Paul już czeka, Raymondzie.
W końcu.
Lisa, bujamy.
Chodź, Steven. Spadamy stąd.
Po co mi one?
Dla radochy.
Fajnie, nie? Chodź.
Zabierz mamę.
To na pewno dobry dzień?
Dość już zwlekałeś. Miałeś rozsypać jej prochy.
No wiem, ale trochę dziś wieje.
Nie chcę mieć jej w buzi. - Rozumiem cię.
Zbliżają się urodziny mojej żony.
I też się zaciąłem.
Ale musimy ruszyć do przodu.
Chyba zamknięte.
Nie przejmuj się tym.
Czytałem, że otrzymasz ważną nagrodę.
Nie osądzaj... - O rany.
...ale ustawiłem na ciebie Google Alert.
Ale cienizna.
Przecież wyraźnie prosiłem, żebyś mnie nie oceniał.
Nie zgodziłem się na to. - Fakt.
Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne przyznało mi nagrodę za osiągnięcia.
Gratuluję.
Daj spokój, to dno.
Mogę jakoś pomóc w tym trudnym dla ciebie czasie?
Po prostu nie chcę jeszcze iść na zieloną trawkę.
Mogę coś powiedzieć? - Nic tylko gadasz.
Tak. Ale płacę ci za to, więc nic nie zrobisz.
Kiedy przyszedłem do ciebie ponad 20 lat temu...
Dwadzieścia dwa lata temu.
...za dużo piłem, moje małżeństwo się rozpadło,
a moja samoocena była tak niska,
że głównie zastanawiałem się, jak ze sobą skończyć.
A teraz tak mi się układa, że często nie wiem,
o czym mam z tobą rozmawiać.
Dzisiaj planowałem poutyskiwać na starość
i zastanowić się, czy wciąż pasuje mi skórzana kurtka.
Nie. - Auć.
Posłuchaj. Przez całą swoją karierę pomagałeś innym ludziom.
Zasługujesz na to, by cię doceniono.
Niektórzy by się nie zgodzili.
Tak? Niby kto?
Dobra. Wiedz, że jestem ci...
bardzo wdzięczny.
Dziękuję.
Proszę.
A skórzane spodnie przejdą?
Nie. - To może kombinezon?
Nasz czas minął.
No dobra, każda praca podlega czyjejś ocenie.
Ale ty najłagodniejszą krytykę odbierasz jako napaść.
Coś w tym jest.
Nie jesteś swoimi błędami.
Szef ma mnie za idiotkę.
Słyszysz swoją matkę, a nie szefa. Nie jesteś idiotką.
Skąd to wiem?
Bo jesteś zajebista.
Lubię, gdy klniesz.
Dlatego to, kurwa, robię.
Dlatego warto tu jechać półtorej godziny.
Bo ty też jesteś zajebista.
Tu nie chodzi o mnie, ale nie krępuj się.
Ale kurna, półtorej godziny?
Warto, żeby zobaczyć czarną terapeutkę.
Nie muszę ci tłumaczyć narcyzmu mojej matki.
Albo że nie jestem współzależna,
gdy całą rodziną wybieramy kuzynowi nowy garnitur.
Cenimy sobie wspólnotę.
Dziękuję!
Ale jesteście współzależni jak cholera.
To były jej miejsca? - Tak, ale dziwnie tak ją tu zostawić.
Jeśli chcesz, możesz z nią porozmawiać.
Poważnie?
Powiedz, co ci leży na sercu. - Wszystko?
Możesz pominąć sen, w którym odcina ci penisa.
No tak.
Mamo, bywałaś okropna.
Kurewsko wredna. I krytykancka.
Ukradłaś tysiące dolarów z kościoła.
Nie wiedziałem.
Ale wychowałaś mnie.
Kocham cię.
To było piękne. W większości. - Dzięki.
To co, rozsypujemy ją?
Dobrze.
Nie śpiesz się.
Tylko nie na buty.
Przyjąłem.
Myliłem się. Wiejemy.
Tam.
Stać!
Rozsypuj ją w biegu.
Syp i wiej.
TERAPIA BEZ TRZYMANKI
CO ZA PRZYGODA!
Co kombinowałaś?
CZEŚĆ!
WITAJ NA ŚWIECIE, ALICE
I na tym koniec.
Ale było tak fajnie.
Bardzo cię kocham.
