Nú eru liðin sex ár síðan ég sá eiginmann minn síðast, meistari.
Ég verð að vita það.
Mun hann lifa?
Hann leiddi sjóliða sína í fyrirsát.
Skip sem virtist vera yfirgefið.
Í bardaganum var hann skorinn á háls með blaði sjóræningja.
Hann féll fyrir borð.
Sárið var alvarlegt. Hann missti mikið blóð.
En alvarlegri var hitasóttin sem fylgdi.
Skipsmeistarinn sagði hann brenna innan frá.
Hrafnarnir komu frá...? -Sléttuvirki, prinsessa.
Þeir koma þá eftir þrjá daga.
Gerið allt reiðubúið að taka á móti honum, meistari Kelvyn.
Sænaðran er sterk.
Vafalaust.
En þó hef ég séð blóðsótt fella honum helmingi yngri menn.
Við umberum ekki hrakspár í mínum húsum, Vaemond.
Ég unni bróður mínum.
En verum raunsæ.
Hann kann að vera látinn við komuna. Hver tekur þá við Rekaskeri?
Amma mín virðist nokkuð heimakomin hér.
Hún stýrir aðeins í fjarveru eiginmanns síns.
Við dauða hans færist vald hans.
Til Lucerys Velaryon, að ósk eiginmanns míns.
Ég hef sama blóð og Sænaðran,
hans nánasti eftirlifandi ættingi.
Varlega, bróðir kær. Orð þín mætti túlka sem landráð.
Ég mæli sannleikann, Rhaenys.
Og það veist þú.
Málið hefur verið útkljáð.
Af manni sem kallað hefur yfir okkur ógæfu á ógæfu ofan.
Bróður mínum hugnast aðeins sögubækurnar.
En hvað um Velaryon-ættina? Á hún bara að deyja út?
Bolað burt af krógum Strong-ættarinnar?
Með réttu er Rekasker mitt.
Og þótt ég kysi heldur stuðning þinn er mér hann óþarfur.
Vindáttin hefur breyst.
Krúnan hefur góða ástæðu til að styðja mig.
Frændi minn, konungurinn, myndi svipta þig tungunni fyrir þetta.
En það er ekki konungur sem situr Járnveldisstólinn nú, kæra systir.
Það er drottning.
Syrax verpti.
Þremur eggjum. Þremur eggjum.
Gætið þess að þau fari í hlýjan klefa.
Undir eins, prins.
Meistarinn kom með þetta.
Þetta var að berast, frá lafði Baelu af Rekaskeri.
Sigurvegarinn sigldi ásamt systrum sínum. Með mikinn her.
Og lentu við Svartaflóavað.
Endir? -Mynnið.
Mynnið. Þú vissir það, Jace.
Svona nú, Jace. -Þetta nægir kannski í dag.
Nei, ég vil halda áfram.
Meistari?
Aegon skipaði að trén skyldu...
Hrelld. -Felld.
Þetta eru svipuð orð, þú lærir ekki há-valyrísku á einum degi, Jace.
Konungur ætti að heiðra hefðir forfeðra sinni.
Nema þú áformir að losa þig við þína eigin móður
hefurðu nægan tíma til að læra.
Látið okkur ein.
Joffrey? Komdu.
Hann ætlar sér að draga lögmæti Lukes í efa.
Þarf af leiðandi lögmæti Jace og að endingu tilkall mitt til krúnunnar.
Vaemond er aðeins annt um Rekasker og Velaryon-ættina.
Ekki um pólitíkina okkar.
Hafa hann og Otto Hightower sammælst um þetta?
Það er það sem ég óttast.
Rhaenys flaug til hirðarinnar. Varla ætlar hún að styðja hann.
Nei, hvert sem ósætti okkar hefur verið er hún ekki grimm.
Eða nógu heimsk til að gera það. -Ósætti?
Hún telur okkur hafa myrt son hennar til að geta gifst.
Já. En samt hefur hún haldið hlífiskildi yfir Baelu.
