ไง
หิวรึเปล่า
โอ๊ย เชี่ยละ เชี่ย
เรื่องนี้พลาดมหันต์ โทษที
ไม่ ไม่ได้ผิดที่นาย ฉันแค่... โอ๊ย ฉันเป็นคนบาปสันดานเสีย
ไม่ใช่ซะหน่อย
ซัมเมอร์เป็นเพื่อนสนิทฉัน โอเคนะ จะให้นางรู้เรื่องนี้ไม่ได้
จะให้ใครรู้เรื่องนี้ไม่ได้เลย ฉัน...
อรุณสวัสดิ์ พี่เบิ้ม แซนด์วิชไข่มาไวมาด่วน
เมื่อคืนหลับสบายมั้ย
- ครับ - ไปกัน วันนี้วันดี
พ่อไม่เคาะประตูเหรอ
ไม่เคาะถ้ามีแซนด์วิชร้อนๆ
เธอน่าจะได้เห็นสีหน้าฌอน
เขาทั้งโมโหและเสียใจหนักมาก
เหมือนตอนที่ฉันเพิ่งรู้ว่า ลูกคนที่สามก็จะเป็นผู้ชาย
เอ้า อย่าโทษตัวเองขนาดนั้น
มีใครไม่เคยขายบริษัทตัวเอง
ให้พ่อที่ไม่คุยกันของพาร์ทเนอร์บ้าง
- พูดแบบนั้นทําไม - ก็เธอเล่นมุกมาก่อน
ฉันเลยนึกว่าเข้าโหมดเล่นมุกได้ ก็เลย...
- ไม่ ฉันน่ะเล่นได้ เธอเล่นไม่ได้... - โอเค ใจเย็น มานี่
กอดหน่อย ฉันขอโทษๆ มานี่ๆ มานี่เลย
มานี่ๆ เดี๋ยวเธอจะผ่านเรื่องนี้ไปได้ โอเคนะ
- เชี่ย - จ้ะ
ตอนนี้เล่นมุกได้ยัง หน้าเธอมุดซอกนมฉันขนาดนี้ละ
ไม่ได้ แต่ฉันก็ชอบ
คุณน่าจะได้เห็นสีหน้าของลิซ
- ผมเก็บอารมณ์ไม่อยู่เลย - อย่าสิ คนเราก็พลาดกันได้
ฟังนะ ในช่วงที่ฉันตกต่ํา
เคยเมายาจนกินโครงงานชีวะของอลิซไปครึ่งนึง
ถ้าจะให้แก้ตัวก็กินเพราะนั่นเป็น โมเดลดีเอ็นเอมนุษย์ทําจากขนมทวิซเลอร์ส
ลูกได้ดีด็อก แต่มันก็อร่อยดีมาก
ขอบคุณนะที่มีเรื่องคล้ายกันให้เข้าใจเสมอ
ไม่อยากเชื่อว่าผมตะโกนว่าเขาไปอย่างนั้น
โอ๊ย ฉิบหาย
เชี่ย!
หรือผมควรหลบหน้าลิซไปจนกว่าจะตาย
เคยลองแล้ว ไม่ได้ผลหรอก ฌอน
นางหาเราเจอแน่
อ้าว เข่าแตกนี่
- ไม่ต้องถามเลย - เกิดอะไรขึ้น
โอ๊ย ให้ตาย พูดง่ายๆ ไม่เข้าใจเหรอ "ไม่ต้องถามโว้ย"
ขอโทษจ้ะ ลูก
- คุณกลัวลูกใช่มั้ย - แล้วไงล่ะ นายก็กลัวลิซ
ก็ต้องกลัวมะ น่าสยองขนาดนั้น
ทุกอย่างแม่งพังไปหมด
ไม่หรอก
รู้ละว่าจะแก้ยังไง
จิมมี่บอกให้ผมเอามาคุยกับคุณ
ชอบมากเวลาจิมมี่พูดนั่นนี่
งานนี้สนุกแน่ เพราะฉันไม่เคยเข้าบําบัดจิตอะไรมาก่อน
- ไม่อยากจะเชื่อ - ขอแบบให้อึ้งทึ่งเหวอ
ผมรู้คุณคิดว่ากําลังทําความดีกับผม
ผมไม่ควรจะคุมอารมณ์ไม่ได้แบบนั้น ผมขอโทษ
ไม่ใช่ ฉันต่างหากน่าจะคุยกับนายก่อน
ขอโทษมากๆ เลยนะ
- เราดีกันนะ - โอเค
(ยัยป้าสยองข้างบ้านเอาธุรกิจไปขาย)
ดีมาก
(ฌอนมีปฏิกิริยาด้านอารมณ์ แต่ปรับความเข้าใจกันได้)
ลิซ ผมขอพูดอย่างจริงใจที่สุดนะ
ผมดีใจที่คุณมา
แค่เนี้ย
จะให้ถอดกางเกงขมิบตูดดังๆ ด้วยมั้ยล่ะ
โอเค
- จ่ายเขาเท่าไหร่เนี่ย - ไม่ได้จ่าย
มิน่า ไม่แปลกใจละ
ขอบคุณเป็นอันขาด
นี่ไอเดียดีจริงๆ ฉันชอบกินโดนัทมากกว่าเดินป่า
ขอเถอะ ดูเบบี๋นั่นก่อน
ตาหนูหรือยัยหนูไม่มีทางเดินครบรอบไหวหรอก
ตาหนูหรือยัยหนูเหรอ น้องใส่เสื้อสเวตเตอร์สีชมพูปักชื่อ "เอมิลี่"
- ขออุ้มบ้าง - โอเค
หวัดดีจ้ะ อุ๊ย น่ารักจังเลย
เมื่อวานนายก็พูดคํานั้นกับฉัน
ถ้าทุกคนน่ารักหมด ก็แปลว่าไม่มีใครน่ารัก
นายเหมือนเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ชาร์ลี
อย่ามายัดเยียด ความอยากแพร่พันธุ์มนุษย์ใส่เรา เจมส์
เราสองคนผูกพันกันด้วยเรื่องนี้ ตั้งแต่สมัยเป็นแฟน
เราทั้งคู่ไม่อยากมีลูก
ไม่ใช่ นายไม่อยากมีลูกอยู่คนเดียว
ฉันบอกว่าไม่มีลูกก็ไม่เป็นไร ไม่ใช่ว่าไม่อยากมี
- นายเป็นใครนะ นี่เกิดอะไรขึ้น - ให้เขาคุยกันก่อนดีกว่า
ทําไมล่ะ นี่จังหวะเข้าด้ายเข้าเข็ม
- นั่นแหละเหตุผล ไมเคิล - ไม่เป็นไร
ฉันอยากมีลูก
แต่ถ้าไม่มี
ฉันก็ยอมเป็นพระเอกผู้เสียสละ เพื่อให้ชีวิตแต่งงานไปรอด
ฉันก็ทําตัวพระเอกแกล้งๆ พิจารณาได้เหมือนกัน
กล้าหาญมาก
ถ้าไงลองคุยกับ เจ้าหน้าที่รับลูกบุญธรรมของเราได้นะ
- เพื่อนเราเนี่ยแหละ - โห เยี่ยมมากเลย
คือ ถ้าไบรอันคิดว่าไหว
ล้อเล่นรึเปล่า ชาร์ลี ไบรอันเป็นพระเอก
