Wygląda pysznie.
To nie dla ciebie.
Nie bądź wredny. Padam z głodu.
Prawie gotowe.
To kanapki z krewetkami dla Liz w podziękowaniu za inwestycję.
Dwadzieścia koła to sporo.
Nie dla Liz. Jej kibelek kosztował osiem.
Bo zamienia gówno w złoto?
Nie, ale ma podgrzewaną deskę.
Twój tyłek czuje się jak w niebie.
W życiu nie byłem tak skrępowany.
Co to ma być?
Ratuj się.
Powodzenia.
To nie jest śmieszne!
Jeśli wściekasz się o to, że od rana daje tu krewetkami...
Gdzie są rzeczy mamy?
Nie ma jej ciuchów, albumów, niczego.
Chciałem o tym pogadać.
Nie nosisz już obrączki?
Wiem, że to dziwne.
Przez ostatni rok nie sądziłem, że kiedykolwiek się pozbieram.
Ale zaczynam czuć, że może nadszedł ten moment.
Rozumiesz mnie?
Bo kij z przeszłością, tak?
Jesteś takim samolubnym dupkiem!
Rozumie.
Wypad z mojego domu. Jesteś złym człowiekiem.
Po Lizowemu to „pychota”?
- Tak. - Zgadza się.
Nie jadłem lepszych krewetek od pobytu w „Bafelonie”.
Derek, opanuj się.
- Oni tak „mófią”. - O borze.
Chciałem podziękować za inwestycję.
Mogę jemu też?
Technicznie to też jego pieniądze.
Ja zarobiłam swoją część, wychowując dzieci.
I jestem dobra w łóżku.
O tak. Nie tylko kamienie potrafi polerować.
To niestosowne.
Rozejrzę się za szamo-chodem.
- Później zdam relację. - Powodzenia.
Niebo w gębie.
Skarbie?
Ja też chcę szukać szamo-chodu.
Chcę go kupić. Chcę nim jeździć.
Chcę trąbić, żeby robił „Bip! Bip!”.
To czemu mu nie powiesz?
- Nie mogę. - Czemu?
Miłość do mnie cię zaślepia, ale potrafię być przytłaczająca.
- No coś ty. - Przestań.
To jego marzenie. Nie będzie chciał, żebym się wtrącała.
Pociesza cię fakt, że ja zawsze chcę, żebyś się wtrącała?
Nie, pogarsza sprawę.
Tak myślałem.
- Szybki numerek później? - No ba!
Będę szybki jak błyskawica.
Właśnie tak. Wiesz, co dobre.
Tato, to pora śniadaniowa.
Co ty robisz?
Dziadkuję.
Nie zwracaj uwagi na te zazdrośnice.
- Smakuje ci? - Bardzo.
Pierwszy za darmo.
Czemu drży ci ręka?
Choruję na parkinsona.
To oznacza, że czasami, gdy chcę, by moje ciało coś zrobiło,
ono tego od razu nie robi.
Nic ci nie będzie?
Nie...
I mogę się wymigać od rzeczy, których nie lubię: zmywania naczyń,
rozmawiania z obcymi albo uśmiechania.
Chciałbym mieć parkinsona.
Wielkie dzięki, tato.
Najlepsze jest to, że będziemy go często widywać.
A kiedy nie będę z wami,
drka Baram będzie mi pomagać i się mną opiekować.
- Czemu twoja lekarka tu jest? - Bo ze sobą współżyjemy.
- Jezus, Paul. - Serio?
TERAPIA BEZ TRZYMANKI
Potem zeszła na dół
i spytała, czy chudnę dlatego,
że znów chodzę na randki.
Amatorka. Skomplementowała cię.
Co nie? Reszty już nie usłyszałem.
I co teraz zrobisz?
Będę znosił jej wybuchy, póki nie ochłonie.
I będę przy niej, gdyby mnie potrzebowała.
Jesteś dobrym ojcem.
Od całych dwóch tygodni.
