Δεν έχετε δει τη Σάμερ θυμωμένη. Είναι τρομακτική. Μπορεί να με σκοτώσει.
Ας προσπαθήσει. Θα φάει τέτοια κλοτσιά που θα εκτοξευθεί σε άλλο σύμπαν.
Έλεος, Γκάμπι. Είναι η κολλητή της.
Αν σοβαρέψει το πράγμα, θέλω να ξέρει η Άλις τις προθέσεις μου.
Σ' αγαπώ.
Εξάλλου συμβαίνει, πηδάμε το αγόρι της φίλης μας στο λύκειο.
Εγώ πήγα με τον Τζάστιν της Σόνα.
Εντέλει, δεθήκαμε συζητώντας ότι εκείνος έκλαιγε όταν τελείωνε.
- Πού είναι το κακό; - Εντάξει.
- Πάντως με τη Σάμερ αγαπιέστε. Εντάξει; - Ναι.
Θα ξεθυμάνει. Δώσ' της λίγο χρόνο.
Έχεις δίκιο.
- Xαίρομαι που γύρισες. Σ' αγαπώ. - Kι εγώ.
Το ίδιο σου είπα κι εγώ. Με είπες βλάκα κι ότι δεν σε καταλαβαίνω.
- Ακούγεται πιο έξυπνο από την Γκάμπι. - Το καταλαβαίνω.
Επέστρεψε!
- Χαίρομαι πολύ. - Ναι. Κι εγώ.
Επιστρέψαμε!
Ναι, το κάναμε αυτό.
Χέσε τον καφέ. Φέρνω σαμπάνια.
Nαι. Σαμπάνια.
Έχω ξεχάσει. Μου άρεσε ποτέ αυτό;
Η Σάμερ δεν μπορεί να μου μιλήσει,
δεν προλαβαίνει, λέει, γιατί πηδιέται με τους φίλους μου.
Αγάπη μου. Δεν θα πηδηχτεί με τον Ντάνιελ, έχει πολύ μικρά χέρια.
- Μαμά... - Κοίτα. Αρκετά με τη γελοία αυτολύπηση.
Ξέρεις τι αποφάσισα; Αύριο επιστρέφεις στη σχολή. Τέλος.
Όλη μου τη ζωή ανακατεύεσαι στα πάντα.
Και τη μοναδική φορά που σε χρειάζομαι, δεν μπορείς να με στηρίξεις;
Είσαι τελείως...
Σε προκαλώ.
- Με είπε σκύλα Κινγκ-Κονγκ. - Και ζει ακόμα;
Ναι, του είπα να προσέχει
γιατί θα τον σκοτώσω και θα κάνω άλλο παιδί ίδιο μ' εκείνον.
- Έχω ακόμα ωορρηξία. - Θα το διαδώσω.
Να σας πω κάτι; Θα πιω λίγο και θα ξεχάσω τι συνέβη. Γεια μας.
- Στην υγειά μας. Κόνορ. - Γεια μας.
Συγγνώμη.
Εμπρός;
- Ωραία είναι. - Αφρώδης.
- Σαμπάνια πρωί πρωί. - Τι;
- Γεια. - Γεια.
Πώς είναι;
Τον έδειραν άσχημα.
Έχει σπασμένο πόδι, χειρουργήθηκε.
Πριν μπείτε, να σας προειδοποιήσω...
Τι;
Είναι τέρμα μαστουρωμένος.
Για δες ποιοι ήρθαν.
Η αγαπημένη μου μπάντα. Η Γκάμπι κι οι Λευκοί Σωτήρες.
Είναι αστείο.
Άντε, παίξτε μας κάτι.
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΕΦΥΓΕ
Είμαι φάντασμα.
Πόσα φάρμακα του έχουν δώσει;
Πολλά θα έλεγα.
Εγώ ήμουν. Κρυβόμουν στην κουβέρτα.
- Ναι. Το είδαμε. - Τέλειο ήταν.
Έβαλαν σωληνάκι στο πουλί μου.
Τυχερούλη.
Αλλά αυτός που το έκανε ήταν πολύ ευγενικός.
Αν ποτέ χρειαστεί να βάλετε σωληνάκι στο πουλί, έχω τον καλύτερο.
Πες μου όνομα.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Λόρενς τον λένε.
- Από το μυαλό του το βγάζει. - Όχι.
Θέλω να ξέρεις ότι είμαστε όλοι δίπλα σου.
Εσύ κι ο Πολ είστε πάντα δίπλα μου.
Και δες πού καταλήξαμε. Ευχαριστώ, κεφάλα.