Nawet nie słyszysz muzyki.
Wiem, ale tak bardzo chciałem dołączyć.
Możesz już znieść mi szlaban?
Tak. - Naprawdę?
Za dwa tygodnie.
To było wredne. - Ukradłaś mi auto, mała franco.
No dobra.
Pamiętasz, jak kładłaś się w nogach naszego łóżka?
Opowiadałaś nam o piosence, na którą miałaś zajawkę.
Robiliśmy sobie imprezki. - No.
Puszczałem ci jedną z moich ulubionych. A ty mówiłaś, że nie mam gustu.
Brakuje mi tego.
Jeśli to cię pocieszy, nadal nie masz gustu.
Fajnie, że tak myślisz.
Serio, co to jest Goo Goo Doll?
Zdrowie Dereka! - Dziękuję.
Bardzo mi miło. Doceniam to.
Emeryt z taką burzą włosów?
Świat jest twój.
Przestań.
Co teraz planujesz?
Przez pierwszy rok będę odpoczywał w domu.
Dlatego was zaprosiłam.
Ponieważ cieszę się razem z tobą.
Bardzo cię kocham.
I żeby uciąć wątpliwości, gdy odbiorę sobie życie.
Świetny toast.
Dziękuję.
Mam ważne ślubne wieści.
Koniec świętowania?
Spoko. Za kilka tygodni mam wielką imprezę ze znajomymi.
Paręset gości.
Jesteśmy zaproszeni?
Już tak.
Chwilunia. Paręset gości?
Czyżby miał lepsze życie od nas?
Co mogę powiedzieć? Lubię ludzi, a ludzie lubią mnie.
To prawda. Wkurzające.
Halo! Mieliśmy mówić o mnie.
Nie. - Sorki.
Czyżby? - Nie.
Nie sądzę.
Jimmy został przywrócony.
Jednak udzieli nam ślubu.
Czemu się ugiąłeś?
Bo jestem dobrodusznym księciem.
Szczerze wątpię. - Nie ma mowy.
A poza tym zarzuciłem mu, że jest samolubnym sukinsynem.
Teraz wierzę. - To ma sens.
Nadal uważam was za pindy.
A nam to wisi. - I nas wzmacnia.
Tak.
Mam mały poślizg. Jedźmy.
W zasadzie muszę siku. Mogłabym...
Gaby, granice. Wytrzymasz.
Na głowę upadłeś? Wiesz, ile wody wypijam. Sekundkę.
Dzień dobry. - O cholera!
Niezła mina.
Nie musisz iść do łazienki?
Dla takich chwil wytrzymam.
Gaby, to jest neurolożka Baram.
Widziałeś mnie nago. Przedstaw mnie z imienia.
Julie. - Cześć, Julie. Jestem Gaby.
Powinnam założyć jakieś spodnie.
Ale spróbuj pocieszyć tego zrzędę.
Marudzi, bo jest nagradzanym terapeutą.
A łóżkową nagrodę też zdobędzie? Sztos!
Kurde, nie chcę wiedzieć. A właściwie chcę.
Co? O matko, przepraszam.
Kiedy się stresuję, gadam od rzeczy.
I to się właśnie teraz dzieje. Sorki.
Zabierzesz ją na ceremonię wręczenia nagród?
Idź do łazienki.
Zabawna jest.
I to jak.
Gala wręczenia nagród odbędzie się w Vegas
i nie wiem, czy... - Już, spokojnie.
Czy tam pojadę. - Nie.
Jakkolwiek doceniam zaproszenie od twojej współpracowniczki,
to nie jestem pewna, czy jesteśmy na etapie wspólnego nudzenia się.
Nigdy nie doszedłem do tego etapu, a byłem żonaty.
Nie wiem, gdzie jest łazienka.
Korytarzem i po lewej.
Jeżu kolczasty, co za nogi. - Buzia.
Gratulacje. - Idź.
No dobra...
Mega się cieszę razem z tobą.
To inspirujące. Myślałam, że na starość czeka mnie posucha...
Idź. - ...ale będę szaleć.
Cudownie. - Przestań. Idź już.
Cieszę się, że tu pracujesz.
Fascynujący świat księgowości korporacyjnej.
Podoba ci się choć trochę? - Żartujesz sobie?
Uwielbiam skanowanie.
Gdybym mógł to robić od dziecka, nigdy nie zagrałbym w futbol.