- Rozpoczęła się era półnagiego Briana. - Tak!
Osiągnąłem cel w 100%, jeśli się napnę. Jeśli nie, to w 95%.
Twój tata zostanie drużbą?
Nie, musiał odmówić.
Musiał?
- Odpuśćmy temat. - Jasne.
Mam mnóstwo kandydatów. Tylko nie wiem, jak ich odsiać.
Nie chcę nikogo urazić.
Sprawiam, że wiele osób uważa się za moich przyjaciół.
To dar.
Muszę iść.
Dobrze.
- Sorki. - Nie szkodzi.
Ale my jesteśmy najlepszymi kumplami?
Nikt nie znaczy dla mnie więcej.
Widzisz? Kupiłeś to.
Wal się.
Co tam?
Nie chcę być tylko inwestorką. Chcę być partnerką biznesową.
Nie pieprz. To mu to powiedz.
Co, nie chcesz być Sandrą Bullock z The Blind Side?
Wszyscy będą gadać:
„Patrz na nią, z filmu się urwała”.
Po prostu wydaje mi się, że ludzie nie lubią mnie wystarczająco,
żeby ze mną współpracować.
Jeżuśku.
Nie zadaję się z tobą z litości, dobra?
Równa z ciebie babka.
Dziękuję.
O Boże.
Sorki, uwielbiam, gdy ludzie mi dziękują.
Zdyszałaś się? Biegasz?
Muszę kończyć.
Ja cię kręcę.
- Starałem się. - Czułam.
- Liz to ciężki przypadek. - Tak.
Wiecznie trzeba rozpraszać jej obawy.
Dobra. Moja kolej?
Nie. Napisałam: „Wpadniesz mnie zadowolić?”.
Dobra, ale ja leżę.
Macie jakieś dodatkowe pytania?
Będzie szybko, bo nie lubię być bezbronna.
- Nie jestem kaszką z mleczkiem... - Nie cierpię kaszki z mleczkiem.
Powiem ci, kiedy się wtrącić.
Źle cię zrozumiałem.
Nie mam wielu przyjaciół,
ale dla tych kilku najbliższych zabiłabym lub oddała życie.
Chciałabym zaangażować się w twoją firmę.
Nie tylko finansowo, ale ogólnie.
Cieszyłoby mnie to.
Nie dosłyszałem.
Cieszyłoby mnie to.
Możesz powtórzyć?
Wiem, że możesz tego nie chcieć, bo potrafię być przytłaczająca.
Wiem. I krytykancka...
I śliczna, i pełna życia.
Miałeś się nie odzywać nieproszony.
To po co ja tu w ogóle siedzę?
Przerwę ci.
Muszę rozeznać się w tych wozach. Pójdziesz ze mną?
Pytasz serio?
Tak.
Dzięki.
A mogę wcześniej skorzystać z łazienki?
Jasne. Ta bajerancka jest tam.
Dzięki.
Co jest?
Smucisz się, bo był dla ciebie miły?
Chodź tutaj.
- Już wystarczy. - Dobrze.
- Odsuniesz się? - Jasne.
Ściskasz mnie.
Oby dobrze wygrzał sobie tyłek.
Mogę prosić o uwagę?
Dziękuję za przybycie na mój wieczór kawalerski.
- Już miałeś kawalerski. - Nie.
Nie wszyscy byli zaproszeni, więc cicho.
Razem z Brianem i jego kumplami poszliśmy na męski striptiz.
Ale to był zwykły wypad.
Potrzebuję drużby. Albo druhny.
Siemka.
Częścią dzisiejszej zabawy będzie turniej w kakao.
Mistrz dostaję fuchę. Powodzenia.
Nawet jeśli wygram, oddam fuchę D-Tronowi,
bo ma megapodjarkę i to mnie bawi.
Nie można oddać wygranej.
Gramy!
Kip, możemy chwilę pogadać?
Po co pytasz? Po prostu mów.
Wybacz, że marnuję czas na wstępy.
Miałem bardzo ciężki rok.
