RÓD SMOKA
Jesteś pewna?
Widział na własne oczy, pani.
Zostań tu i nikomu nie mów.
Pomóż mi się ubrać.
Kto wie?
Moja służka, Talya.
I kilkoro innych.
Widziałam go nocą.
Nim...
Powiedział, że chce, by Aegon został królem.
To prawda.
Z jego własnych ust.
Ostatnie słowa słyszałam tylko ja.
A teraz on nie żyje.
Cóż takiego nie może czekać do rana? Dorne uderzyło?
Król nie żyje.
Płaczemy po Viserysie Zgodliwym.
Naszym władcy.
Naszym przyjacielu.
Przyjacielu, który zostawił nam dar.
Z ostatnim tchem wyjawił królowej życzenie,
by to jego syn, Aegon,
został następnym władcą Siedmiu Królestw.
Możemy zatem realizować
z dawna gotowe plany.
Owszem, a pracy jest sporo, jak wiecie.
Dwóch kapitanów Straży Miejskiej
pozostaje lojalnych wobec Daemona. Wymieńmy ich.
Lordzie Lannister?
Złoto zabezpieczone. Podzielimy je.
Wyślijmy kruki do sprzymierzeńców z Riverrun i Wysogrodu.
Czy to oznacza, że mała rada
w tajemnicy przede mną chciała osadzić mego syna na tronie?
Nie było powodu obciążać cię tymi mrocznymi sprawami.
Nie będę słuchać,
jak spiskujecie, by podmienić wybraną przez króla następczynię na oszusta!
Pierworodny króla to nie oszust.
Setki lordów i rycerzy przysięgało księżniczce!
20 lat temu. Większość nie żyje.
Słyszałeś namiestnika. Król zmienił zdanie.
Mam 76 lat.
Znałem Viserysa dłużej niż ktokolwiek przy tym stole
i nie uwierzę, że wyznał coś takiego na łożu śmierci,
za świadka mając jedynie matkę chłopaka!
To przejęcie władzy! Kradzież!
- To zdrada! - Zważ na słowa, Lymanie.
Wczorajszej nocy król miał się całkiem dobrze.
Kto z was może przysiąc, że Viserys zmarł śmiercią naturalną?
A którego z nas oskarżasz o królobójstwo?
Nie dbam o to, czy to jeden z was, czy wszyscy, lecz nie wezmę w tym udziału!
Siadaj!
Rzuć miecz i zdejmij pelerynę, ser Cristonie.
Jestem twoim lordem dowódcą. Rzuć miecz.
Nie zniosę, by w mojej obecności obrażano królową.
Nie zostałam obrażona, ser Cristonie. Odłóż miecz.
- Do tego już przyszło? - Dość, lordzie dowódco.
- Usuńmy lorda Beesbury'ego. - Nie.
Drzwi pozostaną zamknięte, dopóki nie skończymy.
Koniec Burzy jest niepewny.
Lord Borros może nas nie poprzeć,
lecz ma cztery niezamężne córki.
- Właściwa propozycja... - A Rhaenyra?
Nie możemy oczywiście pozwolić, by pozostała wolna
i zaczęła gromadzić sprzymierzeńców.
Chcesz ją uwięzić?
Ona i jej rodzina dostaną szansę,
by publicznie przysiąc wierność królowi.
Nigdy nie klęknie. Daemon także, jak wiesz.
Zamierzasz ich zabić.
A wy się zgadzacie?
Twój ojciec ma rację, pani.
Żyjąca rywalka to zaproszenie do rozlewu krwi.
To nieprzyjemne, owszem,
lecz konieczne poświęcenie, by zapewnić Aegonowi tron.
Pozostaje też Daemon. Król nie chciałby...
Na pewno nie chciał śmierci córki!
Zaprzeczysz, że ją kochał?
- A jednak... - Jeszcze słowo,
a trafisz na Mur!
Co zatem sugerujesz, pani?
Czas ma kluczowe znaczenie.
Lordzie dowódco Westerling,
poprowadź rycerzy na Smoczą Skałę. Bądź szybki i skuteczny.
