Czasami spędzam normalnie dzień
i nagle jakiś dźwięk albo zapach przenosi mnie tam z powrotem.
I to nie tak, że coś mi się przypomina.
Ja naprawdę tam wracam...
i ranię tych ludzi.
Tego typu retrospekcje są bardzo częste.
Mózg tak radzi sobie z traumą.
Mój mózg to menda.
Twój mózg to sala posiedzeń mend.
Jest sędzia. Jest krytyk.
A gość siedzący z tyłu woła: „Idź na skrzydełka!”,
mimo że właśnie zjadłeś obiad. Nienawidzę gnoja.
Żeby się z tego wyrwać, będziesz musiał...
Przepraszam. Myślę teraz tylko o skrzydełkach.
Dzień dobry. Co kombinujecie?
Przepracowujemy traumę, jak kazałeś.
I jak idzie?
Kiła i mogiła.
Powiedziałem córce o parkinsonie.
I jak to przyjęła?
Przylatuje w przyszłym tygodniu, upewnić się, że mam należytą opiekę.
Czyli też kiła i mogiła.
Ale mierzysz się z bólem.
To ważne.
Bo unikanie bólu
prędzej czy później zemści się na tobie w najmniej oczekiwanym momencie.
Mówisz do mnie czy do Seana? - Do Seana.
Ale patrzysz na mnie. - Mogę patrzeć, gdzie chcę.
Świetnie ci idzie, młody.
Dzięki.
Wciąż do Seana.
Wiecznie spragniony miłości, Jezu.
To było do mnie. - Tak.
TERAPIA BEZ TRZYMANKI
O tak.
Przepraszam. Podobasz mi się,
ale ten kontakt wzrokowy jest tak dramatyczny.
Czuję się jak w reklamie perfum czy coś.
W porządku, będzie luźniej.
Okej, tak. - Dobrze.
Wszystko dobrze?
Parsknęłam, czego nigdy wcześniej nie robiłam.
Przepraszam.
Może skup się na mojej szyi. Uwielbiam to.
Całuj ją. - Przejdźmy do szyi.
Tak jest.
Podoba ci się? - Nie.
To nie twoja wina. Myślałam o tym, jak obrzydliwe są bakterie na ustach.
To obleśne, jak się nad tym zastanowić, bo jest ich tam cały ekosystem.
Bardzo dziękuję.
O rany, no dobra.
Uścisnęliście sobie dłonie?
Tak, wiem. Takie rzeczy zazwyczaj robię po seksie.
Jakie to serdeczne.
Czuję się mile połechtana, że zadzwoniłaś z tym do mnie.
Wszystkie moje kumpele znają Nico.
Nie chcę, żeby się dowiedział o moich podbojach seksualnych.
Usłyszałam tylko, że jestem twoją kumpelą.
Był taki seksowny.
A mimo to nie miałam... Czemu nie ma określenia na babski „wzwód”?
Ty miałaś Freuda na studiach, nie ja.
Co jest ze mną nie tak? - Nic.
Chciałaś uprawiać poranny seks. Kto się bzyka o poranku?
Przecież nie próbujesz go wrobić w ślub.
Liz mnie odbiera.
A, Liz.
Szturchała mi pingwina w sklepie.
Jak rozumiesz szturchanie pingwina?
Zaczepianie kogoś, kto nie ma na to ochoty.
Nie.
Hej, Paul. - Hej, Liz.
Mam coś dla ciebie.
Dla mnie?
Żelki?
Ciotka kuzyna mojego instruktora pilatesu ma parkinsona
i bardzo pomogły jej opanować lęki i drżenie.
Skoro to udowodnione naukowo.
„Skunkodelik”.
W najlepszym wypadku ci pomoże.
W najgorszym – naćwikasz się i kupisz kolejny kapelusz.
Tylko nie łącz z alko, bo się porzygasz.
Hej, Liz. - No?
Jeszcze jedno.
Nie szturchaj mi pingwina, dobra?
Ale...
Co on myśli, że to znaczy? - Nie wiem,
ale mówi to z taką pewnością.
Rany, w końcu go kupiłeś.
Powiedz nam.
Tym razem się ucieszymy. - Tak jest.
Oświadczę się Charliemu!
Wierzę ci!
Ty monogamiczna zdziro! - Tak.
Jak to zrobisz?
Zaproszę gdzieś naszych znajomych i oświadczę się przy wszystkich.
Jeśli się zgodzi, będzie impreza.
A jeśli nie? - Będzie miał mnie kto pocieszać.
