Cześć, dziadku.
Mason, co słychać?
Myślałem, że znów usłyszę pocztę głosową twojej mamy. Jak leci?
Dobrze. - Jak treningi bejsbola?
Jestem środkowo zapolowym.
To bardzo ważna pozycja.
Dużo lepsza niż prawy zapolowy. Tam ustawiają frajerów.
Nie wolno mówić „frajerów”.
Nie wolno mówić „frajerów”?
Durnota.
Masz gdzieś mamę? Możesz mi ją dać?
Halo? - Paul.
Cześć, mówi Dave.
Meg bierze prysznic, ale wiesz, że nie chce teraz rozmawiać.
Zrobisz mi przysługę? Przekażesz jej, że to dziecinada?
Miło się gadało.
Z tobą również, Dave.
Pa.
Przez jakiś tydzień Donny był cudowny.
Ale teraz znów krytykuje każdą rzecz, którą zrobię.
Znasz moją profesjonalną opinię.
Twój mąż to młotek.
Wybacz, ale pasuje mi na filmowego złoczyńcę z lat 80.
Na bank by kogoś skosił, gdyby sensei mu kazał.
O wszystko się czepia. A to ja zajmuję się domem.
On tylko parzy kawę.
„Jajecznica jest niedosmażona, ale kawa pierwsza klasa.
Znowu spieprzyłaś pranie, ale moja kawa to sztosiwo”.
Nazwał napój „sztosiwem”?
Czasami mam ochotę zepchnąć tę jego drogocenną kawę ze stołu.
Tak o, bęc! Prosto na jego dziwne jądra.
Dziwne jak?
Są ogromne i nie...
Dobra, nie muszę wiedzieć. Powinnaś to zrobić, Grace.
Nie na jego jądra, bo to byłaby napaść,
ale wylać ją do zlewu. To się nazywa przerwanie schematu.
Czyli go bęcnąć?
Bęc! Zmiana złego zachowania ma swoje konsekwencje.
Nawarzyłaś piwa, to musisz je teraz wypić.
Mnie czeka dziś to samo.
A co zrobiłeś?
Przepraszam, że uprawiałem seks z ciocią Gaby.
O Boże.
Gościu, ona nigdy w życiu nie nazwała mnie „ciocią Gaby”.
Próbujesz jeszcze pogorszyć sytuację?
Nie próbuję, tak wyszło.
Pójdę już.
Poczekaj. Proszę cię.
Jedynym wyjściem jest szczera rozmowa. - Właśnie.
Nie chcę słuchać o tym, jak posuwałeś Gaby.
Chwileczkę. Nawzajem się posuwaliśmy.
Tak. Wykonała lwią część roboty.
Znasz mnie. Myślisz, że to była wyłącznie jego inicjatywa?
Że to wszystko zasługa jego charyzmy i sztuki uwodzenia?
Spójrz na niego. To twarz osoby, która spała tylko z iloma?
Trzema kobietami maks.
To zwykła twarz.
Wygrałaś, na ciebie też jestem wściekła. Mam cię nazywać mamusią?
Nie podobają mi się takie odzywki.
Razem z twoim ojcem uważamy, że popełniliśmy ogromny błąd.
Właśnie. Oboje byliśmy bezbronni i...
Nie.
To nic nie znaczyło. - Nic.
Dla jasności, puknąłeś kogoś, kto nic dla ciebie nie znaczy,
ale wiele znaczył dla mamy, i to w jej łóżku?
To też moje łóżko. Czy stało w jej domu rodzinnym? Tak.
Czy dostała je od dziadka po śmierci babci? Tak.
Ale to łóżko było wspólne.
I nie wszystko działo się w łóżku.
Przestań.
Część odbyła się na stojąco. - Jezu.
Idę się zbełtać.
Dobrze, w pełni cię rozumiem.
Kompletnie cię porąbało?
Mieliśmy być szczerzy, a część była na stojąco.
Widzimy się w pracy.
TERAPIA BEZ TRZYMANKI
Jak to się je?
Nie jadłeś nigdy Fun Dipu?