Til að heiðra minningu Laenu. Hún ber engan hlýhug til okkar.
Hefur eitur nöðrunnar náð svo langt?
Þessar nöðrur ríkja í nafni föður míns.
Og faðir minn...
Hvað hef ég um að velja?
Til Kóngsvalla þá.
Heill Rhaenyru af ættinni Targaryen,
Prinsessunni af drekasteini og erfingja Járnveldisstólsins,
og konuglegum fylgdarmanni hennar, Daemon Targaryen prinsi.
Velkomin aftur, prinsessa.
Caswell lávarður.
Ég myndi segja það gott að snúa aftur ef ég þekkti staðinn á ný.
Við njótum enn góðs af bættri tollskyldu
eftir að friður komst á Þrepin
Og hvernig við getum nýtt okkur hana
er háð skjölum hafnarstjórans.
Úr þeim sjóðum
hafa systurnar óskað eftir hálfu stærri hlut fyrir bronsbrjóstmynd
sem þær vilja láta gera fyrir Hátíð Móðurinnar
sem ég myndi mæla gegn...
Þakka þér fyrir þessa þreytandi upptalningu, Beesbury lávarður.
Ég minni á...
Gestir yðar eru komnir, yðar tign.
Ég treysti því að þeir hafi fengið viðeigandi móttökur.
Að þínum fyrirmælum, Hönd lávarður.
Ég skildi það sem svo
að Corlys hafi viljað að Lucerys sonarsonur hans
tæki við stöðu hans sem Herra Fallanna.
Drengurinn hefur alist að mestu upp utan Rekaskers.
Hann getur jú flogið dreka en getur hann stýrt flota?
Geta breytir ekki tilkalli hans.
Sænaðran útnefndi hann aldrei formlega sem erfingja sinn.
Krúnan verður að velja það sem ríkinu er í hag.
Hann er sonur Laenors. Á hvaða grunni er hægt...
Einmitt, hvaða grunni, Beesbury lávarður.
Hvaða grunni... -Einfalda ástæðan væri...
Við hlýðum á málaleitan Rhaenyru prinsessu og annarra kröfuhafa
í fyrramálið. -Kröfuhafa?
Ég biðst forláts, herrar mínir, ég verð að heilsa gestum mínum.
Eigum við að leggja skatt á sölu nýrrar ullar?
Yðar tign.
Það er komið upp mál sem krefst athygli yðar.
Hvað sem það er, ser Arryk, verður það að bíða.
Ég er Erryk, yðar tign.
Auðvitað, afsakaðu, ser.
Það varðar prinsinn. Viðkvæma stöðu í vistarverum hans.
Faðir?
Hver er þar?
Faðir.
Það er ég, konungur minn.
Rhaenyra.
Ég er hér ásamt Daemon.
Daemon...
Daemon.
Hjálpið mér að setjast.
Það er svo langt um liðið.
Sænaðran særðist alvarlega í bardaga við Þrepin.
Hvað? Þið unnuð það stríð fyrir mörgum árum.
Nei.
Þríveldið er risið á ný.
Bardagarnir eru hafnir aftur.
Og nú liggja fyrir beiðnir um ákvörðun um arftaka Rekaskers
og hver mun erfa Rekaviðshásætið.
Beiðnir?
Alicent og Otto sjá um öll slík mál núna.
Nei, bróðir, hlustaðu á mig.
Þú þarft að staðfesta ákvörðun þína um að Lucerys
verði arftaki Corlys Velaryon.
Hefur eitthvað hent Corlys lávarð?
Það eru aðilar sem við viljum að þú hittir, faðir.
Daemon.
Bróðir.
Hver er þetta?
Faðir...
Þetta er Aegon.
Aegon.
Og þetta er Viserys.
Viserys.
Það er nafn sem sæmir konungi.
Afsakið. Afsakið...
Afsakið...
Afsakið.
Verið svo væn.
Teið mitt.
-Hvaða te? Þetta?
Já. Já.