Tak czy siak, będę w centrum uwagi.
Niestety nasze mieszkanie nie pomieści tylu osób.
Gdybym tylko znał kogoś, kto ma dom...
Czemu nie zaproponowałeś imprezy u nas?
Nie wiem. Tu nie panuje specjalnie imprezowa atmosfera.
Chyba nie jestem jeszcze gotowy, żeby zapraszać tu ludzi.
Tak dobrze nam idzie.
Nam? „Nam”, czyli dwóm jednostkom
czy „nam” jako tandemie tatuś-córka?
Widzę tę minę. „Tatuś” był błędem.
Ojciec. Tandemie ojciec-córka?
Rozumiem. Nie podoba ci się „tandem”.
Nie. - Łapię.
Razem z mamą ciągle urządzaliście imprezy. Uwielbiała się bawić.
Zagrywasz kartą mamy?
Dobrze. Urządźmy imprezę. - Serio?
Jak mają wyglądać te niespodziewane oświadczyny?
Już ci mówię.
Charlie myśli, że zostałeś Terapeutą Roku.
To niedorzeczne. Jak coś takiego ocenić?
Jasne, to jedyny problem.
Myśli, że pomagam ci w przygotowaniach. Tak lepiej.
Kiedy tu dotrze, usiądziesz za fortepianem.
I zaczniesz grać.
Super. - Ja zaśpiewam naszą piosenkę
„You Are So Beautiful”. - Dzięki, ale jaką piosenkę?
„You Are So Beautiful”.
Nie wyłapałem żartu. Co ze mną? Może to przełożymy?
Panikujesz.
Oddychaj, Bri.
Szczęście ci sprzyja.
Widzisz? Dlatego zostałeś Terapeutą Roku.
Myślisz, że mogę olać tę imprezę?
Czemu?
Ludzie zawsze pytają, czym się zajmuję.
I co z tego? - No to tak:
jestem bezrobotny
i mieszkam u mojego terapeuty,
bo przez wybuchy agresji siedziałem w areszcie.
A co u ciebie? Jak ci minęło lato?
Moja mama zginęła, więc głównie wyłam z rozpaczy.
Fajnie. My byliśmy w Maine.
Przyjdź na imprezę.
Jeśli ktoś zada niewygodne pytanie,
to zmienię temat. Możesz na mnie liczyć.
Dobrze.
Idź się ubrać. - Jestem ubrany.
Pójdę się ubrać.
Kto przychodzi tak wcześnie na imprezę?
Cześć. Jesteście pierwsi.
Chcieliśmy ominąć korki.
Musiałam czesać się w pośpiechu, żeby znów usłyszeć ten żart.
Przestań, nigdy wcześniej go nie mówiłem.
Prawda, Jimmy?
Chcieliśmy ominąć korki.
Ktoś musi rozkręcić imprezę.
Wejdźcie.
Nawet Jimmy nie cierpi tego żartu.
Przez ciebie ma smutną minę. - To zwykła mina. Wejdźcie.
Hej, tato.
Rany. Wyglądasz... przepięknie.
Dzięki.
Możesz przestać, zanim przegniesz?
Wyglądasz jak księżniczka. - Nie mogę.
Napijmy się. - Ślicznie.
Cześć, Liz. - Hej!
Cześć, mężu Liz.
Wyglądasz bajecznie. - Denerwujesz ją.
Jak księżniczka.
Jejku, dziękuję. - Że, kurwa, co?
Przyjdą prawie wszyscy. Dwie osoby odmówiły: Bernadette Peters...
Nie znają się. - Okej.
A mimo to boli.
A drugą osobą jest Paul.
Powiedział, że ma dziś coś ważnego.
MEG: CZEŚĆ, LĄDUJĘ O 13.00. WIDZIMY SIĘ W GABINECIE.
MAMY SPORO DO ZROBIENIA
NEUROLOG - DŁUGOTERMINOWA OPIEKA
TERAPEUTA - GRUPA WSPARCIA
SKUNKODELIK
Mam cię.
Co ostatnio porabiałeś, Sean?
Jak było w latach 70.?
Poważnie? - No.
No dobra, zapnij pasy,
bo ten oto gościu miał trwałą.
Byłem na czasie.
I nie używaliśmy pasów. Naprawdę.
Nikogo to nie obchodziło.
Najpopularniejszymi słodyczami były cukierkowe papierosy.
Dzieciaki je uwielbiały.
Było wspaniale. Miałem motocykl.