โอ๊ะโอะ อ่ะ คนสวยจมกองอึละ
- ขอช่วยเปลี่ยนผ้าอ้อมได้มั้ย ขอนะ - ได้เลย มาสิ
มาเลย เจ้าตัวเหม็น
"นายเหมือนเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ชาร์ลี"
โทษฉันไม่ได้นะ นายไม่ยอมปล่อยให้มิตรภาพเราตายเอง
ฉัน... กลิ่นยังติดอยู่เลยเนี่ย
ไง พ่อหนุ่ม
พ่อกลับมาในชีวิตคุณอย่างแรง
เราเลี่ยงเรื่องนั้นไปเรื่อยๆ ไม่ได้
ได้คุยกันบ้างไหม
เขารู้ไหมว่าตอนนี้คุณซุกหัวนอนที่ไหน
ไม่เอาน่ะ พอล อาทิตย์ที่แล้วก็ถามแล้ว
เห็นหน้าก็รู้แล้วมั้ยว่าคําตอบก็ยังไม่รู้เหมือนเดิม
อ้อ
ทําไมต้องวนกลับมาเรื่องพ่อทุกที
เพราะผมดูออกว่าพ่อคุณสร้างความเสียหาย ให้กับความสัมพันธ์พ่อลูก
แต่คุณไม่เคยเล่าให้ผมฟัง
ผมรู้ได้ไงน่ะเหรอ
ผมทํางานนี้มาชาติหนึ่งแล้วน่ะสิ
ทําไมถึงพยายามจะมาบําบัดในครัว
ก็เมื่อก่อนคุณกับจิมมี่ คุยกันนอกห้องตรวจตลอดเวลา
- คิดว่าจะลองดูบ้าง - ห่างจากห้องแค่สามเมตรเนี่ยนะ
ทีละก้าวจิ๋วๆ ไง
ว่ามา
โทษที ต้องไปทํางานละ
แล้วนี่ทําไมยังไม่ไปอีก
เพราะอึทิ้งไว้ในลิ้นชักโต๊ะคุณ
ใจเย็น แค่ลืมกุญแจ
เนี่ยถึงได้ไม่ชอบออกจากออฟฟิศ
(ต้องดูจนได้ ฮ่า)
เอ้า ลิซเป็นไงบ้าง
อย่างน้อยก็ไม่ได้อึใส่โต๊ะทํางาน นั่นก็คงถือว่าดีมั้ง
ผมยังกล่อมให้ฌอนเปิดใจเรื่องพ่อไม่ได้
ขนาดพยายามออกไปคุยนอกห้องแล้ว
อ้าว ลองจิมมี่ปลดล็อกเขาอ่ะดิ
คนไข้เรียกวิธีนอกกรอบของผมแบบนั้น แล้ว...
- ให้ตายก็ไม่ใช้คํานั้น - เดี๋ยวก็รู้
ว่าแต่ ฌอนกับผมก็ยังสนิทกันดี
อยากให้ผมลองแหยมๆ ถามเรื่องพ่อมั้ย ผม...
ไม่ ห้ามเข้ามายุ่งเกี่ยวแล้ว
ตอนนี้คุณไม่ใช่นักจิตบําบัดของเขาแล้ว
ไม่ต้องสะเหล่อเข้ามายุ่ง
โอเค พอล ผมจะไม่สะเหล่อเข้าไปยุ่ง
- แหง - อะไรล่ะ ผมหัดไม่เข้าไปยุ่งได้
- ผมไม่ยุ่งตั้งหลายอย่าง - ไหนไม่ยุ่งอะไรบ้าง
ไม่เคยเข้าไปยุ่งกับโซลไซเคิล
- ก็อยากมีตัวอย่างที่ดีกว่านี้ - ผมรู้จักคุณดี
ทันทีที่ฌอนทําหน้าเดือดร้อน คุณก็อดไม่ได้
ไม่อาจจะวางเฉยไม่ช่วย
ผมสามารถนิ่งเฉยไม่ทํา ในสิ่งที่ตั้งใจมากๆ ว่าจะ... จะไม่ทํา
โพสต์อิทนั่นเขียนไร "ฉี่ทิ้งไว้นี่"
ไหน
โอ๊ย ไอ้... เอามานี่
- เขียนเองเหรอ พอล - ยัยมนุษย์ป้าข้างบ้านสุดเพี้ยนของคุณ
ผมเป็นห่วงฌอน
ทํางานกับพ่อตัวเอง
ไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องสติแตก
(เคจันครูซเซอร์)
อร่อยชะมัด ลองกินยัง
ตอนไล่แกออกจากบ้านก็ทําใจลําบากนะ
แต่พ่อรู้ว่ารักวัวให้ผูก รักแกก็ต้องโหดหน่อย
แล้วดูแกตอนนี้สิ
ดูเราพ่อลูกตอนนี้สิ
ตอนแรกแม่แกก็กลัวนิดๆ
แต่พ่อบอกว่า "ไม่ได้ ต้องหัดให้มันเป็นลูกผู้ชาย"
เป็นอะไรรึเปล่า
เปล่า ผมโอเค
ฉันชอบรถขายอาหารนั่นมาก แต่ยังยอมขายแบบแทบจะให้เปล่า
- เสียใจด้วย - ใช่ แย่เนอะ
ฉันเซิ้งกับไอ้ชายที่ไม่ได้มีใจอะไรให้ฉัน
ตอนนี้เลยต้องแอบย่องเข้าบ้านเขา ไปเอาของตัวเองกลับ
รวมทั้งไวเบรเตอร์ตัวโปรดด้วย
- เซ็งเลยดิ - ของแพงรึเปล่า
แพง แต่ที่จริงเราส่วนใหญ่ก็คนละครึ่ง
เรื่องนี่แรงกว่าทั้งสองคน ชาร์ลีอยากมีลูก
- นั่นไม่ใช่ปัญหาซะหน่อย - ใช่ มีลูกออกจะปัง
- มีลูกไปเลย - ใครกําลังจะมีลูก
- ไบรอัน - ท้องไม่เห็นโตเลย
- ฉันไม่ได้จะมีลูก - โห ได้มีแน่
ชีวิตแต่งงานก็แบบนี้แหละ
ถ้าคนใดคนหนึ่งอยากได้ลูกก็ถือว่าตัดสินใจไปแล้ว
ถ้าไม่ใช่กําลังจะมีลูก ก็แปลว่ากําลังจะต้องเลิกกัน
หรือจะแก้ปัญหาได้
เพราะรักของคุณกับชาร์ลีแกร่งไร้พ่าย
งุ้ย อยากได้ดร.ของตัวเองบ้าง
งั้นผมก็มีเรื่องบังเอิญสุดมหัศจรรย์มาบอก
นี่เพื่อนสนิทจากงานเก่า
เดอร์ริค
สวัสดีทุกคน ลิซ
- ไงคุณพี่ เป็นไงบ้าง - ดีใจที่ได้เจอ
- โห ตัวหอมจริง - ขอบคุณ
ตัวหอมตลอดนั่นแหละ เอ้า พอละ
โอเค
นายไม่เชื่อแน่ แต่แก๊บบี้เพิ่งพูดว่าอยากได้...