Nie, nie jadłem Fun Dipu.
Wyjadasz cukier patyczkiem,
a potem zjadasz patyczek.
Powaga? - Tak.
Czemu płacę ci w słodyczach?
Bo jesteś spłukana, a ja lubię słodycze.
Summer męczy mi bułę o dzisiejszą Imprezę w ogrodzie.
Co to jest?
To jak Picie pod mostem,
tylko że spijamy się w ogrodach Kinneola.
Summer jest bardzo kreatywna.
Może powinnam pójść. Wszyscy wokół robią, co im się podoba.
W zeszłym tygodniu na plaży podszedł do mnie student USC.
Pytał, gdzie studiuję i totalnie mnie podrywał.
Może powinnam była wsiąść na jego Vespę.
Nawet nie żartuj o seksie z gościem, który jeździ Vespą.
To jest jadalne?
Dobry ten patyczek.
Obecnie jesteś jedynym normalnym dorosłym w moim życiu.
No tak. Mój tata zachowuje się jak palant.
Nie bądź dla niego taka ostra.
Młodym się wydaje, że tylko oni mają problemy.
Twojemu tacie nie jest lekko.
Nikomu nie jest.
Nie jesteś pępkiem świata, wiesz?
Nie twierdzę, że jestem.
Od tego miały być te spotkania: żebym mogła się wygadać.
Nie wiem, co cię ugryzło, ale mam to gdzieś.
Dobra, przepraszam.
Skupiłem się na własnych problemach.
I przeniosłem je na ciebie.
Nie idź, proszę. Jeśli odejdziesz, poczuję się jak dupek.
Pa.
Masz podejście do kobiet, Paul.
Cholera.
Kiepski strój na wędrówkę.
Mówisz? Rowek mi się spocił.
Liczyłem na rozmowę przed spacerem.
Sorki, nie mogę odkładać przedślubnych treningów.
Wkrótce będę mógł chodzić bez koszuli. Nawet w pracy i knajpach.
Ja nawet bzykam się w koszuli.
Charlie, przeprosiłem już Briana za swoje zachowanie na imprezie,
ale ciebie też chcę przeprosić.
Nie trzeba. Kochamy cię.
A właśnie, przyśpieszamy ślub.
W przyszłym miesiącu obaj możemy na luzie wziąć wolne.
I w pośpiechu możemy zapomnieć o zaproszeniu osób, których nie znosimy.
Ben.
Zatrzymajmy się na chwilę.
Mieliśmy nawzajem udzielić sobie ślubu...
Tak.
...ale pewnie nie masz teraz ochoty na przemowy o miłości i małżeństwie.
Żartujesz? Nie mogę się doczekać.
Rozwalę system, tak jak ty na moim ślubie z Tią.
Będę już wracał, bo uda krwawią mi przez spodnie.
Do zobaczenia. - Dobrze.
Pa. - Na razie.
Dobrze ci poszło odmówienie mu.
Cicho bądź.
Pa!
Szlag! - Już dobrze.
Mam pytanie. Lubisz wystawy sztuki?
Nudy na pudy.
Pójdziesz ze mną na wystawę sztuki?
Tak, zawiozę nas. Zbyt nachalne?
Tak, ale to część naszej marki.
Mamy markę? Jaram się, że mamy markę.
Sprawa wygląda tak:
Nico zaprosił mnie na swoją wystawę i bardzo chcę go wesprzeć.
A co on maluje?
Jego obrazy coś przypominają
czy to raczej takie ble?
Niektóre są „ble”, ale niektóre są „okej”.
Cześć.
Hej.
Oddaję twój półmisek.
Dziękuję.
Chciałbyś pójść z nami na wystawę sztuki?
Obrazów?
Niektóre są „ble”, a niektóre „okej”.
Spodoba ci się.
Poza tym muszę zbalansować białą bogaczkę kimś czarnym.
Jasne, rozumiem. - Dzięki, ziomek.
Moi inni czarni znajomi jakoś nie muszą mnie balansować.
Nie masz innych czarnych znajomych.
Nie ma szans. - Wiem.
