Η φρουρά δεν προστάτεψε ποτέ πρίγκιπες από πρίγκιπες…
Αυτή δεν είναι απάντηση!
Δεν θα επουλωθεί, έτσι, μέιστερ;
Η σάρκα θα επουλωθεί.
Μα το μάτι χάθηκε.
-Εσύ πού ήσουν; -Εγώ;
-Τι ήταν αυτό; -Τίποτα σε σύγκριση με την κακοποίηση
που υπέστη ο αδερφός σου ενώ εσύ πνιγόσουν στο ποτό, ηλίθιε!
-Τι γίνεται εδώ; -Μπέιλα; Ρέινα!
Τι έγινε;
Τι συνέβη;
Τζέις;
Λουκ!
Δείξε μου.
-Ποιος το έκανε αυτό; -Μου επιτέθηκαν!
-Επιτέθηκε στην Μπέιλα! -Έσπασε τη μύτη του Λουκ.
Έκλεψε τον δράκο της μητέρας!
-Αρκετά. -Θα σκότωνε τον Τζέις!
-Αρκετά. -Ο γιος μου έπρεπε να μιλάει!
-Μας είπε… -Ησυχία!
Μας είπε μπάσταρδους.
Έιμοντ.
Θα μάθω την αλήθεια.
-Τώρα. -Τι άλλο ν' ακούσεις;
Ο γιος σου σακατεύτηκε. Ο γιος της φταίει.
-Ήταν λυπηρό ατύχημα. -Ατύχημα;
Ο πρίγκιπας Λουσέρις έφερε σπαθί στην ενέδρα. Θα σκότωνε τον γιο μου.
Οι γιοι μου δέχτηκαν επίθεση κι αναγκάστηκαν ν' αμυνθούν.
Τους απηύθυναν άθλιες προσβολές.
Τι προσβολές;
Αμφισβητήθηκε η γνησιότητα των γιων μου.
-Τι; -Μας είπε μπάσταρδους.
Οι γιοι μου θα κληρονομήσουν τον Σιδερένιο Θρόνο, μεγαλειότατε.
Είναι εσχάτη προδοσία.
Ο πρίγκιπας Έιμοντ πρέπει ν' ανακριθεί
για να μάθουμε από πού άκουσε τέτοιες συκοφαντίες.
Για μια προσβολή;
Ο γιος μου έχασε ένα μάτι.
Πες μου, αγόρι μου.
-Πού άκουσες αυτό το ψέμα; -Λεονταρισμοί κατά την εκπαίδευση.
-Όλα τ' αγόρια. Δεν ήταν τίποτα. -Έιμοντ. Σε ρώτησα κάτι.
Πού είναι ο σερ Λέινορ;
Ο πατέρας του μικρού. Ίσως έχει κάτι να πει γι' αυτό.
Ναι, πού είναι ο σερ Λέινορ;
Δεν ξέρω, μεγαλειότατε. Δεν είχα ύπνο.
Είχα βγει για περίπατο.
Μάλλον διασκεδάζει τους νεαρούς ακολούθους του, υποθέτω.
Έιμοντ.
Κοίταξέ με.
Ο βασιλιάς σου απαιτεί μια απάντηση.
Ποιος σου είπε αυτά τα ψέματα;
Ο Έγκον.
Εγώ;
Κι εσύ, μικρέ…
Πού άκουσες τέτοιες συκοφαντίες;
Έγκον!
Πες την αλήθεια!
Ξέρουμε, πατέρα.
Όλοι ξέρουν.
Απλώς κοίταξέ τους.
Αυτή η ατέρμονη εσωτερική διαμάχη πρέπει να τελειώσει!
Όλοι σας!
Είμαστε οικογένεια!
Ζητήστε συγγνώμη και δείξτε καλή θέληση.
Ο πατέρας σας, ο παππούς σας, ο βασιλιάς σας το απαιτεί!
Είναι ανεπαρκές.
Ο Έιμοντ έπαθε μόνιμη ζημιά. Η καλή θέληση δεν θα τον κάνει καλά.
Το ξέρω, Άλισεντ.
-Μα δεν μπορώ ν' αποκαταστήσω το μάτι. -Όχι, γιατί βγήκε.
-Τι θέλεις να κάνω; -Πρέπει να πληρωθεί το χρέος.
Θα πάρω ένα απ' τα μάτια του γιου της.
-Αγαπημένη μου σύζυγε… -Είναι γιος σου, Βισέρις. Αίμα σου.
Μην επιτρέψεις στον θυμό σου να καθοδηγήσει την κρίση σου.
Η βασίλισσα επιθυμεί δικαιοσύνη.
Σερ Κρίστον…
φέρε μου το μάτι του Λουσέρις Βελάριον.
-Μητέρα; -Άλισεντ.
Ας διαλέξει μάτι. Ο γιος μου δεν είχε το προνόμιο.
-Δεν θα κάνεις τέτοιο πράγμα. -Σταμάτα.
Σ' εμένα ορκίστηκες!
Ως προστάτης σας, βασίλισσά μου.