Twój syn naprawdę mi pomógł.
Mnie też.
Nie znał mnie, a wyciągnął z aresztu za niemal śmiertelne pobicie.
Ale ten facet sobie zasłużył.
Dobrze wiedzieć.
Chodzi o to, że zawsze możemy na niego liczyć.
Pora, żebyś ty go wsparł. Zostań jego drużbą.
Kakao!
Brian to zapoczątkował.
Oczywiście.
Nie będę się czuł komfortowo w tej roli.
Przysięgam, że będziesz żałował, jeśli tego nie zrobisz.
Mówi ci to ktoś, kto nie raz zawalił jako ojciec.
- Tak jest! - Wygrałem pierwszy mecz.
Przywitaj się z drużbą.
Nie, mężu Liz. Nie!
Tak!
- Jeśli wygrasz, posadzisz gości. - Co?
Ty go spij. A ty weź się w garść, do cholery.
Olej go. Wiesz czemu?
Bo Derek będzie drużbą
Derek będzie drużbą
Świetnie, teraz będę to nucił.
Co my wyprawiamy?
Czemu mnie obudziłaś?
Nie ma nic dobrego. Tata znów się odchudza.
Wiem, gdzie trzyma słodycze.
Tadam!
LODY CZEKOLADOWO-MIĘTOWE
Podstępna żmija.
- Co nie? - Wezmę łyżki.
Co robisz?
Nic z tego, fajfusie.
Już wiem! Zjemy całe pudełko.
A potem nałożymy do niego jarmużu.
Dzień dobry.
Nie pamiętam śmiechu mamy.
Czuję się, jakbym...
po kawałku ją traciła.
Znam to uczucie.
Spędzałam z nią za mało czasu.
Wiecznie byłam zajęta.
Czym? Bujaniem się z Summer?
Byłaś normalnym dzieckiem.
Kochałaś mamę z całego serca.
Wiedziała o tym.
Chcesz pogadać?
Jestem w tym naprawdę dobry. Ludzie aż mi za to płacą.
Możesz przyjść w każdej chwili.
Dzięki.
Światło.
Dobrze.
Nie kontaktowała się ze mną.
Jeśli to zrobi, dam ci znać.
To frustrujące.
Tyle lat nauki i doświadczenia, a czuję się kompletnie bezradny.
Wpisz to sobie na wizytówkę.
No.
Nie chcę znowu zepsuć naszych relacji.
Dasz sobie radę.
Dzięki.
Fajnie, że z Meg się ułożyło.
A co? Jednak nie?
Nie. Po prostu wiem, jak zareagujesz na to, co ci powiem.
Wizyta naprawdę się udała.
A nie doszłoby do niej, gdyby nie ty. Tak więc dziękuję, młody.
Nie ma sprawy.
To się dzieje naprawdę?
Miejmy to już za sobą. Błagam.
Dobrze.
Woof.
Ja też cię szczekam.
Skarbie, idę na kawę z Gaby.
- Jest u Jimmy'ego? - Nie, czemu?
Nie wiem, może tam czasem zostaje.
Pukają się, więc...
Co?
Nie mówiłem ci?
Zamorduję cię.
Skąd wiesz?
Widziałem, jak się bambolili po przyjęciu oświadczynowym.
To było miesiąc temu!
No. I kto teraz żałuje, że nie sika na balkonie?
Nikt!
Było całkiem seksownie. Nie wyczyny Jimmy'ego,
ale poszło mu dużo lepiej, niż sądziłem. Jestem z niego dumny.
Zobaczyłeś ich i zostałeś popatrzeć?
Daj spokój.
A co miałem zrobić? Nie patrzeć?
- Fakt. - Właśnie.
Nagrałeś to?
Nie jestem zbokiem.
Nie musiałem.
Że też mi nie powiedziała. Do dupy.
Przekaż Jimmy'emu gratki.
Borze szumiący.
Facet ma niezły tyłek. Ale przysiady by nie zaszkodziły.