- อย่า - หมดไปละ ไม่อยากได้อะไร
- ไม่อยากได้อะไรเหรอ - ใช่
ฟังแล้วเหมือนโกหก แต่ยอมไปก่อนก็ได้
- เราจะกินกันที่นี่หรือ... ไม่ - ไม่ ไม่เอา
- ในนี้บรรยากาศมาคุเกินไป - จริง
พวกเราดร. ขอแฮปปี้ดีกว่า
ลืมบอกไป
อยากได้ดร.สักคนมันไม่ผิดหรอกนะ
- โอเค - ยินดีด้วยอีกครั้งกับลูกคนใหม่
- ไม่ได้จะมีลูก - โอเค
- แทบจะรอลูกเขาไม่ไหวละ - ไม่เอาลูก ไม่มี
ฉันต้องมีอะไรใหม่ในชีวิต ไม่งั้นจะเข้าโหมดมืดมนสุดๆ
นี่ก็ใกล้จะลงไปนั่งในอ่างอาบน้ําจิบไวน์ ร้องไห้น้ําตาไหลแล้วนะ
นี่ก็อยากทําด้วยนะ แบบทํากับเธอ
แบบ เอาจริง ฉันจะนั่งอีกด้านของอ่างน้ํา
เราเอาเท้าแตะกัน
แล้วจะได้ประสานนิ้วเท้าอย่างนี้
- อ่างบ้านเราใหญ่พอนะ - ใช่มะ
- จัดกันเลยมั้ย - อุ๊ยเวร... เดี๋ยว ไม่ได้
เราพูดกันแล้วไงว่าจะไม่ทํางี้ จะไม่ยอมจมจ่อมเข้าไปในหุบเหว
เราจะต้องหาทางดักหน้าปัญหาก่อน
ฉันทําอยู่
เพื่อพยายามฉุดตัวเองให้ไม่ดิ่ง
ฉันจะไปถ่ายภาพน้องหมาในศูนย์ ที่กําลังจะถูกฆ่ากําจัดทิ้ง
เปลี่ยนงานไปรับจ้างปาร์ตี้มั้ย
ภาพที่ติดในเว็บไซต์ห่วยจะตาย
ฉันจะไปถ่ายรูปดีๆ ให้ น้องจะได้มีคนรับไปเลี้ยง
- นายก็ต้องไปด้วย - ขอผ่านอย่างแรง
ฉันจะยอมฟังเรื่องลูกนาย เหมือนมันเป็นปัญหาจริงๆ
มันเป็นปัญหาจริง
- ยังไม่ใช่อยู่ดี - ไม่ใช่
- ทําห่าอะไรของคุณวะ - ขอโทษๆ
แค่เวลานายเคาะนิ้วรัวแบบนั้น ฉันรู้เลยว่านายกําลังจะไม่ไหว
แต่พอลกับฉันตกลงกันแล้วว่า การมีนักบําบัดพร้อมกันสองคนมันไม่ช่วย
- ฉันเลยจะไม่ยุ่ง - คงดีเนอะ
คุณทอดทิ้งผมแล้ว ถ้าผมจิตตกคว้างตอนนี้ มันก็ไม่ใช่ความผิดคุณ แต่ถ้าไปได้สวย
- ก็เป็นเพราะคุณส่งไปให้คนที่เก่งกว่า - ว้าว
นายสามารถพูดให้ฉันรู้สึกผิด อ่อนด้อยและเป็นคนเฮงซวยได้ในประโยคเดียว
- บังเอิญเกิดมาเก่งทางนี้ - อ้าว
ไม่อยากเชื่อว่าต้องเรียกแกร๊บไปซ้อม
เราควรหารถให้หนูสักคันได้ละ
เราจะจ่ายเหรอ
เดี๋ยวลูกต้องรู้สึกผิดมาก ตอนได้รู้ว่าพ่อกําลังจะ
จะไปดูรถมือสองที่อยากซื้อให้ลูก
แปลว่าไม่บอกตอนนี้เพื่อจะได้ตอกหน้าทีหลัง
คนเป็นพ่อก็งี้แหละจ้า
โอเค ไว้เจอกัน
ไปด้วยกันมั้ยล่ะ
แค่ไปผ่อนคลายสมอง
ก็ได้ มีอะไรจะเสีย
โอเค คนสวย
ทําใจสบายๆ และยิ้มสวยๆ ให้กันหน่อย
- ไม่ได้พูดกับนาย - รู้น่ะ แต่รับมาเถอะว่าสวยปังมาก
โอเค หาตัวที่สายตาอ้อนๆ มาหน่อย
ทุกตัวก็ตาเหมือนกันหมดป่ะ
เหมือนลูกแก้วกลมๆ โตแป๋วที่คอยตัดสินเรา
โอเคๆ เอ้า
มาถ่ายรูปได้แล้วจ้า
- พี่เข้าใจ - ชีวิตนี้ไม่เคยเจอน้องหมาเหรอ
- ตัวนี้หนักเท่ากับสามตัว โอเค นั่ง - โอ๊ยตาย
โอเค
ชาร์ลีกับฉันจะมีลูกได้ไง เรางานยุ่งจะตาย
นี่บ่ายสามวันอังคาร ยังมาอยู่ตรงนี้ได้
นั่นเป็นสิทธิ์ฉันในฐานะของดิ๊ง
รายได้สองเด้งไม่ต้องเลี้ยงลูก
เรากะจะเอาเงินนั่นไปเที่ยวรอบโลก
เมาวี เนปาล ปารีส
ค่อนข้างแน่ใจนะว่าในปารีสไม่อนุญาตให้เด็กเข้า
อ๋อ เข้าได้
เด็กพวกนั้นแค่จะสูบบุหรี่ และไม่ได้รับอนุญาตให้ทายาดับกลิ่นเต่า
จะบอกให้นะ พาไปที่สวนดีกว่า
ทํางั้นได้ด้วยเหรอ
นายน่ะได้ นายเป็นผู้บริจาคเบอร์หนึ่งของศูนย์นี้
- อะไรนะ - ฉันบริจาคเป็นของขวัญแต่งงานนายสองพันไง
สองพัน
นั่นเอาไปซื้ออีไบค์ได้เลยนะ ลิซ หรือซื้อน่องใหม่ได้
- น่องสวยอยู่แล้วน่ะ มาเร็ว - ก็ได้ตามฝัน โอเค ไปละ
อ้าว นี่ขยันโดดอีก
คือว่า...