Ale tak bardzo chcę.
No.
Cześć.
Usuwam zaschnięte wymiociny spomiędzy klawiszy.
Jak słyszysz, wysokie C wciąż nie działa.
W najgorszym wypadku będziesz musiał je wyrzucić.
Muszę ci coś powiedzieć. - Co tam?
Liczyłem, że wykpię się liścikiem. Nie widziałem twojego auta.
A gdzie jest moje auto?
Nie wiem.
Co jest?
Alice je wzięła?
Ona nie ma prawka.
Alice!
Jesteś w domu? Alice!
Niedobrze.
Spoko, przechodziliśmy przez to samo z naszym psem. Jest zachipowana?
No.
Klawo to wygląda.
Co nie? Poza tym przyda się przerwa od białych bogoli.
Zwracają za parking?
Miło było i się skończyło. - No.
O cholera.
Co? - Spójrz tam. Tamte kobiety.
Stare znajome Nico. Nie przepadają za mną.
Idiotki. Której nienawidzimy najbardziej?
Przyda się mój laser w breloczku.
Ciężko wybrać. Wszystkie są do bani.
Ta pewnie najbardziej.
Przestań. - No co?
Nie cierpię szmaty.
Właśnie obrabia ci dupę.
Co nie?
Mówi pewnie:
„Patrzcie na tę wysoką z niezłym tyłkiem i doktoratem.
Wygląda na dobrze nawilżoną i uprawia bajeczny seks”.
Myślisz, że nazywa cię „nawilżoną”?
Jest szmatą, ale nie jest ślepa. Ogarnij się.
Dobra.
Nie powinno nas tu być. - Nico cię zaprosił.
Tak właściwie to nie.
Wystawy zawsze go stresowały i wracał do nałogu.
Chciałam się upewnić, że się trzyma.
Jesteś współzależna.
Co? Nie wiesz nic o mnie ani moim życiu.
Dobra, zrobiło się gorąco. Wrócę za pięć minut.
Daj spokój.
Posłuchaj, Liz. Naprawdę łatwo mnie teraz zranić.
Będzie wiele okazji, by mi dopiec,
ale teraz potrzebuję bezwarunkowego wsparcia
i powierzchownych komplementów, gdybym zaczęła świrować ze stresu.
Jasne. Potrafię być pindą. Dlatego przyjaźnię się z kamieniami.
Ale doceniam, że ze mną jesteś.
Nie widziałam Nico od rozwodu.
A jeśli moja obecność go wkurzy i zrobimy publiczną awanturę?
Jesteś śliczna.
Bardzo dobrze. Szybko się uczysz.
Laska ma ładny brzuch.
To fakt, ale nie ma głowy.
Oddałabym głowę za taki brzuch.
Hej, Jimmy. Co odwaliłeś?
Czemu tak mówisz?
Bo ciągle robisz głupoty.
Racja, ale może tym razem chcę tylko pogadać?
A chcesz?
Nie. Zgubiłem dziecko i samochód.
Widziałeś się z nią dzisiaj. Wiesz, gdzie może być?
Niech to szlag.
Nie musiałeś przychodzić. To tylko parę minut stąd.
Musiałem. Ta cała Impreza w ogrodzie to moja wina.
Tym razem to ja jestem Jimmym.
Kim? - Patałachem.
Oczywiście.
„Oczywiście”? Serio?
Byłem zły na córkę i wyżyłem się na Alice. Śmiertelny grzech dla terapeuty.
Daj spokój, miałeś zły dzień. Ja miałem mnóstwo złych dni.
Raz kazałem zestresowanej pacjentce masturbować się, zamiast medytować.
Obie metody są skuteczne.
A co Kevin tu robi?
To moje auto. A jeśli pytasz, czemu siedzę z tyłu,
to pewnie kwestia samooceny. - Tak sądzisz?
Przyszedł do mnie, żeby mi coś powiedzieć.
Co? - Nieważne. Skupmy się na Alice.
To coś złego?
Nie.
To coś złego.
Po prostu mi powiedz.
Dobrze. Nie chcę, żebyś udzielił nam ślubu.