Jestem lordem dowódcą Gwardii Królewskiej.
Rozkazywać może mi jedynie król.
A dopóki żadnego nie ma,
nic tu po mnie.
Przeznaczone nam pragnąć tego, co dane innym.
Jeśli ktoś coś posiada, ktoś mu to odbierze.
Tak, księżniczko.
Gdzie Aegon?
Nie tutaj.
I nie w swych komnatach.
Ojcze...
Chodź.
Co się stało?
- Twój ojciec... - Pod podłogą czai się bestia.
Najdroższa!
Ser Erryku.
Gdzie książę?
Wybacz, panie, lecz nie wiem.
Jesteś jego obrońcą.
Celowo oddala mnie od siebie, a potem się wymyka.
Sądzę, że potajemnie opuścił Twierdzę.
Przebywa w mieście.
Znajdź go.
Weź jedynie brata.
Zrzućcie peleryny.
Nikt nie może wiedzieć, kogo szukacie.
Nawet królowa.
Panie.
Ma trafić wyłącznie do mnie.
Co to ma znaczyć?
Straże! Straże!
Księcia nie ma w zamku, pani.
Ser Erryk szuka go w mieście.
Ser Erryk zna księcia i ma przewagę.
Pokładam wiarę w tobie i twej wiernej służbie, ser Cristonie.
Aegon musi trafić do mnie.
Zależy od tego los Siedmiu Królestw.
Zaklinam na wszystko, co czujesz do swej królowej.
Nie zawiodę cię.
Pójdę z tobą.
Nie chcę tego, Aemondzie.
- Jeśli coś się stanie... - Cole mnie potrzebuje.
Nie tylko ser Erryk zna zwyczaje Aegona.
Na 13. dzień imienia Aegon zabrał mnie na Jedwabną.
Czuł się w obowiązku sprawić, bym był równie dobrze wyedukowany jak on.
Przynajmniej tak go wówczas zrozumiałem.
Nie nadążam.
„Czas zamoczyć” - rzekł.
Kobiety są wcieleniem Matki i należy o nich mówić z szacunkiem.
Wczorajszej nocy zapodział się nasz kompan od kielicha.
Wiemy, że upodobał sobie ten przybytek, dlatego zapytujemy,
czy wiesz, gdzie przebywa.
Jak wygląda?
To delikatna kwestia.
Szukamy młodego księcia Aegona.
Ufam, że mogę liczyć na twoją dyskrecję?
Księcia tu nie ma.
A był? Może wcześniej?
- Znacznie wcześniej. Lata. - A ostatnio?
Nie bywa już na Jedwabnej.
Stał się znacznie...
mniej wybrednym klientem.
To znaczy?
Życzę szczęścia, panie.
I twemu przyjacielowi.
Wyrosłeś.
Viserys zmienił swą wolę i tyle.
Przysięgaliście Rhaenyrze,
teraz klękniecie przed przyszłym królem.
W tej kwestii muszę się naradzić z członkami rodu.
Nie wyjdziesz, dopóki nie poznamy twych intencji.
Nie jestem krzywoprzysięzcą.
Nie ugnę kolan.
Ktoś jeszcze?
Fellowie...
dotrzymają przysięgi złożonej księżniczce.
Doskonale.
Niech żyje król.
Jednak nie znasz nawyków Aegona.
Może być w rękach najemników na statku do Yi Ti.
A może być martwy.
Oby nie, przez wzgląd na twą matkę.
Zerknijmy.
Idź. Rusz się.
Już!
Ile mają lat?
Jakieś 10.
Zapuszczają sobie paznokcie i piłują zęby.
Chcą być straszniejsze.
- Dalej! - Książę Aegon
spędza tu noce.
Wiesz już, jaki jest,
lecz to nie wszystko.
- Aegona? - Zapewne jedno z wielu.
Oto ja, dobry żołnierz, przemierzam miasto,
szukając utracjusza, który nigdy nie dbał o to, co mu należne.