Dobra.
Doceniam tę pracę. Dziękuję.
Cieszę się, że stajesz na nogi.
Tak trzymaj. - Tak jest.
Mam pracę, więc w końcu mogę ci to dać.
Co za doniosła chwila, gdy pacjent płaci swojemu terapeucie czynsz.
Możesz się cieszyć ze mną, a wkurzać na niego?
Jasne, nie ma problemu. Tak trzymaj, młody.
Co jest z tobą nie tak? - Nie zliczyłbyś.
Słuchaj, tak sobie myślałem o twojej nagrodzie.
Czemu wszyscy świrują na punkcie tej cholernej nagrody?
Jakiej nagrody?
Został nominowany do Tetryka.
Wygrywa ten, kto najdłużej jest wkurzony bez powodu.
Statuetkę masz w kieszeni.
Nagrody za osiągnięcia w karierze przyznają w ostatnim możliwym momencie,
kiedy umiesz jeszcze podziękować, zamiast gapić się tępo przed siebie,
mamrotać coś bez sensu, a potem narobić w gacie.
Jeśli tak się stanie, dam ci owacje na stojąco.
Życie mi się kończy.
A w dodatku córka ma mnie za samolubnego ciula.
Wszystko, o czym mówisz, to tylko bariery mentalne.
Musisz je rozwalić.
Może zaproś Meg z rodziną na rozdanie nagród w Vegas?
Pospawało cię?
Meg prawie ze mną nie rozmawia, a Mason ma dziesięć lat.
Ma rżnąć w karty i się łajdaczyć?
Vegas to teraz rodzinne miasto.
Chodzi mu o to, że możecie rżnąć w karty i łajdaczyć się razem.
Nie nadąży za mną.
Idę na całość.
Dzięki, że przyszłaś. - Wyłącznie z jednego powodu.
Jestem na tym obrazie?
Tak, to ty. - Co mówiłeś?
To ty.
Dziękuję. Kiedy facet przyznaje mi rację, to broszka mi się oliwi.
Mogłem częściej to robić.
Żałuję tego, co wykrzykiwałam w galerii.
Ale wybaczyłam sobie.
To była przeprawa. Krótsza niż dwie minuty.
Ale wystawa była mega. I miło patrzeć, jak dajesz czadu.
Dzięki.
Takiego cię poznałam.
Moglibyśmy znów spróbować? - Słucham?
No co? Wciąż się kochamy. Po prostu spieprzyłem sprawę.
Jesteś najzabawniejszą, najseksowniejszą kobietą, jaką znam.
O Boże. Ale jestem wkurzona, że to działa.
Zmywamy się stąd?
W to mi graj.
Nie wierzę, że znów to robimy.
To ma sens.
Jak już zerwiesz seks-plombę, to potem jest łatwiej.
Tak. - No i jestem w tym świetny...
Jasne. - ...odkąd chodzę na zumbę.
Pasujemy do siebie. - W sensie penis do pochwy?
Nie ma żadnych luzów.
Dziękuję.
To też moja zasługa.
Miodzio.
Uratowałeś mi tyłek.
Tyle brakowało, żebym przeleciała Nico.
Opowiadał o tym, jak się dla mnie zmienił
i że jest trzeźwy,
i że jestem seksowna, a wiesz, że to uwielbiam.
Jesteś zajebiście seksowna. - Dzięki.
Ale co ja sobie myślałam?
Tyle dla niego poświęciłam.
Odrzuciłam posadę na uniwerku. Odpuszczałam konferencje.
Straciłam mnóstwo szans, bo skupiałam się na jego zdrowiu.
Dzięki za bezpiecznego wacka.
Nie ma za co.
Obraziłby się, że to mówię, ale nie lubi określenia „bezpieczny”.
Może „śmiały” albo „dostojny”?
A może „przyzwoity”?
„Konsekwentny”?
A może...
„robotniczy wacek”?
To mu się podoba. - Cholera, i to bardzo.
Podoba mi się. Omówię to ze związkiem zawodowym.
Cześć, kotku.
Pójdziemy po pocztę?
Mam iść z tobą na koniec podjazdu?
I z powrotem.
Cześć. - Cześć wam.
Zabij mnie.
Liz chciała zainwestować, więc czemu jej nie poprosisz?
Tak tylko żartowaliśmy.
Poza tym teraz pracuję z tatą.