Musiałeś mi to, kurwa, mówić akurat teraz?
Kazałeś mi! Załamałeś się na naszych zaręczynach.
Nie ma szans, żebyś przetrwał cały ślub.
Nie załamałem się, dobra?
Kurwa mać! Dobra, załamałem się. Szlag!
Przepraszam. To nic takiego.
Prawda, Paul? Nic takiego.
Myślałem, że się przyjaźnicie.
Nienawidzisz tego obrazu.
Nie. To mina wyrażająca nienawiść do samej siebie.
Tak naprawdę bardzo mi się podoba.
Jestem Aliyah, prowadzę tę galerię.
Super. Jestem Gaby, miło cię poznać. - Wzajemnie.
Czemu się tak zadręczasz?
Przedkładam potrzeby faceta, z którym już nie jestem,
ponad własny dobrostan.
Coś o tym wiem. - No.
Jeśli cię to pocieszy, ja lubię uleczać zranionych facetów.
Nawet wbrew ich woli.
Czasem mnie okradają.
O nie, jasna cholera. - Tak.
Jesteś katastrofą. - Dziękuję, doceniam to.
Sprawdzę, czy artysta ma zamiar się pokazać.
Miło było poznać. - Wzajemnie.
Do zobaczenia. - Jasne.
Ten jest ble. - No weź.
Gdzie byłaś? - Tutaj, gadałam z kimś.
Z nią?
Przestań.
Chce cię puknąć?
Jeszcze nie wiem.
Pewnie są w altanie.
Wciąż jest na mnie zły?
Minęło ponad osiem minut. Pewnie już o tym zapomniał.
O kurde. - Jeny, to paw?
Szwendają się po całym parku.
Co to oznacza, gdy rozstawiają ogon?
Nie pamiętam. Chce nas zaatakować albo przelecieć.
Nie wiem, co wolę.
Musimy odwrócić czymś jego uwagę.
Zgłaszam się na trybuta.
Poświęcę nawet oko, żebyś mi wybaczył.
Wiem, że zawaliłem. Ale tak się cieszyłem na ten ślub.
Przykro mi, ale nie da rady.
Chcę, żeby ten dzień był idealny...
Wybaczcie, to z nudów.
Dobrze, chodźmy.
Jak idzie szukanie pracy?
Niemal tak źle jak smakuje to żarcie. Spróbuj tego paskudztwa.
Sprzedałbyś piasek na pustyni. Podziękuję.
Zrobiłbym dużo lepsze.
Chciałbym zacząć swój catering, ale takich firm są miliony w Pasadenie.
Ale ty masz przewagę. Nie tylko potrafisz gotować,
ale moje koleżanki-snobki dałyby wszystko, by móc powiedzieć:
„Kucharz to młody czarny weteran. Odkryłam go. Jest nieziemski”.
Znasz wielu snobów? - To moje ziomki.
Chodźcie.
Nazwałbym firmę „Catering Biała Wina”. - Zainwestowałabym.
Widzicie ten obraz?
To jestem ja.
Cholerne pawie.
Miało nie być dragów. Są złe.
Cześć, Summer. - Dobry wieczór.
Jest z wami Alice?
Zmyła się. Głupio zrobiła. Omija ją gruba impreza.
Serio? On gra w Wordle na telefonie.
Dokąd poszła?
Nie wiem. Przykro mi.
Kłamie.
Wiem, poznałem już Summer.
No dobrze.
Sprawa wygląda tak.
Nie denerwowałem się, póki myślałem, że jest z tobą.
Nie przejąłem się, że wzięła auto. Wiesz czemu? Bo umie prowadzić.
Sam ją tego nauczyłem.
Ale nie zrobiła prawka, bo jej mama miała ten wypadek.
Powinienem był ją namówić, ale odciąłem się od świata.
Łatwiej jest być odrętwiałym i nie zwracać na nic uwagi.
Ale teraz zwracam.
Mojego dziecka tu nie ma, a ja się zamartwiam.
Więc zrób mi przysługę i powiedz, gdzie ona jest.
Pojechała na uniwerek.