- Dobrze. - O matko.
Jak wiesz, wyjątkowe agaty daję tylko wybranym osobom,
które wspierają mnie tak bardzo, że zapraszam je do Kamiennego Przymierza.
Brzmi jak sekta, do której chcę wstąpić.
Co muszę zrobić? Założyć szatę?
Złożyć w ofierze kozę? Zrobię to.
Nie musisz nic robić. Wiedz tylko, że cię cenię.
- Jeszcze nie. - Nie igraj ze mną.
Nie mówiłaś, że pukasz Jimmy'ego!
No dobra! Cholera.
Sekszę się z Jimmym. Sekszę się.
Więcej szczegółów.
Jest tak dobrze, że aż włącza mi się Mariah Carey.
Nie.
Naprawdę. Wiesz...
A najlepsze jest to, że ani razu nie oklepał mi cycków.
Kto oklepuje cycki?
Wielu facetów z jakiegoś powodu oklepuje bimbałki z obłędem w oczach.
Przysięgam. Klepią, obijają.
Nie wiem, czy znaleźli to w necie, nie wiem, co im się ubzdurało,
ale obijają cycki na całego.
Nie wierzę w to.
Nie kręci go zabawa drugą dziurką, ale dojdziemy do tego.
Tyle rzeczy ładuję Derekowi do tyłka.
Kłamiesz.
Mogłabym, gdybym chciała.
A najlepsze jest to, że to bezpieczny wacek.
- Bezpieczny jest najlepszy. - Wiem.
No dobra, zasłużyłaś na niego.
Jak to robimy? Jakiś rytuał? Będziemy śpiewać?
Nie. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Skoro oficjalnie jesteśmy już siostrami
- Kamiennego Przymierza... - Tak?
...to mogłabyś rzucić okiem na te referencje?
Jasne. Do czego to?
Staram się o wymarzoną pracę.
Paul powiedział, że podpisze, co mu podsunę.
Sprawdź, czy brzmi tak, jakby napisał ją biały zrzęda.
Chwileczkę. Paul zna gościa, z którym masz rozmowę o pracę,
i nie mógł sam napisać tego listu?
Beznadzieja, wiem.
Może zapomnieć o kamieniu.
Cały czas to robię. „Bęc”.
Zazwyczaj się wtedy zamyka.
Jedyny minus jest taki, że teraz widzę, jakim był przemocowym skurwielem.
Kiedy Donny mnie krytykował, myślałam, że to moja wina.
A teraz, kiedy słyszę: „Jajecznica jest za rzadka”,
myślę, że ma szczęście, że nie jemy na klifie,
bobym go zepchnęła, patrzyła, jak rozwala łeb
i rzuciła: „Mózg masz za rzadki, szmato”.
Brawo! O to mi chodziło.
Bęc z klifu. Rozwal mózg. Zajadaj.
Stałaś się dużo silniejsza.
Jestem z ciebie taki dumny.
Nie radzę sobie najlepiej z silnymi uczuciami,
ale podoba mi się osoba, którą się staję.
I chciałam ci za to podziękować.
To była przyjemność.
Pa.
Wygląda normalnie. Co jej nie styka?
Liz przyszła.
Musisz mi pomóc opieprzyć Paula.
Dlaczego?
Bo jest chamski dla Gaby! Wczuj się!
To nie takie proste.
Przytuliliśmy się.
Jaja sobie, kurwa, robisz? Idziemy, Bezpieczny Wacku.
Bezpie... Skąd o tym wiesz?
Musimy pogadać.
Szturchasz mi pingwina publicznie,
a teraz wpadasz do gabinetu i szturchasz mi pingwina tutaj?
Przestań to powtarzać.
Mogę mówić, co chcę.
Powiedz mu, co to znaczy.
Masturbować się.
Przestanę to powtarzać.
Gaby poprosiła cię o referencje, a tobie nawet nie chce się ich napisać?
Mam złe wieści.
- Dałam jej kamień. - Kamień?