- ผมน่าจะจอดขวางรถคุณไว้ ขอโทษ - อ๋อ ไม่เป็นไร ดร.สอง
แล้วก็ตลกดีนะ เมื่อกี้นึกภาพว่า คุณจะขับรถสปอร์ตอะไรอย่างนั้น
จริงเหรอ งั้นไม่ทําให้ผมดูเห่ยเหรอ
เอิ่ม คุณทําเองได้ไม่ต้องมีรถหรอก ถ้าใส่แว่นดําเห่ยๆ แบบนั้น
- แว่นอะไร - ว้าว
ยังไงก็ต้องเก็บน่ะนะ เป็นแว่นสายตาด้วย
- อ้อ ใช่ จําเป็น - ฮื่อ
- ให้ผมช่วยมั้ย หรือ... ฮื่อ - ขอบคุณค่ะ
- ฉันจะ... เก็บแว่นเห่ยๆ ของคุณให้ - ขอบคุณ
- อ่าฮะ ไม่มีปัญหา - โอเค ในนี้มีอะไรบ้าง
แปรงสีฟัน บราสยิวกิ้ว
- แสดงว่าเจอคนสวยร่านรัก ใช้ได้นะ - โอเค ที่จริงนั่นไม่ใช่ของฉัน
แต่ก็ได้มาอย่างคู่ควร แลกกับการ โยนศักดิ์ศรีทิ้งคลองไปหมด
อ๋อ แสดงว่านี่คือกล่องของบอกเลิก คุ้นมาก
- อยากรู้ไหมว่าผมแก้แค้นแฟนเก่ายังไง - อยาก
คิดถึงเธออยู่เป็นเดือนๆ แล้วก็เศร้าจิตตกอยู่นานมาก
- จนเธอรับไม่ได้ไปเอง - แหงสิ
ทุกวันนี้ยังกลับไปให้ข้าวแมวบ้างเป็นบางวัน
- โดนไป - โดนไป
- อ๋อ นั่นมือถือ - แต่มือถืออยู่ในมือคุณ
นี่... นั่นมือถืออีกเครื่อง
ไอ้ที่อยู่ใต้ไวเบรเตอร์เหรอ
ฮัลโหล เบอร์ทํางานของแก็บบี้ครับ เดี๋ยวเขาโทรกลับ
ชอบอันไหนมากที่สุด
- ผมชอบอันแดงนะ - อันนี้
- อันนั้นก็ดี - ตั้งชื่อว่าอะไร
คลิฟฟอร์ด เพราะมัน...
- แดงๆ ใหญ่ๆ เนอะ - หมาแดงใหญ่ๆ
(ลดความเร็ว)
ปิดถนน คุณต้องอ้อมไปทางอื่น
คุณปิดถนนทั้งเส้นไม่ได้
แค่เพราะกําลังซ่อมบ้านเจ๊แพมขาเหยียด
คุณอาจรู้จักนางในชื่อแพมเฉยๆ
- เราก็เรียกนางว่าเจ๊แพมขาเหยียด - เอาน่ะ ขยับกรวยหน่อย
ได้ เปิดถนนแล้ว
อุ๊ย ปิดละ สายไป
ไม่ต้องทําตัวเฮงซวยได้นี่หว่า
โห เก่งมากสินะเรา แล้วจะทําไง
นี่ ใจเย็นๆ ฌอน ฌอน มันไม่คุ้มกัน หายใจลึกๆ
หายใจลึกๆ นี่
ฌอน กลับขึ้นรถมาก่อน เร็ว
กลับขึ้นรถมาเลย ฌอน
ขอละ ฌอน
ขอนะ เห็นแก่ฉัน
แม่งเฮงซวยมาก
เดี๋ยวพวกนั้นรู้ละว่าบ้านเราอยู่ไหน
ไม่รู้หรอก
คุณเล่นขับไปจอดถนนอีกเส้น ให้เราเดินกลับบ้าน
ก็เพราะชีวิตนี้เพิ่งเคยเจอ มนุษย์ชายตัวใหญ่ขนาดนั้น
- ก็ตัวใหญ่จริง - ฌอน
ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ในหัวมันขาวโล่งไปหมดเหมือนเมื่อก่อน
ผมทํางานกับพ่อมาทั้งวัน
ผมก็เลยหัวร้อน
ทําไมล่ะ
ตอนเพิ่งกลับมาจากอัฟกานิสถาน...
อะไรๆ ก็ไร้เหตุผลไปหมด
ผมแทบจะหาเหตุผลให้อยู่ต่อไม่ได้
และ...
พ่อกลับทําเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คืองี้ มันแย่มาก
แต่นายจะโทษพ่อที่อ่านใจนายไม่ออกไม่ได้
ผมบอกพ่อ!
ตอนนั้นบอกเลยว่าจะไม่ไหว
รู้มั้ยว่าแค่ทําใจจะบอกมันยากแค่ไหน
ผมต้องอ้อนวอนขอเขาให้ช่วย...