Hej, Jimmy. - Cześć.
Jimmy.
Hej! O rany, cześć.
Kopę lat. - No, racja.
Nie widzieliśmy cię od pogrzebu.
Eric. Przepraszam za niego. Nie myśli. Co u ciebie?
Całkiem dobrze.
Cieszę się. - Naprawdę?
Tworzyliście z Tią wspaniałą parę. - Tak.
Wspaniale cię widzieć. - Wzajemnie.
Przyszłaś z Nico? - Rozwiedliśmy się.
O nie.
Nie. - Wszystko dobrze.
Sporo tych „nie”.
Rozstaliśmy się w zgodzie. - Nie.
Tak bardzo cię kochała.
Byliście świetną parą.
Jako małżeństwo byliście inspiracją.
No proszę, skończył się.
Jeszcze jedną tequilę.
Dwie. Nie byłem gotowy na tę imprezę.
Ludzie to debile.
Nie musisz mi mówić.
Umówiłam się z trzema facetami. Wszyscy palce lizać, tak?
I nie stanęła mi ani razu.
Myślałam nad tym określeniem.
Wczoraj jedliśmy meksykańskie żarcie i wpadłam na „salsa w taco”.
Nie podoba mi się.
Może nie potrzebuję już seksu.
Wiesz, że to bzdura? Libido się zmienia.
Proszę, kochanie.
Pamiętasz, jak ciągle chciałam się bzykać?
Tak. Cielęcy wiek.
Teraz nachodzi mnie ochota między 15.00 a 15.20,
o ile Derek mnie tego dnia nie wkurzy.
To się rzadko zdarza.
To Charlie.
Mamy się schować? - To nie taka niespodzianka, mężu Liz!
Myślałem, że jesteś zajęty. Co tu robisz?
Nie wiem. - Zapraszam.
Wejdź.
Patrzcie, kto przyszedł.
Próbowała mnie zabić. - Co?
Próbowała mnie zabić.
Liz, czy możesz...
Ja nie... Cześć.
Nie próbowałam go zabić.
Chodź ze mną. - Wychodzę.
Nie, zostań. - Możesz zostać.
Nie, ja... - Chodź.
Nakarmimy cię. - Niech coś zje.
Tak, zjesz sobie coś. - Jezu Chryste.
Dwadzieścia minut to mało czasu.
Co ty nie powiesz?
Jimmy.
Ben! Cześć.
Świetny uścisk. - Nic nie mów.
Poznałeś moją nową dziewczynę, Kiarę?
Nie.
Hej. Cześć, witam. Miło cię poznać.
Jak zadzierzgnęliście tę doniosłą, duchową więź?
Zabawna historia. Poznaliśmy się w kościele.
To jest zabawne. Nie kłamałeś.
Dobrze cię widzieć, Kiara, po raz pierwszy w życiu.
Ciebie również.
Zazdrościmy wam małżeństwa.
Szczerze powiedziawszy, cieszy nas koniec roku.
To był dla nas trudny czas.
Szczęśliwi ci, co mają terapeutę w rodzinie.
Zdziwiłabyś się.
Nie wierzę, że kiedyś robiłem to dla zabawy.
Zioło kopie dziś bardziej niż w latach 70.
Co to za koleś?
Zdejmijmy je.
Dużo lepiej.
Suszy mnie.
Czego się napijesz?
Loda na patyku? - Przynieś Paulowi loda.
A jeśli nie ma tu lodów? - To przynieś jakiegoś z domu.
Jednego z moich?
Dobra.
Dekiel z tego kelnera.
Jak tam nasz Snoop Dog?
Nie najlepiej.
To też twoja wina.
Niby czemu?
Kazałeś mi powiedzieć Meg o parkinsonie.
I teraz przylatuje jutro, żeby zorganizować mi opiekę.
Chciałem spędzać z nią więcej czasu, ale jest taka zajęta.
A kiedy dowiedziała się o chorobie, rzuciła wszystko –
z poczucia obowiązku.
To szantaż emocjonalny.
Tak jak oświadczanie się przy tych wszystkich ludziach.
Nie, to nie jest szantaż emocjonalny.
Czy jest?
Nie nie jest.
Widzisz? - O matko.
Czemu się śmie... - Sorki.
Ja też zjadłam żelka.
O Boże.
Nie. Pamiętasz naszą rozmowę?
Krawaty się nosi, pamiętasz? Sporo na ten temat rozmawialiśmy.
Lubię tequilę ze sprite'em.