To ja, młodszy brat, który ćwiczy się w historii, filozofii,
mieczu, dosiada największego smoka,
to ja powinienem być...
Wiem, co znaczy w znoju zdobywać coś, co inni dostają darmo.
Nie znajdziemy go.
Jesteśmy przyzwoitymi ludźmi i obce nam takie bezeceństwa.
To jego tajemnice, które tak kocha.
Jestem następny w kolejce do tronu.
Jeśli po mnie przyjdą, nie zamierzam się kryć.
Coś trzeba uczynić. Aegon nie może władać.
Tolerowałeś jego nieprawości.
Bo przysięgałem.
Od myślenia jest namiestnik. My przysięgaliśmy służyć.
Pozwólcie, panowie.
Nie znajdziesz tu kupca na wdzięki.
Mogę was zabrać do księcia.
A raczej do tej, która wie, gdzie jest.
Wyjaśnię, za opłatą.
Dostarcz go nam, a zapłacimy.
Moja pani nie dobije targu ze sługami Twierdzy,
nawet wysoko postawionymi.
Rozmówi się z namiestnikiem.
Niemożliwe.
Chętnie posłucha, co ma do powiedzenia Biały Robak.
Stać! Zamknąć bramę!
Puszczajcie!
- Zamierzał uciec. - Wiecie, kim jestem?
Zanieść księżniczce ostrzeżenie.
Co ty na to?
Lord spowiednik snuje przypuszczenia.
Nie kocham księżniczki.
Dokąd się więc wybierałeś?
Oddajmy go królewskiej sprawiedliwości.
Puszczajcie!
- Dobrze się sprawiłeś, Larysie. - Nie! Tak się nie godzi!
To mój obowiązek, namiestniku.
Spędzasz ostatnio wiele czasu z królową.
Nie ma powodu, by ten czas nie przysłużył się tobie.
Wyświadczę ci nadzwyczajną uprzejmość i założę, że istnieje powód,
dla którego zostałam tak skandalicznie potraktowana.
Wybacz ten brak etykiety.
Król.
A wy zamierzacie zagarnąć tron.
Takie było życzenie męża.
Wierz lub nie, nie ma to znaczenia. Aegon będzie królem.
Przyszłam cię prosić o poparcie.
Przyznaję, że śmiałości ci nie brak.
Velaryonowie sprzymierzyli się z księżniczką Rhaenyrą
i co wam to dało?
Córka zmarła samotnie w Pentos.
Synowi przyprawiono rogi.
Potomstwo Rhaenyry nie jest twoim.
To twój mąż desperacko łaknął tronu
i nawet on cię porzucił.
Przepadł na sześć długich lat tylko po to,
by wrócić poważnie, jeśli nie śmiertelnie ranny,
i zostawić panią Driftmarku samą.
Słowo mojego rodu to nie dym.
Wiem, lecz, droga kuzynko,
ty jedna możesz zrozumieć moje słowa.
Kochałam męża, lecz powiem prawdę i ty o tym wiesz.
Ty powinnaś być królową.
Takich słów się nie spodziewałam.
Żelazny Tron należał ci się z prawa i temperamentu.
Viserys żyłby szczęśliwy na prowincji,
polując i studiując historię, lecz jest jak jest.
My nie władamy, lecz możemy kierować tymi, którzy to robią.
Delikatnie.
Z dala od przemocy i zniszczenia, ku pokojowi.
To w imię pokoju mnie uwięziłaś?
A co z moim smokiem?
Jeśli Rhaenyra zyska poparcie, uderzy i wybuchnie wojna.
Bez twego smoka może przystać na rokowania.
Jeśli chcesz Driftmarku, dostaniesz go.
Dla siebie i wnuczek, w dziedziczne władanie.
Jesteś mądrzejsza, niż sądziłam,
Alicent Hightower.
Prawdziwa królowa waży koszt dla swego ludu.
A mimo to nadal wysługują się tobą mężczyźni.
Ojciec, mąż, syn...
Nie pragniesz wolności,
lecz okna w celi więzienia.
Nigdy nie wyobrażałaś sobie siebie na Żelaznym Tronie?