Já...
Ég færði hana hingað undir eins.
Hún hefur engan annan hitt, yðar tign.
Komdu hingað, ljúfa.
Hvað heitir þú?
Dyana, yðar tign.
Með yðar leyfi.
Dyana.
En fallegt nafn.
Ég frétti að þú hefðir lent í ógöngum.
Ég sótti vín fyrir prinsinn og setti það á borðið hans.
Þegar ég sneri mér við...
Ég sá hann ekki.
Ég bað hann að hætta, yðar tign. Ég bað hann sannarlega.
Þér verðið að trúa mér.
Þakka þér fyrir að segja frá, Dyana.
Ég veit að sökin er ekki þín.
Ég trúi þér.
Er það?
Já.
En ég óttast
hverju aðrir kunna að trúa.
Þú varst ein með prinsinum, ekki satt?
Jú, ég...
Og enginn annar sá hvað gerðist á milli ykkar.
Ef einhver annar myndi frétta... -Ég hef engum sagt frá.
Þú sagðir Erryk og Taliu. Og nú mér.
Og þótt ég trúi að sökin sé ekki þín gætu aðrir verið ósammála.
Þeir gætu talið að þú ætlaðir þér að smána prinsinn. Eða verra,
að þú hefðir verið sú sem tældir hann til að byrja með.
Og þú veist hvað verður um slíkar stúlkur.
Ég myndi aldrei segja sálu frá þessu, yðar tign.
Ég sver það við líf mitt.
Ég veit það vel.
Fyrir viðvikið.
Teið, yðar tign.
Það er best að vera viss.
Á fætur.
Aegon!
Á fætur!
Móðir.
Hvað er að? -Hvað er að?
Hvað er að? Er það allt sem þú hefur að segja til málsbóta?
Kom eitthvað fyrir?
Dyana?
Þjónustustúlkan.
Í almáttugra bænum.
Stelpan, Aegon. Sem flúði undan þér.
Það var bara saklaust grín.
Óþarfi af henni að komast í uppnám yfir því.
Hugsaðu um skömmina fyrir eiginkonu þína. Fyrir mig.
Hvernig geturðu haldið svona áfram? Sérstaklega á degi eins og í dag?
Hvað áttu við? Hvað er í dag?
Þú ert enginn sonur minn.
Ég bað ekki um þetta.
Ég hef gert allt sem ætlast er til af mér og reyni...
Ég reyni af öllum mætti en verð aldrei nóg fyrir þig og pabba.
Hafið þið séð Dyönu? Hún á að klæða börnin.
Hann virðist önnur manneskja.
Við ættum að ráðfæra okkur við Gerardys meistara.
Hann leggur kannski til aðra...
Rhaenyra prinsessa. Daemon prins.
Það er langt síðan þið heiðruðuð okkur með nærveru ykkar.
Mikið rétt, yðar tign.
En ekki nógu langt til að hljóta móttökur við komuna.
Drottningin hafði eflaust mikilvægum málum að sinna, ástin.
Hvað vitum við um það að stjórna konungsríki?
Þið vitið vel að ég stjórna engu.
Við faðir minn hlíðum aðeins að vilja og visku konungs.
Og hvernig tjáir hann þá visku?
Með deplandi augum og mási?
Ég yrði hissa ef hann myndi eigið nafn.
Viserys konungi hefur hrakað frá því þið hittuð hann síðast.
Hann er mikið þjakaður. Að ráðleggingum meistaranna...
Auðvitað, meistararnir. Þeir halda honum
vímuðum á valmúamjólk á meðan Hightower-liðar verma hásæti hans.
Ef þú sæir hann án hennar, Rhaenyra, nánast blindaðan af kvölum...
Vafalaust gengur ykkur náðin ein til, Alicent, en segðu mér,
til að lina kvalirnar, lögðu meistararnir líka til
að ummerki Targaryen yrðu fjarlægð
og í stað þeirra sett styttur og stjörnur?