Margaritę ze stacji benzynowej?
Gaby! Hej. - Hej.
Dolać ci? - Nie.
Muszę trochę przystopować.
To moja znajoma, Kiara. - Cześć.
Pomogła mi, gdy byłem w dołku.
Byłam pracownicą seksualną.
Głównie graliśmy w Uno, bo miałem problemy z erekcją.
O Boże.
I oglądaliśmy Top Chefa. - To prawda.
Ale rzuciłam pracę. Teraz Ben za wszystko płaci.
Ben? Chcesz mi powiedzieć, że ona staje ci dla Bena?
Chodzi ci o naoliwienie broszki?
To mi się podoba.
Liz! Naoliwić broszkę.
Ekstra.
Fajne? - Przegiąłeś.
Mówiłam, że starsi uwielbiają mówić o sobie...
Proszę zjechać. - Co to ma być?
Zdaje się, że to alkohol.
To nic takiego. - Naprawdę?
O Boże. Nic ci nie jest? Chcesz wody?
Co się dzieje?
Wiem, że próbujesz się popisać
przed Seanem. - Nie popisuję się.
Nie popisuję się przed Seanem.
Kochanie, aniołku,
ja wiem, że uważasz, że jest piękny.
Słyszałem cię.
Jak szeptałaś.
Hej. - Tak?
Coś ty jej powiedział?
Zapytałem: „Jak szybko wbiegniesz po schodach?”.
Słodko.
Co to miało być?
Nie wiem.
O co chodzi?
Mnóstwo ludzi podchodzi do mnie na tej durnej imprezie
i mówi, że byliśmy z Tią jakąś idealną parą.
Nie byliśmy.
Pod koniec kłóciliśmy się o wszystko.
Kiedy pojechałam do mamy, zapomniałeś odebrać Alice ze szkoły.
Nie zapomniałem! Spóźniłem się. Przestań powtarzać, że zapomniałem.
Ty nie masz pojęcia, co się dzieje w tym domu.
Masz obsesję na punkcie pracy.
Byłoby miło, gdybym dla odmiany to ja mogła stąd wyjść.
Znów do tego wracamy? To idź do pracy, Jezus Maria.
Nie podnoś głosu.
Czuję się jak oszust.
Nie jesteś nim.
Oboje wiemy, że żaden związek nie jest idealny.
Tak zarabiamy na życie.
Było beznadziejnie na długo przed tym, jak Tia zginęła.
Naprawdę mi przykro, że jesteś tak nieszczęśliwa,
ale mam dość tego, że obarczasz mnie za to winą.
Ja też mam tego dość.
Podczas ostatniej imprezy spojrzała na mnie w taki sposób...
Widziałem to.
Ona już mnie nie kochała, Gaby.
Może nawet nie lubiła.
Chciała mnie zostawić.
To wszystko wywnioskowałeś z wyrazu jej twarzy? Poważnie?
Tak, nigdy nie widziałem czegoś gorszego.
Wiem, że mieliście problemy. Wiem o tym.
Ale nie chciała odejść. Powiedziałaby mi.
Nie powiedziałaby. - Powiedziałaby!
Wiedziała, że się przyjaźnimy. - Jezu.
Niech to do ciebie dotrze. Tia cię kochała. Naprawdę.
Udowodnij.
Niby jak mam to udowodnić?
No właśnie.
Zachowujesz się tak, jakby wsparcie dzieci było czymś złym.
Walić to. Napiszę do mojego najstarszego, Matthew.
„Jest mi smutno i mam doła. Jeśli nie zadzwonisz, będę wściekła”.
Wyślij.
Odrzuć.
Nie certolisz się.
Podcierałam im tyłki, pomagałam w lekcjach,
byłam na wszystkich nieskończenie długich i nudnych meczach bejsbola.
Kocham bejsbol.
Nienawidzę go.
Ja wspierałam ich, więc oni mają wspierać mnie.
Zasłużyłam na to.
Ja nie zasłużyłem.
Była mała, gdy rozstałem się z jej matką.
Nie byłem zaangażowanym ojcem.
Okej, czyli spieprzyłeś.
A mimo to chce ci pomóc.
Na twoim miejscu byłabym wdzięczna, a nie użalała się nad sobą.
Racja.
Dobra. Załatwione.
Muszę zjeść coś chrupiącego i serowego.
Derek?
Kim jest Derek? - Kelnerem.
Derek?
Hej, chcesz o tym pogadać?
Nie. - Super, ja też nie.