Zostawię cię z twymi myślami.
Wezwij mnie, by dać odpowiedź.
Mój książę.
Jesteś owym tajemniczym Białym Robakiem
czy kolejną warstwą tej cuchnącej cebuli?
Wyrazy współczucia z powodu śmierci króla.
Gdzie książę Aegon?
Pomyślałam, że w Zapchlonym Tyłku nikomu nie można ufać,
dlatego umieściłam księcia w miejscu, w którym nikt go nie znajdzie.
Gdzie on jest?
Bezpiecznie ukryty.
Barbarzyńskie wykorzystywanie dzieci z Zapchlonego Tyłka ma się skończyć.
Zmusza się je do walki i nie tylko.
Wasze złote płaszcze biorą łapówki i odwracają wzrok.
To plugawy proceder,
który korona toleruje lub ignoruje.
Przyjrzę się temu.
Daję słowo.
Gdy twoje spiski dojrzeją i posadzisz już wnuka na tronie,
pamiętaj, że stało się to dzięki mnie.
Mogłam go zabić równie łatwo jak osę na owocu.
Władzę ma się jedynie taką, jaką inni pozwolą nam uchwycić.
Będę o tym pamiętał.
Słuchaj.
Gdzie Biały Robak?
Sprzedała cię.
Po co płaciłeś?
Chcę do matki.
Twój dziad, namiestnik,
- czeka za murami. - Nie!
Umykasz przed czymś, za co inni się zabijają.
Przykro mi, przyjacielu.
Nie! Nie! Nie.
- Liczyłem, że znikniesz. - Ojciec naprawdę nie żyje?
Tak. I to ciebie uczynią królem.
- Nie! - Pomożesz mi?
Nie! Puść mnie!
- Nie! Puszczaj! - Gdzie twój brat?
Puszczaj!
Bracie!
Ja...
Puść!
Nie chcę władać! Nie pragnę obowiązków, nie nadaję się!
Nie wątpię.
To mnie puść. Odpłynę i nikt mnie nie znajdzie.
Królowa czeka.
Dobre posunięcie.
To nie jest gra.
Zachowujesz się, jakby była.
Tu roztoczysz urok,
tam wręczysz sakiewkę.
Tyle lat na sobie polegaliśmy,
a teraz oboje pragniemy dobra rodu.
Cokolwiek nas różni, w sercach jesteśmy jednacy.
Nigdy nie byliśmy.
Teraz to widzę.
Miałeś figurę, którą przesuwałeś po planszy.
Skoro tak, to uczyniłem cię królową.
- Wolałabyś coś innego? - Skąd mam wiedzieć?
Pragnęłam tego, co mi wskazywałeś.
Teraz czas spłacić dług.
- A ty czynisz to z radością. - To poświęcenie.
Konieczna ofiara na rzecz stabilności królestwa.
Nie było jeszcze króla, który nie musiałby poświęcić garstki,
by ocalić wielu, mimo to rozumiem twą przyzwoitość.
Niechęć do mordu to nie słabość!
Mam Aegona i postąpię, jak uznam za stosowne.
Poślemy Rhaenyrze warunki.
Godne, które będzie mogła przyjąć.
Jeśli przeżyje,
sojusznicy zbiorą się, by wyczekiwać jej powrotu.
To nie damy jej wrócić.
Mój mąż pragnąłby łaski dla córki.
Twój mąż
czy ty, jej przyjaciółka z dzieciństwa?
Criston Cole zostanie lordem dowódcą Gwardii Królewskiej.
Mojego syna koronujemy jutro o świcie.
Na oczach całej Królewskiej Przystani.
Gdy przejmie władzę, skończy się wahanie.
Mój syn otrzyma koronę imiennika, Zdobywcy,
i jego miecz, Blackfyre.
Ludzie przypomną sobie dawną potęgę Targaryenów.
W pewnym świetle wyglądasz zupełnie jak matka.
Jak sobie życzysz.
Wasza Miłość.
Jest późno, lordzie Larysie.