Tákn hinna Sjö eru einungis leiðarljós á óljósri leið
til að minna okkur á æðri mátt. -Og á morgun?
Hvaða æðri máttur mun sjá um að dæma tilkall sonar míns til erfðaréttar síns?
Það myndi verða ég. Og Höndin.
En vertu viss, Faðirinn er réttlátur og býður mér
að gleyma þeim ásökunum sem þú hefur varpað fram í dag.
Minna en mig minnti.
Þetta lítur nákvæmlega eins út, Luke.
Sko, ég sagði þér að þetta myndi enn vera hérna.
Og þú hélst að þú gætir sveiflað kylfu Ser Cristons.
Þú hjóst nánast eigið höfuð af þér.
Hvað er að þér? -Það stara allir á okkur.
Enginn myndi efast um rétt minn til Rekaskers
ef...
Ef líktist ser Laenor Velaryon frekar en ser Harwin Strong.
Það gildir einu hvað þeim finnst.
Vel gert, prins. Þú ferð brátt að vinna leika.
Mig varðar ekkert um leika.
Frændur.
Komuð þið til að þjálfa?
Opnið hliðin!
Vertu róleg, drottning mín.
Það sem við gerum berum við hag ríkisins fyrir brjósti.
Ég verð að játa ákveðin ónot yfir þessari atburðarás.
Hann gæti enn lifað þetta af.
Við verðum að vera undirbúin ef hann gerir það ekki.
Ríkið hefur notið langvarandi friðartíma.
Nokkuð sem þakka má bæði Jaehaerys og Viserys
en stríðsógnin vofir yfir og gæti borist á strendur okkar.
Þegar það gerist viltu þá hafa barn við stjórnvölinn
hjá mesta flota Westeros?
Við verðum, að sjálfsögðu,
að bregðast við þegnum okkar í hag.
Næsti Herra Fallanna mun standa í mikilli þakkarskuld við yður, hátign.
Sem og Rekasker ásamt öllum þess mætti.
Amma?
Rhaena.
Baela sagði að þig gæti verið að finna hér.
Hún hefur dafnað vel undir þínum verndarvæng.
Þú hefur alið hana afburðavel upp.
Ég er uppi með mér, prinsessa.
Má ég ræða við prinsessuna í einrúmi, Rhaena?
Prinsessa.
Ég velti lengi fyrir mér tilgangi ferðar þinnar hingað.
Hvort þú myndir mæla með eða á móti málstað ser Vaemonds.
En svo áttaði ég mig.
Þú ætlar að mæla fyrir sjálfri þér.
Þetta eru ósanngjörn málaferli, gildra.
Sem Höndin og drottningin hafa egnt til að lýsa son minn ólögmætan.
Þú lékst ljótari leik með Laenor.
Ekki satt?
Ég unni syni þínum.
Þú trúir því ef til vill ekki en það er satt.
Ég fyrirskipaði ekki víg hans.
Né tók þátt í þeim verknaði. Það sver ég þér.
Ég geri þér tilboð.
Styddu tilkall Lukes og trúlofum börn Laenu og mín.
Baela verður drottning Konungsríkjanna Sjö.
Og synir hennar erfingjar krúnunnar.
Rhaena mun ríkja á Rekaskeri
og hásætið erfast til barna hennar og Lucerys með tímanum.
Höfðinglegt boð.
Eða örvæntingarfullt. -Hverju gildir það?
Þar hefurðu þó rétt fyrir þér.
Það gildir einu.
Þú getur prúttað við mig að vild,
sýnt mér barnabarn mitt til að reyna að mýkja mig.
En á morgun mun Hightower-ættin lenda fyrsta högginu.
Þau munu knésetja þig
og ég mun þurfa að standa ein.
Alicent?
Alicent...
Nei, þetta er Rhaenyra, faðir.
Rhaenyra.
Er það raunverulega?
Söngvar Íss og Elda, trúir þú þeim sem sannleika?
Já.
Draumur Aegons...