แล้วรู้มั้ยว่าพ่อช่วยยังไง
พ่อบอกว่าเดี๋ยวผมก็ลืมได้เอง
แม่งพูดได้ไงวะ
แล้วก็ไม่ยอมคุยด้วย
แต่พอผมเริ่มมีเรื่อง ต่อยตีไปทั่ว
แม่งก็งัดไม้โหดเพราะรักมาใช้อีก
ไล่ผมออกจากบ้าน
มาตอนนี้พ่อคิดว่าตัวเองเป็นพระเอก เพราะผมชีวิตดีขึ้นน่ะนะ
อย่างกับมันดีได้เพราะพ่อ
เข้าใจนะ แต่ ฌอน
นายกําลังปวดใจมาก คุณพ่อทําให้นายผิดหวัง ฉันเข้าใจ
เฮ้ย เรื่องแม่งโคตรซับซ้อน เข้าใจป่ะ
- พ่อเป็นคนดี โอเคนะ - รู้ๆ เข้าใจ
- พ่อรักผม 'เคนะ - รู้ว่ารัก
พ่อทํางานหนักฉิบหายเพื่อหาเลี้ยงผม แล้วผมก็ทําให้พ่อลําบากมาเยอะ
ผมแค่... ไม่อยากฟังคุณพูดจาหมาๆ เกี่ยวกับพ่อผม
ฉันเข้าใจ ฉันจะไม่พูดอะไรแล้ว นี่ๆ
นั่งกันดีกว่า มานั่งกันก่อน
- ผมขอโทษ - ไม่เป็นไรๆ
ขอบคุณ
อยากรู้จังว่าแพมจะต่อบ้านอะไรอีก
แหม ดูมานั่งทําหน้าจีบหมา
สัมผัสไข่ที่แนบต้นขาได้ อย่างอุ่นอย่างใหญ่
รักเขาแล้วแหละ เหมือนที่สุดท้ายจะรักลูก
ไม่ไหวจริงๆ ลิซ
รู้ตัวเลยว่าจะต้องเป็นพ่อเฮงซวย
ใจเย็นน่ะ นายดิ๊ง
- การเป็นพ่อแม่คนมัน... - น้องน่าจะอยากให้เปิดกระจกอีก
ไม่นะ!
เฮ้ยๆ เจ้าหมา!
หยุดๆ โอ๊ยๆ หยุด
ทุกครั้งที่น้องสาวโทรมาก็มีแค่
"พี่ไม่เชื่อแน่ว่าเกิดอะไรขึ้น" แล้วก็เป็นแค่เรื่องน่าเบื่อประจําวัน
อย่างแม่ทําวิกหลุดที่วอลมาร์ทอะไรงั้น
- คนเราก็วิกหลุดได้ ฮื่อ - ใช่มะ
- อ้าว สองคนนี้ยังไม่ไปเหรอ - อ้าว
วันนี้ไม่มีสอนเหรอ จิ๊-สาว
ก็อย่ามาเรียกจิ๊-สาวต่อหน้าเพื่อนใหม่ได้มั้ยล่ะ
- ทําไมล่ะ - เอาไว้ค่อยบอกนะ
- เรื่องสนุก ฮื่อ - โอเค ขอบใจ
โอเค แต่เขาก็พูดถูก ฉันต้องไปสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กรุ่นใหม่
โอเค ก็ดี
- ดีใจมากที่ได้รู้จัก - เช่นกัน
- ไปนะ ดี - ได้เลย ดีกําลังสอง
- ใส่แว่นดําเห่ยๆ แล้วครับ - ฮื่อ เห็นอยู่นะ
- ต้องเป็นแฟนกับเขาละล่ะ - อะไรนะ ไม่ต้อง
- ไม่เอาน่ะ รู้นี่ว่าอยากได้ - ตอนนี้ชีวิตยุ่งไป
เอาจริงๆ ยังอยู่ในช่วงเวลาฟื้นตัว จากความพังพิลึกกับจิมมี่
- ก็จริง - ฉันว่าตอนนี้
สิ่งที่จะดีต่อสุขภาพใจที่สุดคือ ต้องล็อกจิ๊มิใส่กลอนไว้เลย
- เฮ้ย อย่าก้มมองสิ - อะไรล่ะ ก็ผายมือไปเอง
- ฉันจะผายมือจิ๊มิฉันเองก็ได้มะ - ขอโทษๆ เอาที่สบายใจ
ผมจะไปหากรรไกรโดยไม่ถามลิซว่ามันอยู่ไหนละ
น่าจะต้องใช้เวลาทั้งวัน
พ่อเธอไม่ยอมให้สักเลยจริงดิ
แต่ก็ห้ามไม่ได้ตลอดไป
คิดว่าควรจะสักตรงนี้ หรือตรงนี้ดี
ไม่รู้สิ นายว่าไง
มันก็ดีทั้งสองจุด
ยังไม่ได้มองนางด้วยซ้ํา
โอเค...
มีอะไรแหม่งๆ ละ
ลืมกัวกาโมเลน่ะเอง
ไม่มีกัวได้ไงเธอ
- เขารู้แล้วแน่เลย - เขาไม่รู้หรอก
- ขอร้อง ทําตัวนิ่งๆ คูลๆ หน่อย - ก็คูลอยู่เนี่ย
คูลแบบ แอลแอล คูลเลย
พี่เขาไม่ได้ชื่อนั้น
- เออใช่ ฉันลืมกระเป๋าตังค์ไว้ในห้องนายป่ะ - เปล่า แต่ห้องนั้นจะไม่มีทางสะอาดบริสุทธิ์
- เพราะถูกการกระทําของเราหลอกหลอน - จะบ้าตาย
- ไงคะ พ่อ - ไง พ่อจะไปข้างนอก เอาอะไรมั้ย
ไม่เอา รักพ่อนะ
เหมือนกัน เจอกัน คอนเนอร์
รักฮะ
ไม่รัก ขอโทษ
โอเค
เมิง
คุณคงไม่ประหลาดใจหรอก
แต่คุณพ่อคุณไม่ได้บอกพวกเราเลยว่าคุณจะมา
เพราะมันไม่ใช่เรื่องของคุณ จิมมี่
ที่นี่ป้อมปราการแห่งความโดดเดี่ยว
- ลูกผมเป็นคนตลกเนอะ - ใช่
เหมือนมิสซิสเมเซิล
อะไรล่ะ นี่ก็ดูทีวีเป็น
เม็กจะมาปาฐกถาพิเศษ
เรื่องพลังงานยั่งยืน
- ที่ม.คาลเทค - เลิศเกิน
- ไม่ๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย - เรื่องใหญ่จะตาย
พูดอะไร พ่อแทบรอไม่ไหว
ผมต้องขอคุยกับคุณหน่อย
งั้น หนูจะ...