Cholera. Mówiła coś o studencie z Vespą.
Tylko nie koleś z Vespą.
Wiem, ostrzegałem ją. - Mam jego adres.
Na wypadek gdyby ją zamordował i trzeba było odnaleźć jej ciało.
Dobra, zaraz osiwieję ze stresu.
Nie, dzięki.
Idziemy.
Znacie Luke'a? Jest tutaj?
Przestań zarywać do anglistki.
Odpuść ją sobie.
To jestem ja. Nie widzicie tego?
Na naszą obronę, ma trójkątną głowę.
Nazywa się Muza na kanapie.
Jestem terapeutką. Na czym siedzą terapeuci?
Kanapie.
I jestem muzą. Byłam muzą tego, byłam muzą tamtego.
Jestem muzą tego miejsca.
Hej, Gaby.
Cześć, Nico.
Miło cię poznać. Jestem Liz. Tyle o tobie słyszałam.
Wcale nie tyle. Normalną ilość.
Mój błąd. - Sean.
Cześć. - Usłyszałem o tobie tutaj.
Miło was poznać.
Chodź. Lepiej od ciebie wiem, kiedy trzeba się ulotnić.
No, mam z tym problem.
Niezręcznie. - Tak.
Chciałem cię zaprosić, ale nie sądziłem, że przyjdziesz.
Ja nie byłam zaproszona, ale i tak przyszłam.
Cieszę się. Byłoby dziwnie bez ciebie.
I chciałem pokazać ci się w formie.
Jestem z ciebie dumna.
Wracam do gości.
Jasne, z każdym trzeba pogadać.
Boże, wszyscy wyglądają tak młodo.
Od nas wszyscy są młodsi.
Od nas? Nie jesteśmy równolatkami.
To tutaj. Chcę napędzić mu stracha, więc postarajmy się wyjść na twardzieli.
Jesteś słabym ogniwem tego planu. - Wiem, dodawałem sobie odwagi.
Ty jesteś Chet?
Gdzie Alice?
Twój dziadek i ojciec przyszli.
Jak mnie znaleźliście?
Pogadamy po drodze.
Jestem prawnikiem. Ona jest nieletnia.
Mówiłaś, że masz 19 lat. - Tak naprawdę ma 12.
Co? - Nie mam 12 lat.
Idziesz, Paul?
Nie skończyłem go straszyć.
Mamy to. Dobranoc, Chet.
Dziękuję.
Gazowany sok?
Impra na trzeźwo.
Co za chujnia.
Spójrzcie na niego.
On się nie trzyma. On sobie świetnie radzi.
I to cię wkurza?
Tak. Wytłumacz mu.
Jest wściekła. Jak możesz tego nie rozumieć?
Poświęciłam mu osiem długich lat mojego życia.
Osiem, Sean.
Rozstajemy się i dopiero wtedy facet bierze się w garść?
Teraz rozumiem. To ma sens.
Nie rozumiałaś mnie, ale przytakiwałaś?
Kochana jesteś.
Ty też. - Już łapię. Nico to kutafon.
Nico to kutafon.
Nie, Sean. Nico jest wspaniały.
Właśnie, głupolu.
Wrócę za pięć minut. Może dziesięć.
Powinnam się cieszyć, że stanął na nogi.
Nie mogę być jędzą przez resztę życia.
Naciesz się tym dzisiaj.
Cześć wszystkim. Bardzo dziękuję, że przyszliście.
To naprawdę wiele dla mnie znaczy.
Przyjaciele, znajomi artyści, bliscy i ci, którzy wzięli portfele.
A zwłaszcza ci, dzięki którym tu jestem.
Kurwa mać.
Odezwała się w drodze?
Nie. Ani słowem.
Jeny. Mój ojciec był szorstkim, budzącym postrach gościem.
Nie gadaj. - Co ty nie powiesz.
Mnie nie uszłoby na sucho to, co odstawiła dzisiaj Alice.
Jak ją ukarzesz?
Nijak. Jimmy jej odpuści.
Nie wiesz tego.
Wiem.