Þú sagðir mér að það væri skylda okkar að vernda ríkið gegn sameiginlegum óvini.
Með því að tilnefna mig ríkisarfa klaufstu ríkið.
Ég taldi mig vilja það.
En byrðin er þung.
Of þung.
Elsku...
Elsku einkabarnið mitt.
Ef þú vilt að ég axli hana verðurðu að verja mig.
Og börnin mín.
Það er sárt.
Sárt.
Ég vissi...
Ég vissi að þú myndir...
Ég vissi að þú...
Ég vil snæða kvöldverð, Otto.
En nú er morgunn, yðar tign,
Í kvöld.
Öll fjölskylda mín er nú saman komin í Rauðaturni.
Ég vil að við snæðum saman.
Færið okkur valmúamjólk.
Nei.
Undirbúðu bara kvöldverðinn.
Þótt það sé einlæg von þessa réttar
að Corlys Velaryon lávarður lifi sár sín af
erum við hér saman komin vegna þess erfiða verkefnis
að ákvarða arftaka Rekaskers.
Sem Hönd er ég rödd konungs í þessu máli, hér eftir sem hingað til.
Krúnan mun nú hlýða á málflutninginn.
Ser Vaemond af ættinni Velaryon.
Drottning mín.
Hönd lávarður.
Saga göfugra ætta okkar nær út fyrir Konungsríkin Sjö
allt aftur til Gömlu Valyríu.
Eins lengi og Targaryen-ættin hefur ríkt í lofti
hefur Velaryon-ættin ríkt á legi.
Þegar Dómurinn féll á Valyríu stóðu ættir okkar einar eftir.
Forfeður okkar komu til þessa nýja lands vitandi að ef þeir biðu ósigur
þýddi það endalok blóðlínu þeirra og nafna.
Ég hef varið allri minni ævi á Rekaskeri að verja sæti bróður míns.
Ég er nánasti ættingi Corlys lávarðs, af hans eigin blóði.
Ósvikið, óumdeilanlegt blóð Velaryon-ættar rennur um æðar mér.
Eins og sona minna, afkvæma Laenors Velaryon.
Sé þér svo umhugað um ætt þína, ser Vaemond,
er það varla henni í hag að bola burt réttmætum erfingja.
Þér er aðeins umhugað um eigin hagsmuni.
Þér fáið tækifæri til að flytja eigið mál, Rhaenyra.
Sýnið ser Vaemond þá kurteysi að fá að flytja sitt.
Hvað veist þú um Velaryon-blóð, prinsessa?
Ég gæti rist á eigin æð og sýnt þér það
en þú myndir samt ekki þekkja það.
Þetta snýst um framtíð ættar minnar, ekki þinnar.
Drottning mín, Hönd lávarður.
Málið snýst um ættarblóð, ekki metnað.
Ég legg framtíð ættar minnar og blóðlínu ofar öllu öðru.
Auðmjúkur lýsi ég mig arftaka bróður míns,
Lávarðinn af Rekaskeri og Herra Fallanna.
Þakkir, ser Vaemond.
Rhaenyra prinsessa, þér megið nú mæla fyrir hönd sonar yðar, Lucerys Velaryon.
Ef mér ber að virða þessa fásinnu svars
vil ég byrja á að minna réttinn á að fyrir 20 árum, í þessum...
Viserys konungur af ættinni Targaryen, fyrstur síns nafns,
Konungur Andalanna, Rhoynar og Fyrstu Mannanna,
Lávarður Konungsríkjanna Sjö og Verndari Ríkisins.
Ég mun sitja hásætið í dag.
Yðar tign.
Það er í lagi með mig...
Í lagi, sagði ég.
Haltu áfram.
Svona nú, áfram.
Ég verð að viðurkenna
að ég er ringlaður.
Ég skil ekki hvers vegna
málaflutning þarf um þegar útkljáð arftakamál.
Sú eina hér viðstödd
sem gæti veitt frekari innsýn í óskir Corlys lávarðs
er Rhaenys prinsessa.