I jak idzie?
Jestem wdzięczny za tę szansę.
O kurde.
Przyglądałaś się temu drzewu?
Jego wdzięcznemu pniu.
Jego solidnym konarom.
Jest piękne.
Chcesz puknąć to drzewo?
To nielegalne.
Powiedz, że nie tylko to cię powstrzymuje.
Dobra. Pomogę ci przekonać Liz.
Namówimy też Gaby. Poza tym mam kamień.
Musisz połączyć dla mnie te kropki.
Liz daje najpiękniejsze kamienie tym, których najbardziej kocha.
Obdarowała nimi tylko mnie, Dereka i dwóch z trzech swoich synów.
Na początku ceremonii powiem kilka słów od siebie.
Na pewno nie chcesz mieć niespodzianki?
Nie, obejdzie się.
Będę stał tuż obok ciebie.
Liz reprezentuje gości. Zaczynaj, kiedy ci pasuje.
Będziesz stał tak blisko? - Prawdopodobnie tak.
A Charlie będzie obok.
Spokojnie, będzie wpatrzony we mnie.
Dobra.
Tak. Piąteczka. Dasz radę.
Charlie. - Ucieszyłby się.
Daj mi chwilkę, bo serio się napracowałem.
Tak.
Rany.
To mi przypomina, jak udzielałeś ślubu Tii i mi.
Tii i mnie. - Co za różnica?
Ale to błąd. - Skup się.
„Małżeństwo”.
Chwilkę.
Niedobrze.
Fakt. Ale teraz nie mogę doczekać się tego ślubu.
Zaraz mi przejdzie. Muszę się rozluźnić.
Tak.
Kiedy grałem w kosza w liceum, pomagało, kiedy ktoś mnie wyzywał.
Mogłabyś poudawać, że we mnie nie wierzysz?
Nie muszę udawać. To jakaś porażka.
Wal się, Liz. - Spoko.
Wiecie co? Po prostu to przeczytam.
Bez emocji, tylko słowa. - Bo to pomoże.
„Małżeństwo”... Nie.
Jestem w dupie.
Bez kropli wazeliny.
Normalnie byłoby to zabawne, ale nie dzisiaj.
Trochę jest zabawne.
Nie. Stres mnie zżera. Moi rodzice wczoraj przyjechali.
Tata spytał, czy wszyscy geje się całują, czy wystarczy przybić żółwika.
Uspokój się.
Rozkleiłem się, ale obiecuję, że nie zawalę.
Małżeństwo.
Kurwa mać, Liz! Nie mieszaj się!
Nie psuj tego Brianowi, wymyślonemu Charliemu i mi!
Mnie. - Nie prowokuj mnie!
Miałaś być gośćmi.
Więc o ile goście nie są zżerającymi jagody dupkami,
to pomyliłaś role.
Pieprz się! - Nie warto.
Pieprz się, Liz.
Nie zepsujesz mi tego dnia, ortoterrorystko.
Dobre te jagody.
Jak się czujesz? - Dobrze.
Świetnie. Ale nie po to dzwonię.
Wiem, że to siedlisko zła, ale co sądzisz o Las Vegas?
No cóż, nie oceniaj mnie, ale, kurwa, uwielbiam to miasto.
Ja też.
Zastanawiałem się, czy nie dojechalibyście do mnie
w ten weekend?
Na mój koszt.
Kurczę, nie możemy.
Przykro mi.
Mason gra w przedstawieniu w sobotę.
To może przylecicie w niedzielę?
Zostanę parę dni dłużej. - Czemu to musi być ten weekend?
To nic wielkiego, ale dostałem nagrodę za osiągnięcia w karierze...
Jasne. Prawie zapomniałam. Praca zawsze na pierwszym miejscu.
Nie, to nie tak. - Muszę kończyć.
Każdy weekend mi pasuje. - Pa.
Szlag.
Nie masz pojęcia o niczym i udzielasz beznadziejnych rad.
Twój pacjent?
Nie, mój szef i mentor.
Cześć, Paul.
Masz na tyle dobry humor, żeby spełnić irytującą prośbę?
Nie. - Nieważne. I tak cię poproszę.
Staram się o profesurę. - Profesurę?
Kariera akademicka to piąty krąg piekieł.
W kolejności: dzieci, musicale, magia, jarmuż, kariera akademicka.