Κεφάλα;
Θα μείνει αυτό.
Λιζ! Η καλύτερη συνέταιρος που με πρόδωσε ποτέ.
Πρώτα μου το έπαιξες Σχέση Στοργής και μετά δεν ήσουν καθόλου στοργική.
Έλα ρε!
Τι κάνεις εδώ, εσύ που πηδάς τον Τζίμι;
Άκου να δεις. Αν θες να ξέρεις, δεν πηδάω πια τον Τζίμι.
Αν το πήδηξες μία φορά, σου μένει για πάντα.
Δεν έχει άδικο.
- Έτσι ξέρω. - Έλα, μωρέ.
- Όχι. - Μαμά, αυτή πήγε να με φιλήσει.
Θεέ μου!
Άλις;
Τώρα φιλάει τον αλλόκοτο γείτονα.
Είναι αλλόκοτος ο βλάκας.
Αυτό παίζει στο κεφάλι μου όταν επισκέπτομαι φίλους στο νοσοκομείο.
Μπράιαν, πρόσεχε. Είναι φτιαγμένος και μας τραμπουκίζει.
Θεέ μου! Ο καλύτερος δικηγόρος του κόσμου.
Σ' αγαπώ πολύ.
Σ' αγαπώ.
- Πολύ ευγενικό. - Τι διάολο, Σον;
Μην κάνεις παιδί, όμως. Θα γίνεις φρικτός πατέρας.
Γαμώτο.
Κάνε εμένα.
Φάε μια ψωλή, Παμ.
Πολύ καλό.
Θέλω να δω τον πατέρα μου. Είναι εδώ;
Ήταν εδώ, αλλά έπρεπε να φύγει.
Καλύτερα να φύγετε κι εσείς, να ξεκουραστεί.
- Ναι. - Θα περάσουμε σε λίγες ώρες.
Εντάξει, κεφάλα.
Έχω αρμονικές αναλογίες.
Παραείναι μεγάλο.
Να σας πω λίγο;
Όταν κατάλαβε ότι ο Σον μπλέχτηκε πάλι σε καβγά, ο Τιμ θύμωσε κι έφυγε.
Μην ξυπνήσει και λείπει ο πατέρας του.
Θα μπορούσατε να του μιλήσετε; Το κάνουν αυτό οι ψυχολόγοι;
Συνήθως όχι.
Υπάρχει μια επαναστατική σχολή που λέγεται "Τζιμίστικα".
Όχι. Είμαστε εδώ για τον Σον, θέλουμε να σας βοηθήσουμε.
Αλλά αυτό που ζητάτε δεν είναι κάτι που κάνουμε.
Καταλαβαίνω. Ευχαριστώ που ήρθατε.
Να μας λέτε νέα.
Έψαξα το παράθυρο απ' όπου βλέπεις τα μωρά.
Δεν υπάρχει. Ένα δωμάτιο τίγκα στα μωρά και δεν σ' αφήνουν να μπεις.
Πρέπει να ξέρω τους γονείς, λέει. Γελοίο.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ. ΛΟΥΙΣ
Γιατί να βγάλουν...
Μπορώ να σε πάω σπίτι, αλλά θα περάσουμε από το καθαριστήριο.
Μπορώ να σε πάω κι εγώ αν θες.
Ναι, αλλά στο καθαριστήριο δίνουν τσίχλες.
- Εντάξει. - Δελεαστικό.
- Επιλέγω τον Μπράιαν. - Περισσότερες τσίχλες για μένα.
- Ευχαριστώ, πάντως. - Τα λέμε.
Ο καφές μου;
Είπα ότι πάω για καφέδες,
αλλά προσπάθησα να πάρω τον πατέρα του Σον και με έχει μπλοκάρει.
Ρώτησα τη μητέρα του πού μπορεί να είναι κι είπε πως όταν ζορίζεται ο Τιμ,
πάει για ψάρεμα στη λίμνη Μπαλμπόα.
Τι λες; Πάμε να τον βρούμε και να τον πείσουμε να γυρίσει.
Δεν θα κάνω Τζιμίστικα στον πατέρα του ασθενή μου.
Είπες "Τζιμίστικα".
Ξέρω ότι το λες υποτιμητικά, μα και πάλι.
- Δεν μετράει. - Μετράει.
- Δεν μετράει. - Δεν μετράει.
- Μη μου κάνεις εμένα τον Μπαγκς Μπάνι. - Θες τα Τζιμίστικα.
Αλλά πιστεύεις ότι δεν μπορείς, γιατί θα είναι σαν να παραδέχεσαι
ότι είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια πάστα.