Sannarlega, yðar tign.
Það var ávallt vilji eiginmanns míns að Rekasker erfðist gegnum ser Laenor
til sannborins sonar hans, Lucerys Velaryon.
Ekkert fékk hug hans breytt, né heldur stuðningi mínum við hann.
Að því sögðu tilkynnti Rhaenyra prinsessa mér áðan
ósk sína um að gifta syni hennar tvo, Jace og Luke,
barnabörnum Corlys lávarðs, Baelu og Rhaenu.
Tilhögun sem ég styð heilshugar.
Þá er málið til lykta leitt.
Aftur.
Hér með endurstaðfesti ég
Lucerys prins af ættinni Velaryon sem erfingja Rekaskers,
Rekaviðarhásætisins, og sem næsta Herra Fallanna.
Þú brýtur lög
og aldagamlar hefðir
til að gera dóttur þína að arftaka.
Og dirfist samt að segja mér
hver eigi skilið að erfa Velaryon-nafnið.
Nei.
Ég leyfi það ekki.
Leyfi það?
Gleymdu þér ekki, Vaemond.
Hann er ekki sannur Velaryon!
Og sannarlega enginn frændi minn.
Haltu til herbergis. Þú hefur sagt nóg.
Lucerys er sannborinn dóttursonur minn.
Og þú, lítið annað en annar sonur Rekaskers.
Þú getur rekið ætt þína að vild.
En þú ákvarðar ekki framtíð minnar ættar.
Ætt mín lifði Dóminn af
auk ótal annarra rauna.
Og guðirnir mega vita það
að ég horfi ekki upp á endalok hennar
vegna þessa...
Segðu það.
Börnin hennar
eru bastarðar!
Og hún
er hóra.
Ég
læt skera úr þér tunguna fyrir þetta.
Hann getur haldið tungunni.
Afvopnið hann! -Óþarfi.
Sækið meistarana! -Faðir?
Þú verður að taka eitthvað við sársaukanum, ástin mín.
Ég vil ekki óskýran huga.
Ég verð að leiðrétta málin.
Líkið verður reiðubúið á morgun fyrir ferðina til Rekaskers.
Þér viljið ef til vill láta Þöglu Systurnar vinna í einrúmi.
Það boðar ekki gott að horfa upp á ásjónu dauðans.
Hinn Ókunni hefur heimsótt mig ótal sinnum, Stórmeistari.
Ég fullvissa þig,
hann varðar ekkert um það hvort augu mín séu opin eða lokuð.
Það er sannarlega gott
að sjá ykkur öll saman í kvöld.
Bæn áður en við byrjum? -Já.
Megi bros Móðurinnar lýsa af ást yfir þessari samkomu.
Megi Smiðurinn endurnýja þau bönd sem brustu fyrir of löngu.
Og megi guðirnir veita Vaemond Velaryon hvíld.
Þetta er fagnaðartilefni, að því er virðist.
Dóttursynir mínir, Jace og Luke,
munu ganga að eiga frænkur sínar, Baelu og Rhaenu,
og styrkja þannig enn frekar ættarbönd okkar.
Skál fyrir prinsunum ungu og heitmeyjum þeirra.
Heyr, heyr.
Vel gert, Jace, loks færðu að liggja með konu.
Skálum einnig fyrir Lucerys prinsi,
verðandi Herra Fallanna.
Heyr, heyr.
Þú munt standa þig vel.
Þú veist væntanlega hvernig þú átt að bera þig að?
Í grundvallaratriðum? Hver tittlingurinn á að fara?
Hættu þessu, frændi.
Þú mátt fíflast að vild en gættu orða þinna gagnvart heitmey minni.
Það bæði fyllir mig kæti
og syrgir á sama tíma
að sjá þessar ásjónur hér við borðið.
Ásjónur þeirra sem eru mér kærastir af öllum
en hafa fjarlægst hvert annað svo mjög undanfarin ár.
Ásjóna mín
er ekki lengur myndarleg.