ค่อยกลับมาถ้าได้ยิน "แง่ง" แล้วกัน
มีอะไร
ฌอนเล่าแล้วว่าเขากับพ่อมีปัญหาอะไรกัน
ผมก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งนะ แต่เขาเกือบจะมีเรื่องต่อยตี
ตอนนี้ยังไม่เป็นไร
แล้วเขาก็... เรียกว่าบอกผมมาเฉยๆ
สรุปคือช่วงที่ฌอนจิตตกมากที่สุด เขาเคยขอให้พ่อช่วย
แต่พ่อกลับทําเฉย คือเมินลูกไปเลย
เขาบอกเองโดยไม่ได้ถามอะไรเลยเหรอ
ใช่
เขาแค่พูดขึ้นมาว่าทํางานกับพ่อแล้วหัวร้อน
แล้วก็... นั่นแหละ
ผมก็... แค่ถามว่า "ทําไมล่ะ"
- ถามอะไรนะ - "ทําไม"
- "ทําไม"
- คุณถาม "ทําไม" - ผมถามว่า "ทําไม"
เราจะพูดคํานี้กลับไปกลับมาอีกนานมั้ย
ผมถามแบบกันเองสุดๆ ใช้เสียงแบบ "ทําไมล่ะ"
- โอ๊ย กูจะบ้า - เขากําลังสติแตก พอล
ผมไม่มีเวลาบอกให้เขาหลับตา
แล้วจินตนาการภาพพายุทอร์นาโดลูกเบ้อเร่อ
เมฆดําโว้ย แล้วผมก็รู้ว่าคุณรู้
โอเค คือรู้นะว่าขับมาที่นี่ต้องโดนด่า
แต่ก็ยังมาอยู่ดี รู้ไหมว่าทําไม
เพราะสําหรับผม การช่วยฌอนสําคัญที่สุด แล้วคุณล่ะ
ผมรู้จักเขาดี คุณได้อ่านแฟ้มคนไข้ของผมรึเปล่า
ไม่ต้องตอบก็ได้
เพราะเดี๋ยวนี้คุณไม่ยอมฟังผม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรทั้งนั้น
ที่จริงเราควรร่วมมือกัน
เราควรทํางานเป็นทีม เหมือนแบทแมนกับโรบิน
ยอมให้คุณเป็นแบทแมนยังได้เลย ปกติก็งึมงําเหมือนอยู่ละ
- เดี๋ยวเจอดีแน่ - แบทแมนก็พูดงี้เลย
พอล ทําไมยังต้องเคืองผมขนาดนี้
ยังพยายามจะสอนอะไรผมอีกเหรอ เพราะผมเข้าใจ
ผมทําพลาดเรื่องฌอน
แต่อย่าได้บอกนะว่าคุณเคือง เพราะเขายอมเปิดใจกับผม
ในเรื่องที่เขาไม่ยอมคุยกับคุณ
ช่วยบอกทีว่าคุณไม่ได้อีโก้จัดขนาดนั้น
แล้วเจอกัน จิมมี่
พอล
แง่ง
คุณยังไม่ดูหงอยอย่างที่ฉันคิด
คิดว่ารอบนี้ผมน่าจะชนะเป็นครั้งแรก
บอกหน่อยสิว่าชนะแล้วรู้สึกยังไง
ยังประมวลผลในหัวอยู่เลย
- คุณล่ะเล่าให้ผมฟังเรื่องคาลเทคหน่อย - โอ๊ยตาย
ไม่เล่า เครียดจะอ้วก พูดไม่ได้หรอก
- เหรอ ตื่นเต้นมั้ย - มากเลย
มัน... ปาฐกถาของฉัน...
มันยาวไป
โห ว้าว โอเค ใช้ได้เลยนะเนี่ย
แต่เธอเอากลุ่มโครงสร้างทางจิต กับหน้าที่ของจิตมาปนกัน
- บ้านนี้สวยจัง - ขอบใจ
แต่เธอจะไม่มีทางได้บ้านแบบนี้ ถ้าทําโครงงานอันนี้พัง โอเคนะ
- เพราะงั้น ตั้งสติก่อน - โอเค
- แต่มันจึ้งเนอะ - ใช่
ห้องน้ําทุกห้องเดินความร้อนใต้กระเบื้องด้วย คือ...
บางทีฉันก็นั่งกับพื้นเฉยๆ เลย
- ไง - ขอโทษที
ผมไม่นึกว่าคุณจะยุ่งอยู่ พูดเร็วๆ แล้วกัน
ผมหยุดคิดไม่ได้ที่คุณว่าจะลงกลอนจิ๊มิ
เอาจริง โอเค นี่คีชา
นักศึกษาได้ยินนะ ต่อให้กระซิบแค่ไหน
แปลว่าอาจารย์ไม่ให้เขาอึ้บ
กลับไปเขียนโครงงานเลย
- เยี่ยม ทีนี้เด็กคิดว่าเราเอากันละ - เหรอ เจ๋ง
คืองี้ ผมคิดว่าดร.อีกคนจะดีต่อชีวิตคุณ
เป็นเพราะคุณคอยดูแลคนอื่นเสมอ
นี่อาจถึงเวลาที่จะมีใครมาช่วยดูแลคุณบ้าง
ผมส่งเบอร์เขามาให้คุณละ
- คุณน่าจะโทรหาเขา - ไงนะ เฮ้ย
ไม่มีใครรู้หรอกว่าสุดท้ายจะไปได้สวยมั้ย
แต่จี คุณควรได้มีความสุขบ้าง
พูดเสียน่ารัก
- ขอบคุณค่ะ - คุณน่ะเยี่ยมสุด
โห อยากได้เดเรคบ้าง
โดนตกทุกคน
เรามีหมาแล้วนะ ตอนนี้ยังไปเจอน้องไม่ได้
เพราะต้องไปเย็บแผลที่ขาก่อน
- แถมต้องผ่าตาอย่างแพงเลยด้วย - ตั้งตารอเลย
- ไบรอัน นี่สจ๊วร์ต - สวัสดี
เพื่อนที่เป็นเจ้าหน้าที่รับลูกบุญธรรมของไมเคิล
อ้าว ไวเบอร์นี้
- ใช่ - โห
งั้นเราต้องเริ่มตรงไหน
ก็... ถ้าอยากรู้ว่าตอนนี้ มีเด็กคนไหนในสต็อกให้เลือก
ผมยัดไว้ในกระโปรงท้ายรถสองสามคน
- ไงนะ - ล้อเล่นๆ
ผมอยากให้กระบวนการสนุก
ผมตีรถมาจากทาร์ซานา ขอเข้าห้องน้ําหน่อยได้ไหม
อยู่สุดทางเดินเลย
ขอบคุณมาก
ชาร์ลี ขอโทษนะ
ฉันคิดเรื่องลูกนี่มาทั้งวัน
และฉัน... จะดูแลหมายังไม่ได้เลย
- คิดว่าไม่พร้อมจะทําเรื่องอย่างนี้ - ไม่เป็นไร
ฉันก็ไม่ควรเรียกสจ๊วร์ตมาโดยไม่บอกนาย
ฉัน...