W twojej głowie to ma sens?
Jesteś leniwym, niewdzięcznym złamasem!
Jimmy uważa tak samo.
Uważasz, że jestem leniwym, niewdzięcznym złamasem?
- Boidupa! - Zgodzę się.
Siedzi cicho, bo go przytuliłeś.
Powiedziałeś jej?
Posłuchaj...
pracowaliśmy razem przez pięć lat, zanim Gaby do nas dołączyła.
Doceniam wszystkie twoje rady.
Ale Gaby traktujesz inaczej.
A mimo to się o ciebie troszczy.
- Dała ci ten bidon... - Żebyś się, kurwa, nawadniał!
- Podwozi cię do pracy... - W tę i z powrotem każdego dnia!
Wiesz, co teraz powiem. Jesteś...
Aroganckim, szowinistycznym dupkiem.
Przestaniesz za mnie kończyć?
Przecież mówię, jak jest.
Wystarczy, że on raz kichnie,
a ty już lecisz z chusteczkami i sześciopakiem.
A co z Gaby?
Napraw to.
Boidupa!
Jakim trzeba być człowiekiem, żeby rozpowiadać o przytulaniu?
No wiem.
- Cześć. - Hej.
Co to?
Rzeczy twojej mamy.
Ja jestem gotowy je schować, ale to nie znaczy, że ty też. Chodź.
Uwielbiała tę sukienkę.
Tak, to prawda.
„Kiedy z Azjatką spróbujesz, z białą już nie wylądujesz”.
Mama ubierała ją na wycieczki, żeby mnie speszyć.
Pójdę w niej do szkoły.
Czekam na telefon od dyrekcji.
Ostatnie.
Jej sexy-jak-cholera buty!
A, tak.
Pamiętasz, jak...
Po co ci to mówię? Pamiętasz.
Jemu opowiedz.
Dajesz.
Nazywała je butami sexy-jak-cholera,
bo choćby miała najgorszy dzień pod słońcem,
to w nich czuła się sexy jak cholera.
Raz, kiedy miała naprawdę beznadziejny dzień,
weszłam do jej pokoju,
a ona leżała na łóżku w sexy-jak-cholera butach.
Rany! Miałam mecz w nogę, a ona przyszła w nich kibicować.
Jej łydki były oczywiście...
Wiesz, napięte na maksa.
Patrzyła na swoje stopy.
A wszystkie matki patrzyły na nią jak na wariatkę.
Dasz radę.
Energia potężnej cipki.
Energia megapotężnej cipki.
Biorąc pod uwagę etat w poradni,
zdoła pani poprowadzić więcej niż jedno seminarium?
Jestem bardzo zorganizowana. Naprawdę wymiatam.
A nawet jeśli będę zawalona, mogę im puścić stare odcinki Frasiera.
To jest to wspaniałe poczucie humoru, o którym pisał Paul.
Tak napisał.
Nie bądź taki zadufany.
Co ty tu w ogóle robisz? I skąd wiesz, że jest zadufany?
Bo to Gerald. Nawet moje wparowanie tu niewiele zdziała.
Wszystkie dobre posady trafiają do tych, którzy najgłębiej wejdą mu w tyłek.
Nawiasem, Lenny Klein wciąż tam jest?
Pozdrów go.
Jasne. Za kwadrans przyniesie mi lunch.
Zatrudnij ją.
Jest genialną terapeutką.
Już jej powiedziałem, że dostała tę pracę.
W takim razie przejrzyj pocztę, bo muszę to dokończyć.
Dobrze.
Jest najbardziej empatyczną psycholożką, jaką kiedykolwiek spotkałem
i dlatego pacjenci tak ją kochają.
No i...
za rzadko jej mówię,
jak bardzo ją cenię jako koleżankę po fachu.
Bo, jak widać, jestem kiepski w kontaktach z bliskimi mi kobietami.
No coś ty.
Ale pracuję nad tym.
I opanuję to po mistrzowsku przed ukończeniem 140 lat.