Ef hún var það þá nokkurn tíma.
En í kvöld
vil ég að þið sjáið mig eins og ég er.
Ekki aðeins konungur
heldur faðir.
Bróðir.
Eiginmaður.
Og ái.
Sem virðist ekki, að því er virðist,
munu ganga meðal ykkar mikið lengur.
Berum ei lengur kala í hjörtum.
Krúnan getur ekki staðið styrk
ef Drekaættin er sundruð.
Leggið erjur ykkar til hliðar.
Ef ekki fyrir krúnuna
þá fyrir þennan gamla mann
sem ann ykkur öllum afar heitt.
Ég vil hylla hennar hátign, drottinguna.
Ég ann föður mínum.
En viðurkenni að enginn hefur staðið
hollari við hlið hans en eiginkona hans.
Hún hefur annast hann
af óskeikulli tryggð, ást og heiðri.
Fyrir það á hún inni þakkarskuld hjá mér.
Sem og afsökunarbeiðni.
Ég er sannarlega hrærð, yðar tign.
Við erum báðar mæður
sem unna börnum sínum.
Við eigum meira sameiginlegt en við viljum oft láta.
Ég hylli þig og ætt þína.
Þú verður afbragðs drottning.
Ég...
Ég harma þau vonbrigði sem þú munt brátt upplifa.
En óskirðu þess að vita
hvað það er að vera vel fullnægð þarftu bara að spyrja.
Jace.
Fyrir prinsunum Aegon og Aemond.
Við höfum ekki hist árum saman
en ég á góðar minningar um okkur úr æsku.
Og sem fullvaxnir menn vona ég að við verðum vinir og bandamenn.
Fyrir ykkur og ykkar fólki, kæru frændur.
Og þér sömuleiðis.
Varist dýrið neðan fjalanna.
Vel gert, drengur minn.
Ég vil hylla Baelu og Rhaenu.
Þær munu brátt giftast.
Það er ekki svo slæmt. Hann hunsar ykkur oftast.
Nema stundum, þegar hann er drukkinn.
Gott. Fáum tónlist.
Afsakið mig.
Verðir.
Einn virðingarvottur að lokum.
Fyrir heilsu frænda minna.
Jace.
Luke.
Og Joffrey.
Hver þeirra myndarlegur, vitur
og sterkur.
Aemond. -Svona.
Tæmum nú bikara okkar
fyrir þessum þremur Strong-piltum. -Vogaðu þér að segja þetta aftur.
Hvers vegna? Þetta var aðeins hól.
Teljið þið ykkur ekki Strong?
Jace! -Þetta nægir, Aegon!
Hví segirðu svona frammi fyrir öllu þessu fólki?
Ég var bara að tjá stolt mitt af fjölskyldu minni.
Frændur mínir virðast samt ekki eins stoltir af sinni.
Bíðið!
Daemon...
Haldið til herbergja ykkar. Allir, núna.
Rhaenyra...
Ég tel best að við höldum aftur að Drekasteini.
En þið voruð að koma.
Ég fylgi börnunum heim.
Ég sný
aftur á drekabaki.
Við konungurinn kynnum að meta það.
Viðburðaríkt kvöld í kastalanum, að því er virðist.
Já, lafði.
Svona nú, drekktu þetta.
Svona.
Vel gert.
Fyrirgefðu mér.
En þú vildir vita
hvort ég teldi það sannleika.
Hvaða sannleika, konungur minn?
Manstu það ekki?
Aegon.
Sonur okkar?
Draumur hans.
Söngvar Íss og Elda.
Það er satt.
Það sem hann sá í Norðrinu.
Prinsinn sem var lofað.
Ég skil ekki, Viserys.
Prinsinn...
Aegon prins?
Sem sameinar ríkið gegn kuldanum og myrkrinu.
Hann er þú.
Þú ert hann.
Þú verður að gera þetta.
Þú verður að gera það.
Ég skil, konungur minn.
Ekki meira...
Ekki meira.
Ástin mín.