Είπες πολλά πράγματα που με ταράζουν. Από πού να πρωτοξεκινήσω.
Καλά, θα πάω μόνος μου. Κατέβα και φώναξε ένα Lyft.
- Δεν ξέρω να το κάνω αυτό. - Αφού έτσι ήρθες.
Να πάρει. Καλά, θα έρθω. Αλλά για να σώσω ό,τι σώζεται.
- Ξέρεις κάτι; Δεν αρκεί. Πολ. - Όχι.
Πολ, παραδέξου πως θες να το κάνεις, αλλιώς κατέβα από το αμάξι.
- Πάμε να του κάνουμε Τζιμίστικα! - Ναι! Ευτυχώς. Φοβήθηκα ότι το παράκανα.
Η Κόρτνι μού διέλυσε την εφηβεία
και τώρα φορτώνει εμένα ενοχές για τη μαμά; Μαλακίες.
Τι θες να πω;
Δεν ξέρω. Ότι παρόλο που η Κόρτνι συνήλθε,
δεν πειράζει να την πιέζω να φροντίζει τη μαμά;
Κάνεις το σωστό.
Κι ότι δεν πειράζει που η μαμά μου χειρουργείται στο μάτι και δεν πάω.
Να συμφωνήσω και μ' αυτό;
Ναι, στα εξωτερικά ιατρεία γίνεται, σιγά. Θα είναι η αδερφή μου εκεί.
Τα πας περίφημα.
Ακόμα και να χάσει το μάτι της, αν δεν ήσουν εκεί, δεν θα σε έβλεπε καν.
Αυτό που λες είναι πολύ γλυκό. Έλα εδώ.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ.
Κοίτα πόσο ταλέντο έχεις. Ομόρφυνες πολύ τα σκυλιά.
Γι' αυτό δεν είμαι σίγουρη. Μου φαίνεται λίγο ψώνιο.
Άσε που είναι μπήχτης. Τις πηδάει όλες και μετά τις αγνοεί.
Τι κάνετε;
Διακοσμούμε. Έχω δωρίσει τεράστιο ποσό, οπότε πήραμε πρωτοβουλία.
Δεν γίνεται αυτό.
Ξέρω ότι είπαμε πως οι φωτογραφίες μου δεν έκαναν για το σάιτ, μα θέλω μια νίκη.
Μου συμβαίνουν πολλά τελευταία.
Με παιδιά, και καντίνες,
και, μην το πεις στον γείτονά μου, αλλά δεν έχω ωορρηξία.
Δεν χρειαζόταν να το μάθω.
Σκέφτηκα μήπως κάνεις τα στραβά μάτια και μ' αφήσεις να το κάνω.
Σε παρακαλώ;
Καλώς.
- Ζήτω! - Ευχαριστώ.
Θα τις κατεβάσεις μόλις φύγω;
- Ναι. - Ρε φίλε...
- Δεν πειράζει. - Όχι.
- Δεν με νοιάζει. Θα τις κατεβάσω. - Όχι!
- Δεν έχει σημασία. - Έχει.
Και να σου πω και κάτι; Να μην υιοθετηθεί κανένα σκυλί.
Να καταλήξουν όλα...
Όχι, δεν ελπίζω να καταλήξουν όλα.
Ελπίζω να ζήσουν, αλλά εσένα ελπίζω να σου κάνουν ευθανασία.
- Όχι. - Δεν το εννοώ.
Καθόλου δεν το εννοώ. Συγγνώμη. Ελπίζω να ζήσεις. Αντίο.
Λιζ!
- Μ' ακολουθείς. - Ναι.
- Ευχαριστώ για την αμίλητη διαδρομή. - Χαρά μου. Η παρουσία σου είναι ευλογία.
Φέρεσαι παράξενα. Έχω αρχίσει κι ιδρώνω.
Θέλω να σου μιλήσω. Και δεν ξέρω
πώς να σου πω αυτό που έχω να σου πω.
Θέλω ένα ποτό. Εσύ; Να φτιάξουμε μαρτίνι;
Είναι 11:00 και είμαι 17 ετών, αλλά αμέ.
Εντάξει.
Μπαίνω στο θέμα. Λοιπόν, πάμε.
Τελευταία μιλάω
με τον νεαρό...
- που πάτησε τη μαμά σου. - Τι διάολο;
Άκου λίγο. Γίνεται καλύτερο. Δεν γίνεται, αλλά άκου.
Ήρθε να επιστρέψει το πορτοφόλι...
- Ήρθε εδώ; - Ναι.