Idealna piosenka na poprawę humoru.
Charlie, nareszcie jesteś!
Kupiłem Jimmy'emu kartkę.
Jakie to miłe.
Co się dzieje?
Wkrótce się dowiesz.
Gdzie jest, kurwa, Jimmy?
Zaczynamy. Gotowy?
Jimmy, już pora.
Jestem.
No dobrze.
Charlie,
dzisiaj świętujemy,
ale nie to, co myślisz.
Gotowy?
Lecimy.
Jesteś dla mnie
Trochę szybciej, z życiem.
Taki piękny
Jesteś dla mnie
To nie duet.
Taki piękny
Czy nie widzisz?
Jesteś wszystkim, czego pragnąłem
Jesteś wszystkim, czego potrzebuję
Jesteś wszystkim... - ...czego potrzebuję
O Boże.
Zrzygałem się.
Widzimy.
Dajcie nam chwilę.
O Boże. - Psiakostka.
Nieważne. Wszystko zrujnowane. Tak, koniec imprezy.
Podobało się?
Dobra, nie patrzcie w tę stronę.
Gaby? - Co?
Zrzygałem się. - Wiem, widziałam i czuję.
Idziemy, parówo.
Jestem na to za bardzo naćpany. - A ja za mało.
Biedny Jimmy. W jego wielki wieczór.
Walić Jimmy'ego. To miał być nasz wielki wieczór.
To miały być niespodziewane oświadczyny.
Tak się namęczyłem z organizacją. Prawie nikt mi nie pomógł.
Bernadette Peters wysłała sztywnego mejla,
którym pewnie odpowiada na wszystkie zaproszenia gejów,
a potem Jimmy zamienił się w dziewczynkę z cholernego Egzorcysty.
Co za masakryczna porażka.
Tak.
Tak? Tak, to masakryczna porażka, czy...
Wyjdę za ciebie.
Naprawdę? - Tak.
Zaraz, najpierw miałem ci to pokazać.
Jest piękny.
Załóż go.
Gratulacje.
Doradzić wam, jak dbać o małżeństwo
i nie zrazić do siebie córki?
Nie... - Wiesz...
Bądźcie ze sobą szczerzy.
Jak zaczniecie stawiać mury, macie przejebane.
Ale dwoje bezbronnych ludzi
zawsze znajdzie nić porozumienia.
Nic mi nie jest. Nie musisz tu siedzieć. Idź się bawić.
Bawię się. Lubię z tobą spędzać czas.
A to skąd?
Alice. - Przepraszam. Nic się nie stało.
Pomyślałam... - Jesteś za młoda.
Pójdę już.
Naprawdę cię przepraszam. - Pójdę już.
Już dobrze. - Ja naprawdę...
Nie. Ja pierdolę!
Ja pierdolę!
Halo?
Hej.
Żyjesz?
Czuję się świetnie. - To dobrze.
Przepłukałem gardło.
Wziąłem prysznic, wziąłem kąpiel.
Dobrze. - Możliwe, że zasnąłem w wannie.
Pewnie tak. Siedziałeś tam godzinę.
Może wszyscy już zapomnieli. - O nie.
To był burdel na kółkach. - Szlag.
Ale skoro zacząłeś kontaktować i lepiej się czujesz,
to może zechcesz spojrzeć na to.
To z moich urodzin, dwa tygodnie przed wypadkiem.
Widzisz tę miłość w oczach? Byłeś jej całym światem.
Tak się zadręczasz jakimś spojrzeniem? Co powiesz na to?
I wiesz co? Na głowę upadłeś, myśląc, że by mi nie powiedziała.
Wiedziałam o wszystkim, nie tylko dobrych rzeczach.
Wiem, że jej nie pomagałeś, gdy urodziła się Alice.
No. - Wiem o tej parze,
z którą niemal się przespaliście, poznanej w UFO-barze w Reno.
To mogło... - Co?
...być fajne.
Gdyby chciała cię zostawić, powiedziałaby mi.
Dobra? Przestań się torturować tymi wymysłami.
To kolejna z rzeczy,
na której łatwiej ci się skupić
niż na tym, że Tii już z nami nie ma.
Jimmy, ona cię kochała,
bardzo mocno.
To zdjęcie jest dowodem.
Dziękuję ci. - Nie ma za co.
Chodź tu. - To takie idiotyczne.
Już dobrze. Chodź do mnie.
Dzięki. Jesteś wspaniałą przyjaciółką.
Przecież wiem.
Napisy: Daria Okoniewska