Odkryłem coś, o czym powinnaś wiedzieć.
Zadałaś sobie pytanie,
w jaki sposób...
twój ojciec, namiestnik,
pierwszy odnalazł Aegona?
W Czerwonej Twierdzy działa sieć szpiegów.
Jej nićmi wędrują wieści o wszystkim, co robimy.
Twój ojciec o niej wie, lecz nie ingeruje.
Wiele razy zyskali na tym ci, którzy skłonni byli...
nakarmić tkacza.
Ów tkacz mnie obserwuje?
Jednym z jego pajączków jest twoja dama dworu.
- Talya? - Ma ich więcej.
Nawet ja nie wiem ile.
Istnieje sposób, by stracił przewagę.
Należy zlikwidować głowę.
Gdy królowa umiera, pszczoły zaczynają latać bez celu.
Wybacz niezręczne sformułowanie, pani.
To zadanie przypadnie tobie?
Jeśli tego zapragniesz,
wykonam je.
Z drogi!
Za mną, księżniczko. Nie pozwolę na taką zdradę.
Gdzie jesteśmy?
Na południe od królewskiego traktu.
Czarny Nurt jest tam.
Nie zostawię Meleys.
- Jeśli wejdę do Smoczej Jamy... - Nie.
Czekają tam. Nie dotrzesz za bramę.
Chodź.
Musisz iść do rzeki i znaleźć statek,
nim odkryją twą ucieczkę.
Ruszać się!
- Tędy. - Dalej!
Tędy!
- Naprzód! - Tędy.
Ruszać się!
Wszyscy naprzód!
Dalej!
Z drogi!
Spróbuj wyglądać na wdzięcznego.
Wiesz, co uczyniono, by dać ci ten dzień?
- Za godzinę będziesz królem. - Mój ojciec tego nie chciał.
Nieprawda.
Przez 20 lat nie uczynił mnie następcą,
tylko niezachwianie popierał Rhaenyrę.
- Zmienił zdanie. - Nie.
Nie. Mógł, ale nie zmienił.
Bo mnie nie lubił.
A jednak w ostatnich słowach wyznał,
że to ty powinieneś zasiąść na Żelaznym Tronie.
- Nie igraj ze mną. - Mówię prawdę.
Posłuchaj, Aegonie.
Twój dziadek
będzie cię przekonywał, że Rhaenyra powinna zostać ścięta.
Nie słuchaj tej rady.
Twoje rządy nie mogą być pełne terroru.
Jest twoją siostrą, córką twego ojca...
Kochasz mnie?
Jesteś kretynem.
Droga dla powozu!
Stać!
Dalej!
Ruszać się!
Dalej!
Ruszać się!
Naprzód!
- Dalej! - Ruszać się!
Mieszkańcy Królewskiej Przystani!
Oto najsmutniejszy z dni!
Nasz ukochany król,
Viserys Zgodliwy,
nie żyje.
Lecz jest to również najradośniejszy z dni,
albowiem nim duch go opuścił,
król zdradził nam ostatnie życzenie,
by to jego pierworodny syn, Aegon,
zasiadł po nim na tronie.
Z drogi.
Naprzód.
Stać!
Zwrot!
Prezentuj...
broń!
Spotkało was wielkie szczęście i zaszczyt,
gdyż możecie być świadkami
nadejścia nowego dnia dla naszego miasta
i całego królestwa!
Poprowadzi nas nowy król!
Niech Wojownik da mu odwagę.
Niech Kowal użyczy mocy jego mieczowi i tarczy.
Niech Ojciec chroni go w potrzebie.
Niech Starucha uniesie swą lśniącą lampę
i oświetli mu drogę ku mądrości.
Korona Zdobywcy przekazywana z pokolenia na pokolenie!
Siedmiu świadkami!
Aegon Targaryen to prawowity dziedzic Żelaznego Tronu.
Niech żyje Jego Miłość Aegon,
Drugi Tego Imienia,
król Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi,
władca Siedmiu Królestw i protektor królestwa!
Król Aegon!
Otworzyć drzwi!
Idź po Helaenę.