Πότε; Στο σπίτι;
- Του μίλησες ή... - Αν συνεχίσεις τις ερωτήσεις,
θα ζοριστώ πολύ, οπότε... Άσε με να το πω.
- Λέγε. - Ήρθε εδώ,
εγώ είπα "Μείνε μακριά τους. Δίνε του". Αυτός είπε "Συγγνώμη".
Φάνηκε πονεμένος, το είπε πονεμένα.
Εγώ είπα "Είσαι καλά;" Είπε "Ναι", αλλά φαινόταν πως δεν είναι.
Περνάω τρελή φάση ενσυναίσθησης, γιατί αποφασίσαμε να κάνουμε παιδί.
Αν είναι αγόρι, θα το πούμε Πίτερ Μπερναντέτ.
Αν είναι κορίτσι, προφανώς Μπερναντέτ Πίτερς.
Τέλος πάντων, πήγα στο καφέ όπου δουλεύει.
Όχι για να τον δω. Μόνο να ρωτήσω αν είναι καλά.
Το αφεντικό του ήταν σαν τον Τόνι Σοπράνο, αλλά πιο σέξι.
Ξέρεις, ο τύπος που θα σε τσακίσει, αλλά φιλάει κι ωραία;
Αν είχα φωτογραφία...
Οπότε, ρώτησα το αφεντικό για τον Λούις
και είπε "Είναι πολύ θλιμμένος,
γεμάτος αρνητισμό, αλλά δεν είναι λόγος απόλυσης. Πανάθεμα το κάνσελ".
Πριν το καταλάβω, είχε φωνάξει τον Λούις, πιάσαμε κουβέντα, η ζωή του είναι ζοφερή!
Σαν το Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο.
Όχι εκεί που όλοι περνούν καλά με ηρωίνη.
Στο τέλος, που είναι κουλουβάχατα και βλέπεις ότι η ηρωίνη δεν έχει πλάκα.
Δεν έχει φίλους.
Κανέναν να μιλήσει. Υποφέρει.
Πήγαμε μια βόλτα, μιλήσαμε,
γιατί ήξερα πως δεν θα το άντεχα αν...
δεν προσπαθούσα έστω να βοηθήσω. Αυτά. Τέλος.
Επιπλέον, τον βλέπω τακτικά έκτοτε.
Του στέλνω και κάνα μήνυμα.
Μ' ακολουθεί και στο Instagram. Αυτά. Σειρά σου.
Θέλω να του μιλήσω.
Ίσως είναι πιο εύκολο αν μου πεις τι θες να του πεις και του τα στείλω.
Πήγαινέ με σ' εκείνον τώρα,
αλλιώς λέω στον μπαμπά ότι κάνεις παρέα μ' αυτόν που σκότωσε τη μαμά.
- Νεράκι για τον δρόμο; - Πάμε.
Τιμ; Τι λες τώρα! Κι εσύ εδώ ψαρεύεις;
- Πώς με βρήκατε; - Τι εννοείς; Εμείς εδώ συχνάζουμε.
Τι χρησιμοποιείς; Δόλωμα καρολίνα; Καλό για ψάρεμα στον πάτο.
Μας ζήτησε η γυναίκα σου να σου μιλήσουμε.
Το είχε χάψει, Πολ.
Χρησιμοποίησα αργκό ψαρέματος. Το είχα γκουγκλάρει.
Ωραία δεν είναι; Εγώ πήγαινα για ψάρεμα με τον πατέρα μου.
Όχι ο Τζίμι, μισεί τις βάρκες.
Στο λύκειο πήγα για ράφτινγκ κι αναποδογύρισε η βάρκα.
Με παρέσυρε το ρεύμα.
Αποπροσανατολίστηκα πλήρως και πραγματικά φοβήθηκα πάρα πολύ.
Πες του πού συνέβη.
Στην πισίνα ενός ξενοδοχείου.
Τιμ, ξέρω ότι όλοι νιώθουμε χάλια.
Λες και μας έχουν βάλει βαρίδια...
Σταμάτα με τους όρους ψαρέματος.
Μου φάνηκε ότι αυτό το είπα ωραία. Όχι; Εντάξει.
Ξέρω ότι νιώθεις συναισθηματικά φορτισμένος τώρα...
- Ξέρεις και πώς νιώθω; - Συγγνώμη, εγώ...
Πολ, μην το κάνεις αυτό. Δεν μ' αρέσει.
- Δεν έκανα τίποτα. - Παραλίγο να πεθάνω, Πολ.
Τιμ, άκουσέ μας πέντε λεπτά.
Θα το σκεφτώ αν ξανακάνετε το ίδιο.