Nie pluj na magię. Jeździłam na obozy. Wyjmę ci z ucha takie rzeczy, że padniesz.
Zostaw moje uszy w spokoju.
Czego chcesz?
Napisałbyś mi list referencyjny?
Po co ci ta profesura?
Nawet przy tylu pacjentach wciąż mam trochę wolnego.
I rozmawialiśmy o tym.
Więcej nauczycieli takich jak ja, to więcej terapeutów takich jak ja.
I nie w sensie wysokich i seksownych.
W sensie...
Czarnych. - Tak.
Poza tym bezpieczny wacek oszczędza mi mnóstwo czasu.
Co to jest?
Nieskomplikowany seks, który nie rujnuje ci życia.
Czyli Julie...
Zbastuj.
Mimo że jest kobietą, to może być „bezpiecznym wackiem”?
Jasne.
Fajnie.
Napisz sobie referencje, a ja je podpiszę.
Nie przemęczysz się? Może sama je podpiszę?
Super.
Pięknie, prawda? - Bardzo.
To kameralny ślub, więc wydamy tylko milion.
Serio? - Nie zawsze wyczuwa sarkazm.
Mówi tak o każdym, kto nie łapie jego żartów.
Nasza organizatorka.
Zaraz wrócę.
Lubię go.
Ja też.
Cieszę się, że tu jesteś.
Nie przegapiłbym tego.
Ubierasz się w klasyczny smoking?
Klasyczny smoking będzie jednym z moich strojów.
Będziesz się przebierał?
Tak jak w trakcie 16. urodzin.
Chciałem cię zapytać...
Jimmy miał być moim drużbą, ale będzie udzielał nam ślubu, więc...
może ty nim zostaniesz?
Bardzo mi miło, że pytasz.
Ale wiesz...
będę szczęśliwszy, siedząc z mamą.
Jasne. Nie ma problemu.
Beznadziejnie mieć szlaban, ale tata się angażuje.
Sprawdza moje zadania domowe, gotuje kolacje. Ojcuje na całego.
To dobrze, nie? - Tak.
Oddaj mi kapelusz.
Kazałeś mi go założyć, bo słońce praży.
Teraz mnie praży.
No dobra.
Hej.
- Przeszkadzam?
Skończyliśmy. - Super.
Mogę wyśmiać kapelusz?
Nie próbowałbym.
Jadę do mamy. Chcesz się ze mną zabrać?
Nie, mam tu rower. I pomagam Seanowi.
Wszystko dobrze?
Bardzo dobrze.
Zanim wrócisz do redakcji z lat 40...
Zawsze wytykasz mi błędy.
Pora, żebym się zrewanżował.
Spasuję. - Nie możesz spasować.
O cholera.
Zaprosiłeś Meg do Vegas. Sparzyłeś się. Wyszło do dupy.
Ale przynajmniej wie, co czujesz. Musisz dalej próbować.
On ma rację.
A ciebie kto pytał? I ciebie?
Weekend z Meg nie wypalił przez tę nagrodę.
Mogą mi to cholerstwo wysłać pocztą.
W ogóle zrezygnowałeś z wyjazdu? Zostałeś uhonorowany, Paul.
Ja z tobą pojadę.
To mnie nie zachęca.
To może zabierz tę lekarkę, z którą uprawiałeś S-E-K-S?
Sypiasz ze swoją lekarką? Ładna jest? Lubisz ją?
Gaby mówi, że tak.
Gaby mówi też, cytuję: „Ma nieziemskie nogi!”.
Okej. - Pieprzona Gaby.
Lubisz ją, więc ją zaproś.
Czemu nie potrafisz się odsłonić?
Ta cała Forteca samotności już się wyświechtała.
Czasami trzeba zaryzykować. Odważyć się na wielki gest.
Ludzie je uwielbiają.
Ogromny gest.
Skończyłeś? - O ile mnie posłuchasz.
W takim razie mamy problem.
Wiesz, że mam rację.
Zajebiste uczucie móc ci to powiedzieć.
Kocham was oboje.
Pa.
Chodźmy.
Mówiłam, że ogarnia.
Wkurwia mnie to.
Czyli na poważnie myślisz o Cateringu Biała Wina.
Jeszcze nie wybrałem nazwy, ale tak. Szukam inwestora, a ty się zgodziłaś.
Żartowaliśmy, a ty teraz udajesz, że nie?