Άλισεντ, το ζήτημα έληξε.
Κατάλαβες;
Και να μαθευτεί!
Όποιου η γλώσσα τολμήσει ν' αμφισβητήσει τους γιους της Ρεϊνίρα…
θ' αφαιρεθεί.
Ευχαριστώ, πατέρα.
-Μεγαλειοτάτη… -Άλισεντ!
-Μείνε με τον βασιλιά σου! -Μην πλησιάζεις!
-Όχι, σερ Κρίστον! -Άλισεντ.
-Όχι, σερ Κρίστον! -Άλισεντ!
Όχι!
Σταμάτα, Κόουλ!
-Το παρατράβηξες. -Εγώ;
Έκανα μόνο όσα περίμεναν από μένα.
Μια ζωή στηρίζω το βασίλειο, την οικογένεια, τον νόμο.
-Ενώ εσύ κάνεις ό,τι θέλεις. -Άλισεντ!
-Άφησέ την! -Πού είναι το καθήκον;
Πού είναι η θυσία; Τα τσαλαπατάς με το όμορφο πόδι σου.
Άσε το σπαθί, Άλισεντ.
Και τώρα βγάζεις το μάτι του γιου μου.
-Ακόμα κι αυτό νιώθεις ότι το δικαιούσαι. -Δεν είναι εξαντλητικό;
Να κρύβεσαι κάτω απ' τον μανδύα της ηθικής σου.
Μα τώρα έδειξες ποια είσαι.
Μη θρηνείς για μένα, μητέρα.
Ήταν δίκαιη ανταλλαγή.
Μπορεί να έχασα ένα μάτι…
μα κέρδισα έναν δράκο.
Η διαδικασία τελείωσε.
Το Χέρι, μεγαλειοτάτη.
Πες κι εσύ τα δικά σου.
Ποια δικά μου;
Συμπεριφέρθηκα με τρόπο…
που δεν αρμόζει στη θέση μου.
Ούτε σε καμία άλλη.
Έχασα τον αυτοέλεγχό μου.
Επιτέθηκα στην πριγκίπισσα.
Ήδη μαθαίνονται τα νέα, τα κουτσομπολιά λένε ότι τρελάθηκα.
Ισχύουν όλα.
Ντροπιάστηκα.
Και φρόντισα ο σύζυγός μου να την ευνοεί για πάντα.
Κι όμως…
Δεν έχω ξαναδεί αυτήν την πλευρά σου, κόρη μου.
-Αμφέβαλλα και αν υπήρχε. -Ήταν άσχημο. Το μετανιώνω.
Παίζουμε άσχημο παιχνίδι.
Και για πρώτη φορά, βλέπω ότι είσαι αποφασισμένη να το κερδίσεις.
-Η Ρεϊνίρα… -Βλέπεις ποια είναι στ' αλήθεια.
Τι δημιούργησε το πείσμα του βασιλιά.
-Τι θα μου πει; -Θα σε συγχωρέσει.
Τι άλλο να κάνει;
Τώρα πήγαινε σ' αυτόν μεταμελημένη.
Επικαλέσου τον τραυματισμό του γιου σου.
Έλεγξε τα πάθη σου.
Και σου υπόσχομαι, εν καιρώ, εσύ κι εγώ θα επικρατήσουμε.
Αυτό που έκανε ο κατεργάρης ο Έιμοντ για να πάρουμε τη Βέιγκαρ…
Ο μικρός είχε δίκιο. Αξίζει χίλιες φορές το τίμημα.
Θα μείνει ουλή, μα η πληγή θα κλείσει.
Το βαλιριανό ατσάλι κάνει καθαρή τομή.
Μα τους θεούς.
Είστε όλοι καλά;
Η σπασμένη μύτη είναι το χειρότερο.
Ευχαριστούμε, μέιστερ. Πήγαινε.
Κι εσείς. Αρκετούς μπελάδες βρήκατε σήμερα.
Ναι, μητέρα.
Έπρεπε να ήμουν εκεί.
Το ρητό του οίκου μας.
Πολέμησα τρομερούς εχθρούς,
μα δεν υπερασπίστηκα την αδερφή μου, που μακριά από το σπίτι πονούσε.
-Δεν υπερασπίστηκα εσένα. -Κάθισε.
Ο Έιμοντ είπε τους γιους μας μπάσταρδους.
Σε απογοήτευσα, Ρεϊνίρα.
Ο γάμος μας.
Προσπάθησα.
Τ' αγόρια μας…
-Τ' αγαπώ. -Το ξέρω.
Βαθιά.
Αλλά ίσως δεν…
τ' αγάπησα αρκετά.
Ήλπιζα να γεννήσω τα παιδιά σου…
τις λίγες φορές που ξαπλώσαμε μαζί.
Ίσως όλα να ήταν διαφορετικά.
Μισώ τους θεούς που μ' έκαναν έτσι.
Εγώ όχι.
Είσαι έντιμος άντρας, με καλή καρδιά.
Είναι σπάνιο πράγμα.