Uważasz, że nie masz prawa się wkurzać, bo sam wielokrotnie dałeś ciała.
Weźmy chociaż jego.
Jesteś na niego zły, a mimo to sączy twoje piwo.
Jest naprawdę dobre. To jakaś IPA?
Bęc!
Bęc?
Tak, bęc.
Bęc? - Tak, bęc.
Zraniłeś mnie. Potrzebuję trochę czasu.
Jesteś z siebie dumny? - Zawsze.
Dobrej nocy, Brian.
Dobra.
Mogę... - Dobranoc.
Bęc? Kto mówi „bęc”?
No. - I jak?
Fajne uczucie. Bo wiem, że się pogodzimy.
Z Alice jest inaczej. Stąpamy po kruchym lodzie.
Tym bardziej.
Taki z ciebie mądrala? Jak sprawy z Meg?
Totalna porażka.
Przykro mi.
Oddałbym wszystko, by znów być jej ojcem. A z Alice jeszcze nie wszystko stracone.
Ale przestań tchórzyć.
Walnij pięścią w stół. Ona to doceni.
Nie doceni.
Może nie.
Ale poczujesz się dobrze ze sobą.
Wiesz czemu? Bo spełnisz swój obowiązek.
Ale hej, co ja tam wiem?
Ktoś musi mnie odwieźć do domu.
Jestem tu tylko ja.
Nadasz się.
Pożegnam się.
Jesteśmy z tobą. - Dzięki.
Nie byłoby mnie tu bez pewnej osoby.
Może to ckliwe, ale jest moją muzą.
W samą porę. - Mówisz o mnie?
Może.
To trochę zawstydzające,
ale Nico powiedział, że na tym obrazie jestem ja.
Gotowa do wyjścia? - Jeszcze nie.
Hej, Nico. Cześć.
Na tym obrazie jestem ja.
Muza na kanapie to ja. Spójrz na to. Co to takiego?
To znamię,
które doskonale znasz, bo uprawialiśmy mnóstwo seksu.
Liz, pomóż mi. - Już się robi.
Znamię. To znamię. Ja.
Znamię tam. Znamię tu. Na tym obrazie jestem ja!
Aliyah, bardzo mi przykro, że mnie taką zobaczyłaś.
Jesteś świetna, uwielbiam twoją kieckę
i twoje kolczyki, i w ogóle cała wymiatasz.
Dobranoc. - Bzdury.
Nie powinnam, ale to powiem.
Nie.
Nie wyśmieję twoich fetyszy, a może jednak? Uwielbia kciuk w tyłku.
Tak bardzo o niego dbałam! Wkładałam mu kciuk w tyłek.
Miło było. - I to uwielbiał.
Czasem wkładałam dwa naraz
i mówił: „Więcej, chcę więcej”. - Dziękuję. Bardzo miły wieczór.
Wspaniały. Naprawdę... daliście czadu.
Malarz lubi w czoko!
Hej, długo cię nie było.
Musiałem podjechać na trzy różne stacje, żeby znaleźć Fun Dip dla Paula.
Uzależnił się. W kółko gada o patyczkach.
To moja wina. Cały ten wieczór to moja wina.
Przepraszam, to się nie powtórzy.
Masz rację. Przez co najmniej dwa miesiące, bo masz szlaban.
Szlaban? Nie mówisz poważnie.
A jednak.
Nie możesz mnie uziemić. Przez rok byłeś wrakiem człowieka.
Wiesz co?
Może i masz rację, ale ja płacę rachunki, więc ja ustalam zasady.
Od teraz chodzisz do szkoły, na treningi, a potem wracasz do domu. I tyle.
Za tydzień mam Japanese Breakfast.
Wygląda na to, że zjesz w domu.
To zespół, dupku.
Z tak ironiczną nazwą muszą być fantastyczni!
Bo, kurwa, są! I wiesz co? Mama by mi tego nie zrobiła.
Zrobiłaby.
Zrobiłaby i dobrze o tym wiesz.
Kurewsko cię nienawidzę!
A ja kurewsko cię kocham!
Napisy: Daria Okoniewska