Początkowo, ale teraz się boję.
Hej, spokojnie.
Jesteś z nimi? - Tak.
Uwielbiam wspierać czarne firmy.
Jakie firmy wspierasz?
Ja jestem czarną firmą.
To spora kwota. Muszę pomówić z Derekiem.
Spokojnie. - Zrozumiałam.
Hej, D-Tron!
Co tam, G-Punkt?
Pasuje ci, żeby Liz dała 20 koła na firmę Seana?
Jasne.
Trochę to zajęło, ale w końcu się zgodził. To jak?
Nie wiem. Jestem teraz bardzo zajęta.
Pamiętasz, jak mi go dałaś?
Powołujesz się na kamień?
Śliczny skubaniec.
Ja też chcę. - Nie zasłużyłaś sobie, G-Punkt.
Dałaś mi go po śmierci mamy
i powiedziałaś, że to oznacza, że mnie kochasz
i będziesz wspierać.
Przez ostatni rok zawsze mogłam na ciebie liczyć,
za co jestem wdzięczna, więc dziękuję.
Proszę.
Może przeginam, ale czy mogłabyś wesprzeć mnie raz jeszcze,
pomagając Seanowi?
Wspięłaś się na wyżyny manipulacji.
Dobrze rozegrane.
To jak?
Zróbmy to.
Mamy to.
Mogę ci pomóc z marketingiem, PR-em, artykułami promocyjnymi.
Nie musisz się angażować.
Ja się wszystkim zajmę.
Super. - Dziękuję.
Brawo.
Jesteś najlepsza. - Wymiatasz.
Chodź do mnie.
Zrobiło ci się przykro? Przepraszam.
Daj mi taki kamień. - Nie.
Nie bądź taka.
Zabawiłaś się mną.
Cześć. - Hej.
Chciałabyś wyjechać ze mną na weekend?
Kiedy?
Teraz.
Wiesz, że jesteś obłąkany?
Tak.
Jakby co, to zaprosiłeś mnie tydzień temu, a ja się długo zastanawiałam.
Dobrze.
Daj mi pięć minut. - Jasne.
Wciąż to potrafisz.
KOCHAJĄCA ŻONA, MATKA I PRZYJACIÓŁKA
Cześć.
O Boże. Są piękne. - Tak?
Chciałem ci wynagrodzić zeszłoroczną porażkę.
Sądziłem, że oboje ucieszymy się z wielkiego telewizora.
Wszystkiego najlepszego. Kocham cię.
Pozwól.
Spóźniliśmy się. - Będzie dobrze.
Wiesz już, co powiesz?
Pójdę na żywioł.
Przepraszam. - Jasne.
Czy te miejsca są wolne?
Co ty tu robisz?
W Vegas jest za gorąco.
Poza tym uwielbiam szkolne musicale.
Dave. - Paul.
Który to twój wnuk?
Ta wielka szara mysz.
To słoń. - To ma być słoń?
Ta wielka mysz, która jest słoniem. - Przystojny słoń.
No, przystojny chłopak.
Oto ogromna dżungla.
Lecisz na nią. - Nie przyjechaliśmy razem.
Wstałeś!
To dobrze. Puszczę ci piosenkę.
Kurczę, imprezki wróciły.
Ta od razu wprawi cię w dobry nastrój.
Dobra.
Dobra, łapię klimat.
Nie psuj mi jej. - W porządku.
Dzięki.
Puszczamy ją, jak jedziemy na mecze.
O Boże. Summer tak się wkręca, że zgniata sobie butelki na głowie.
Rany, cała Summer. Niech się nie zmienia.
Kiedy masz następny mecz? - Chyba we wtorek. Sprawdzę.
25 STYCZNIA, SOBOTA URODZINY MAMY
O cholera.
Mama miała urodziny.
Wiem...
O Boże. Pytałeś wczoraj, czy ją odwiedzę.
Tak.
Tylko ja zapomniałam.
Ja zapomniałam. Kurwa! Czemu mi nie przypomniałeś?
Myślałem, że pamiętasz i potrzebujesz przestrzeni.
Szlag! Jestem beznadziejna. - Nie.
Co jest ze mną nie tak?
Jak mogłam zapomnieć?
To się zdarza.
Spójrz na mnie.
Nic się nie stało.
Stało się.
Alice.
Napisy: Daria Okoniewska