Κάναμε μια συμφωνία πριν από χρόνια
να κάνουμε το καθήκον μας και…
να ψάξουμε την ευτυχία.
Μα υπάρχουν φορές που αυτά δεν μπορούν να συνυπάρξουν.
Ο σερ Καρλ θα επιστρέψει σύντομα στα Στέπστοουνς.
Μα εγώ αφοσιώνομαι πάλι σ' εσένα.
Και στην ενίσχυση του οίκου μας καθώς σ' ετοιμάζουμε για τον θρόνο.
Θα μεγαλώσω τους γιους μας για να γίνουν πρίγκιπες.
-Λέινορ… -Σου αξίζουν καλύτερα απ' όσα ήμουν.
Σου αξίζει ένας σύζυγος.
Τους ζήτησα να σου έχουν το κρασί έτοιμο στο πλοίο. Για να κοιμηθείς.
Συγγνώμη.
-Βισέρις… -Δεν θα το συζητήσουμε ξανά.
Η φωτιά είναι περίεργη δύναμη.
Ό,τι έχει ο οίκος Ταργκάριεν το χρωστά σ' αυτή.
Κι όμως μας κόστισε ό,τι αγαπούσαμε.
Ίσως οι Βελάριον ήξεραν την αλήθεια.
Η θάλασσα είναι καλός σύμμαχος.
Η φωτιά είναι φυλακή.
Η θάλασσα προσφέρει διαφυγή.
Διαστρέβλωση της δικαιοσύνης.
Ο νεαρός πρίγκιπας ατιμάστηκε.
Ντροπή.
Όντως.
Αν θέλετε ένα μάτι για ισορροπία, είμαι ο υπηρέτης σας.
Δεν θα χρειαστεί.
Μα η αφοσίωσή σου δεν έμεινε απαρατήρητη.
Είναι επικίνδυνοι καιροί.
Θα έρθει η μέρα που θα χρειαστώ έναν τέτοιο φίλο.
Όχι μόνο με ικανότητα, μα και με διακριτικότητα.
Θα περιμένω, βασίλισσά μου.
Σε χρειάζομαι, θείε.
Δεν μπορώ ν' αντιμετωπίσω τους πράσινους μόνη.
Ας ενώσουμε το αίμα μας,
όπως έκανε ο Έγκον ο Κατακτητής με τις αδερφές του.
Μ' εσένα ως πριγκιπικό σύζυγο,
το δικαίωμά μου δεν θ' αμφισβητηθεί τόσο εύκολα.
Οι Βελάριον είναι της θάλασσας.
Μα εσύ κι εγώ…
είμαστε φτιαγμένοι από φωτιά.
Ήταν πάντα γραφτό να καίμε μαζί.
Δεν μπορούμε να παντρευτούμε αν δεν πεθάνει ο Λέινορ.
Το ξέρω.
Έχω ακούσει για τα κατορθώματά σου στα Στέπστοουνς, σερ Καρλ.
Λένε ότι είσαι πολύ ικανός ιππότης.
Με κολακεύετε, άρχοντά μου.
Μα, δυστυχώς, ταπεινής καταγωγής.
Είσαι ακτήμων ιππότης με γούστα άρχοντα.
Ο σερ Λέινορ είναι καλός.
Ξέρεις…
ότι υπάρχουν μέρη στη Στενή Θάλασσα…
όπου δεν έχει σημασία το όνομα κάποιου,
παρά μόνο πόσο χρυσό κατέχει.
Τι μου ζητάτε, άρχοντά μου;
Έναν γρήγορο θάνατο.
Με μάρτυρες.
Δεν θα γίνω τύραννος…
να κυβερνήσω με τρόμο.
Ένας τύραννος κυβερνά μόνο μέσω του τρόμου.
Αν δεν φοβούνται τον βασιλιά, είναι ανίσχυρος.
Για να γίνεις δυνατή βασίλισσα, πρέπει να καλλιεργήσεις αγάπη και σεβασμό,
μα οι υπήκοοί σου πρέπει να σε φοβούνται.
Ποιος σου άνοιξε;
Γιατί είσαι στην αίθουσα του πατέρα μου;
Πάντα με υποτιμούσες.
Αγαπώ τον Λέινορ.
Τότε φέρσου του με καλοσύνη.
-Ελευθέρωσέ τον. -Ξεχνιέσαι.
Άρχοντά μου. Σε παρακαλώ!
Θα φωνάξω τη φρουρά!
Θα κοστίσει στον άρχοντα Κόρλις και την πριγκίπισσα Ρέινις
το μόνο παιδί που τους έμεινε.
Και το βασίλειο θα ψιθυρίζει ότι είχα κάποια ευθύνη.
Όχι.
Όχι!
Άσ' τους να ψιθυρίζουν.
Πώς το επέτρεψες αυτό; Στην αίθουσά μου, γαμώτο!
Πες μου!
Εμείς θα ξέρουμε την αλήθεια και οι εχθροί μας όχι.
Θα φοβούνται για τι άλλο είμαστε ικανοί.