ทําไมต้องกลัวจะพูดความในใจขนาดนี้
ฉันอยากเป็นพ่อคนจริงๆ
ฉันอยากมีวันคริสต์มาสที่ห้อยถุงเท้าสามคู่
และฉันอยากขับรถโดยต้อง คอยเหลียวหลังไปพูดว่า
"สาบานเลยนะ พ่อจะกลับรถ"
ฉันอยากเป็นพ่อกับนาย
ในใจของนายไม่มีมุมไหน ที่อยากได้อะไรแบบนั้นบ้างเหรอ
มีสิ
กระดาษเช็ดก้นหมดนะ บอกไว้เฉยๆ
ขอบคุณ สจ๊วร์ต
เวลาคู่ชีวิตต้องการอะไรมากขนาดนั้น
จะปฏิเสธเขายังไง
ไบรอัน การเป็นพ่อแม่คนมันยอดมาก
ช่วงหกปีแรกเด็กจะเชื่อทุกอย่างที่เราบอก
นึกถึงที่นายชอบแต่งตัวเป็นแฌร์วันฮัลโลวีน
- ใช่ - โอเค ลองนึกภาพ
อุ้มเด็กตัวน้อยที่แต่งตัวเป็นซอนนี่สิ
โอ๊ย แม่ เด็กไว้หนวดได้มั้ย หรือต้องซื้อหนวดปลอมมาให้
ล้อเล่นนะ แต่ก็รู้สึกมั่นใจว่าล้อเล่นแค่ 75%
ถ้าทําจริงต้องห่วยแน่ๆ
นี่เป็นคนหลงรูปภายนอกของตัวเอง แถมภายในก็ตกหลุมความกลวงของตัวเองอีก
และถึงจะชอบตัวเองที่เป็นแบบนั้น...
แต่ฉันก็ใจร้าย ขยันตัดสินคนอื่นเก่ง
ฉันเหมือนพ่อตัวเอง
แล้วพูดถึงพ่อ พ่อฉันก็ไม่ได้เป็นบุคคลตัวอย่าง
เมื่อก่อนฉันเหมือนนายเลย
ฉันกลัวมาก พูดเลยว่าชีวิตนี้ไม่มีทางมีลูก
โชคดีที่เดเรคมีพลังประหลาด ที่ถ้าเขามองตาเราตรงๆ
แล้วบอกว่าทุกอย่างจะดีเอง เราก็จะเชื่อเขาทุกครั้ง
พร้อมกับน้ําตาแตกตามไปด้วย
ฉันดีใจที่ยอมฟังเขา เพราะตอนเราคลอดลูกคนนั้น
- หรือในกรณีของนายคือแกะกล่อง... - ว้าว
มันจะกระแทกใจเรา
ไบรอัน นายขยันมองตัวเองในแง่ร้าย
แต่ในหมู่คนที่ฉันรู้จัก นายเป็นหนึ่งในคนที่มีความเห็นอกเห็นใจที่สุด
เวลานายเห็นคนที่ต้องการให้นายช่วย
นายจะหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยายามช่วยเขา
เราจะต้องการอะไรมากกว่านี้จากพ่อคนหนึ่ง
- ขอบใจนะ - เอ้า มาแล้ว
อยากให้เขาลองใช้วิธีเขาหน่อย
ดี ไบรอันขอแบบพิเศษ
โอเค มองตาฉันนะ ไบรอัน
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร...
ทุกอย่างจะดีเอง
เสร็จโจร
เสร็จจริงๆ
ไหวมั้ยเนี่ย
นอนไม่หลับเหรอคะ
เรื่องคนไข้
น่าจะเดาได้อยู่
ลูกล่ะทําไมยังไม่นอน
ตื่นเต้นเรื่องปาฐกถา
ลูกทําได้ดีแน่ๆ
เอามาดื่มบ้าง
มีเด็กคนหนึ่งที่พ่อเป็นห่วง
มีปัญหาใจเรื่องพ่อที่ยังหมกไว้เยอะมาก
โอ้โห
เด็กคนนั้นคือหนูเหรอ
พูดไปจะเหมือนบ่นไร้สาระ
แต่เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนพ่อบอกเขาว่า
ถ้าไม่ยอมเผชิญหน้ากับอดีต...
มันจะกลับมาหลอนเราเสมอ
แล้วพ่อก็เลิกคิดไม่ได้เลยว่ากําลังจะมีเรื่องหนัก
มุ่งหน้ามาทางนี้
เดี๋ยวนี้พ่อเป็นพ่อหมอเหรอ
ถ้าทํางานนี้มานานๆ แบบพ่อ
เราพอจะมีลางสังหรณ์น่ะ
แผลใจที่ยังไม่ได้รักษา
หลบเลี่ยงการเผชิญหน้า
(คอร์ทนีย์)
ดังแค่สองตื้ด อีพี่เวร
ความผิดพลาดเก่าๆ ที่ซ่อนไว้จะโผล่กลับมา
เล่นงานเราจั๋งหนับ
พูดแล้วฟังดูบ้าไหม
นิดหน่อยค่ะ
แต่ก็เป็นจังหวะดีที่หนูจะบอกพ่อว่า
แม่จะมาฟังหนูพูดที่นี่ด้วย
แล้วระหว่างที่แม่มาที่นี่...