A dożyję tego wieku, bo piję dużo wody.
Skończyłeś?
Daj mi kluczyki.
Odwozisz mnie do domu.
Poczekam w aucie.
Dziwny człowiek.
No. A to tego niesamowicie wredny.
Zaraz się spóźnimy. Jesteś gotowy?
Tak. Zawiązuję muszkę.
- Denerwujesz się przemową? - Nie.
Czekam na dole.
- Gdzie ten Jimmy? - Spokojnie, przyjdzie.
A jeśli nie, to jako drużba stłukę go na kwaśne jabłko.
Dzięki, tato.
Ma dwie minuty, a potem razem go skopiemy.
Byłoby fajnie.
Dobra, wszyscy siedzą. Spisałem się na medal.
Wciąż nie wierzę, że jesteś na moim ślubie,
ale świetna robota, Derek.
On zna moje imię! To wielki dzień dla nas obu.
Już jestem.
- Super. - Nie patrz tak, szlifowałem przemowę.
- Do dzieła. Zaczynajmy. - Dobrze.
No i jesteśmy.
Zauważyliście, że śluby są jak ciasna para spodni?
Brak miejsca na jaja.
Przepraszam. Jestem trochę zdenerwowany.
Brian dał czadu, udzielając ślubu Tii i mi.
Tii i mnie.
Co za różnica?
No dobrze. Małżeństwo...
Małżeństwo to dla mnie trudny temat.
Zapewne wielu z was wie, że rok temu zginęła moja żona.
To mnie rozbiło.
Nie wiedziałem, czy dojdę do siebie.
Jeśli mam być szczery, wciąż nie jestem pewien.
Ale było warto.
Każda sekunda spędzona z moją żoną...
była najlepszą w moim życiu.
Nie byłoby mnie tutaj, gdyby nie Tia.
Tak jak i was, ponieważ to Tia poznała ze sobą Briana i Charliego.
Niewielu wie, że po pierwszej randce
obaj niezależenie od siebie napisali Tii:
„Nie sądzę”.
A jednak tu jesteśmy.
Ponieważ Tia wiedziała, że ci dwaj są dla siebie stworzeni.
Moja żona wierzyła, że aby pomóc sobie, najlepiej jest pomagać innym.
I miała świętą rację.
Wyświadczycie mi przysługę? Odwróćcie się. Spójrzcie na przyjaciół.
Macie tylu przyjaciół.
Macie siebie, ale nie zapominajcie, że macie również ich.
Są tu, by z wami świętować, a potem się upić.
A ktoś zaliczy. Kto wie?
Ale będą was wspierać.
A kiedy zrobi się ciężko...
to oni pomogą wam wyjść z dołka.
- Tak? - Tak.
- Tak? - Tak!
To powiedziawszy,
może przejdziemy już do ślubu, co?
Myślałem, że to już koniec.
- Ciszej. - Przepraszam.
Ogłaszam was mężami. Możecie pocałować swojego pana młodego.
Słyszę, jak piczka ci wibruje.
To nie jest bezpieczny wacek.
Spodobało mi się to, co mówiłeś o pomaganiu sobie przez pomaganie innym.
Chyba dlatego wykonujemy swój zawód, co?
Wciąż jednak...
Po tym, co odstawiałeś z pacjentami...
Dziwię się, że cała poradnia nie poszła z dymem.
Bądźmy szczerzy.
Fuksnęło mi się.
Mnie też.
Usiądę sobie.
Pierwszy raz.
Jesteś taka podobna do mamy.
Jestem zmęczona. Chcę już wracać.
Masz aż tak kiepską kondycję?
Ty możesz iść dalej. Ja wracam.
I nie mów do mnie takim tonem.
Będę mówił, jak chcę.
Mam dość twojego zadzierania nosa.
Koniec tego.
Jesteś idiotką, Grace. Zamknij dziób albo sam ci go zamknę.
Piękny widok.
Bęc.
Napisy: Daria Okoniewska