แม่อยากเจอพ่อ
โห เยี่ยม
ถามอะไรหน่อยนะ
คิดว่าพ่ออีโก้จัดมั้ย
อ้าว... ขอโทษค่ะ นึกว่าพ่อเล่นมุก
ไหน มาดูกัน
มีครั้งหนึ่ง พ่อเอาแต่หมกมุ่นกับงาน
จนไม่ได้เลี้ยงหนูอยู่ 18 ปี
ตอบว่า "ใช่" คําเดียวก็ได้
ฉันชอบมากนะที่คุณ ซื้อกาแฟมาให้ตอนแปดโมงเช้า
แต่ก็อดสงสัยไม่ได้
- คุณเป็นคนตื่นเช้าเหรอ - ใช่ นี่เป็นเดทที่สามของวันนี้ละ
- งั้นเราก็อาจเข้ากันไม่ได้ - อ้อ
แต่ฉันก็อบเบค่อนเมเปิ้ลไว้ในเตา
เพราะงั้นอยู่ต่อดีกว่า
ฉันเตรียมเพลย์ลิสต์แทรป ที่เป็นรีมิกซ์เพลงลอร์ดออฟเดอะริงส์ไว้ด้วย
ยาว 30 นาทีพอดี เล่นจบเมื่อไหร่ฉันก็ต้องไปทํางาน
ข่าวร้ายคือฉันจะใช้เวลา 15 นาทีในช่วงเดท
เปลี่ยนชุดให้ไม่อวดร่องอกอวบ... เรียกงั้นเถอะ
เพราะคนไข้รับอะไรแบบนี้ไม่ไหวหรอก
- มันก็ดึงสายตาอยู่นะ มากเลย - จริงมะ ขอบคุณ
- อุ๊ย สายตาซุกซนอีกละ - อ้าว แอบดูเหรอ
- ตลกนะ - ก็ดี
แน่สิ น้องสาวต้องโทรมาตอนนี้
- เอามือถือมา ให้ผมจัดการ - โอเค โชคดีนะ
ฮัลโหล ที่นี่สํานักงานของคุณแก๊บบี้สักคน
- เขาไม่สามารถรับสายได้ - เจ๋ง
ขออีกที อะไรนะ
ผมจะเย่อกับหน้าตัวเองยังไง
- ใช่ คุณคุยเองดีกว่า - ส่งมาเถอะ
เฮ้ย จะเอาอะไร กําลังเดทกาแฟกับเบค่อน
แม่โดนรถชน ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล
และเพราะเธอเล่นไม่ยอมรับสายฉัน ตอนนี้ให้รู้แค่นี้
เสียใจด้วยนะ
ไม่ๆ เอาจริง ถ้าสาหัสน้องไม่วางสายหรอก
- แต่ฉันก็ควรต้องไป - ใช่
ช่วยอะไรหน่อยได้มั้ย สําคัญมาก
ช่วยเอาเบค่อนเมเปิ้ลออกจากเตาอบ
แล้วก็เปิดหน้าต่างทุกบาน
บ้านจะได้ไม่ติดกลิ่นเบค่อนเมเปิ้ล
- พูดเบค่อนคําเดียวก็ได้ คุณรีบ - แล้วก็รหัส
ล็อกบ้านที่ประตูคือ 80085
ใช่ สะกดออกมาเป็นคําว่า "หน่มน้ม" ไม่ได้ ห้ามบอกใครทั้งนั้น
เบค่อน หน้าต่าง หน่มน้ม
- บอกคนให้ทั่ว - ขอบคุณมาก
แล้วก็ ฟังเพลงให้บันเทิงนะคะ
ของรักของข้า
- คุณควรรีบไปดูแม่นะ - ใช่ บาย
นี่มัน... เพลงอะไรเนี่ย
- ทําบ้าอะไรของคุณ - ไม่รู้เหมือนกัน
รู้สึกเหมือนคุณจะมาบอกให้เก็บห้องให้เรียบร้อย
ผมเป็นคนอีโก้จัดจริงๆ
ผมรู้อยู่แล้ว
ปกหนังสือคุณเป็นหน้าตัวเองเข้าไปเต็มๆ
ก็ผมเป็นคนเขียนนี่หว่า
ปกติแล้วผมจะไม่สนเลยว่าฌอนจะเปิดใจ
เล่าเรื่องพ่อให้คุณฟังแทนที่จะบอกผม
แต่ก่อนหน้านั้นนิดเดียว ผมถามคําถาม
ที่ลืมไปสนิทว่าเคยถามเขามาแล้ว มันเหมือน...
ใครจะสน ผมก็ลืมอะไรบ่อยๆ
- ผมถึงได้ต้องคอยจด - ผมก็จด
แต่... ก็แค่...
พอมี...
พอเป็นพาร์คินสัน... มันก็จดได้ยากขึ้นเรื่อยๆ
และ...
ผมก... ผมกลัวว่ากําลังจะไปต่อไม่ไหว
ไม่จริงเลย พอล
มาตกลงกันก่อน
เมื่อถึงเวลานั้น ผมจะบอกคุณเอง
คุณรับไม่ได้หรอก คุณจะต้องชักสีหน้า
คุณอาจหลุดปากด่าผมด้วย
แต่ผมก็ยังจะบอกคุณอยู่ดี
แต่ผมจะบอกว่า ณ จังหวะนี้
ให้ตายเถอะ...
เรื่องแบบนี้ยังไงคุณก็ยังเก่งที่สุด
ผมรู้
แล้วผมก็ขอโทษนะที่บางทีก็เป็นคนยากๆ
รู้ว่าคุณคิดว่าผมไม่เคยฟังคุณ
แต่อยากให้ดูนี่
แค่ขอ ถ้าเห็นแล้วอย่าทําตัวหมาๆ
ผมยังคุยกับเรย์อยู่
เพราะคุณบอก
คุณมีเพื่อนแล้ว
ผมทําให้คุณมีเพื่อน
ผมจะหยุดพูดละ แต่ส่งมาให้เป็นที่ระทึกได้มั้ย
ไม่ได้ กลับไปทํางานกัน
ผมกลับไปทวนโน้ตเกี่ยวกับฌอนที่คุณส่งมา
เออ ผมอ่านตั้งแต่ตอนที่คุณส่งให้แล้ว
พอ หยุดยิ้ม
ยามที่เขาเปลี่ยนบุคลิก ทุกอย่างในหัวมันโล่งขาว
นั่นหมายความว่าอะไร
โอเค นิค เฟอร์รี่ วันนี้มาเล่นบ้านเพื่อนวันแรก
ขอเตือนไว้ก่อนนะ
แม่ลิซ มนุษย์คนนี้ อาจจะล้อผ้าปิดตาของนาย เพราะงั้น...
สวัสดีครับ
คุณมาทําอะไรที่นี่
ขอโทษ อลิซลืมกระเป๋าตังค์ไว้
- ผมแค่จะเอาใส่ตู้ไปรษณีย์ไว้ - เอามานี่
โอเค
ผมถามอะไรหน่อยได้ไหม
- พวกเขาโอเคมั้ย - แม่งถามจริงเหรอวะเนี่ย
ขอโทษครับ ก็จริง ผมขอโทษ
เดี๋ยวก่อน
พวกนั้นดีขึ้นเรื่อยๆ
เราทุกคนพยายามอยู่
ขอบคุณมาก
แล้วคุณล่ะโอเคมั้ย
โอเคสิ
ผมไม่เป็นไร
นี่คุณ
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์