Πολ, σταμάτα!
Εντάξει;
Ναι, εντάξει.
Αγάπη μου, λυπάμαι.
Οι φωτογραφίες ήταν πολύ καλές.
- Τις είδες καθόλου; - Φυσικά. Είχαν κι ένα σκυλί.
- Μόνο σκυλιά ήταν. - Άρα έπιασα το νόημα.
Ντι-Τρέιν.
- Τι; - Πού είναι ο Κόνορ;
Αν είναι να κοπροσκυλιάζει, ας βγάλει τις φωτογραφίες από το αμάξι.
Γύρισε στη σχολή.
- Τι; Έφυγε; - Ναι.
Και δεν μας χαιρέτησε.
- Τι; - Βασικά, εμένα με χαιρέτησε.
Να πάρει, Ντι-Τρέιν.
- Αγκαλιαστήκατε; - Ναι.
Αλλά ήταν από εκείνες τις παράξενες αντρικές αγκαλιές με το ένα μπράτσο.
Ήταν κάπως...
- Ξέρεις, σαν... - Χάλια.
Δεν θα σου άρεσε.
- Άθλιο. - Ναι.
- Γαμώτο. Και φεύγει. - Ναι.
- Το χειρίστηκες χάλια. - Μπορούσα καλύτερα.
- Γεια. - Γεια.
Σε ποιον δεν αρέσουν οι άβολες επισκέψεις;
- Περάστε. - Εντάξει.
Παρακαλώ. Γεια.
- Χαίρομαι που ήρθες. - Μου άφησες ένα σημείωμα. Δεν μου άρεσε.
Κατανοητό. Δεν θα ξαναγίνει.
Να σας φέρω κάτι να πιείτε; Νερό;
Το νερό είναι εκπληκτικό. Άλις, σ' αρέσει το νερό;
- Τι σου συμβαίνει; - Έτσι είμαι όταν νιώθω άβολα.
- Θα μας φέρω νερό. - Ναι.
- Θα καθίσετε; - Ναι, μας αρέσει να καθόμαστε.
Και τι συζητάτε, δηλαδή;
Τίποτα. Για αθλητικά.
- Δεν έχεις ιδέα από αθλητικά. - Στερεότυπα.
Εντάξει. Για τι αθλήματα λέτε;
Για το πίκλμπολ. Για τη Monopoly. Αθλητικά.
Ελπίζω να μη λέτε για μένα.
Δεν θα το έκανα ποτέ αυτό. Το υπόσχομαι.
Πώς είσαι, λοιπόν;
Ο Μπράιαν μού είπε ότι πήρες δίπλωμα και θα κάνεις αιτήσεις σε κολέγια.
Συμβαίνουν πολλά.
Δεν θα έπρεπε να σου λέει για μένα.
Κυρίως για τον εαυτό του μιλάει.
Απλώς με ρωτάει διάφορα.
"Μου πάνε αυτά τα ρούχα;" Ή "Θα μου πήγαινε ένα μωρό;"
Κυρίως θέλει να ξέρει αν του πάει κάτι.
- Αυτό ισχύει. - Έχω μάθει να λέω πάντα ναι.
Είμαι από αυτούς που τους πάνε τα πάντα.
Θα ήταν τρεις συνεδρίες διαχείρισης θυμού, βάσει δικαστικής απόφασης.
Αλλά ήρθατε εσείς και του διαλύσατε το μυαλό.
Τώρα φέρεται λες και για όλα φταίω εγώ, γιατί αυτό κάνετε εσείς.
Να υποθέσω ότι δεν συμπαθείς την ψυχοθεραπεία.
Δεν έχει αποτέλεσμα σε μια μέρα.
Αλλά εντέλει σε βοηθά να αναγνωρίσεις και να αλλάξεις δύσκολα συναισθήματα,
σκέψεις και συμπεριφορές. Αν έδινες μια ευκαιρία...
Σοβαρά τώρα;
Σου φαίνεται κατάλληλη στιγμή να του αλλάξεις γνώμη;
Πολ, να σου θυμίσω ότι είσαι στην ομάδα μου.
Τιμ, μη μας βλέπεις ως ψυχολόγους.
Δες μας ως πατεράδες που ο ένας αγαπά πολύ το κουπί του.
Έχω βρεθεί στη θέση σου, αποξενωμένος από το παιδί μου.
Απάτησα τη μητέρα της
κι όταν εκείνη έφυγε με την κόρη μου, εγώ δεν πάλεψα αρκετά,
επειδή ντρεπόμουν υπερβολικά.
Έχασα το πρώτο της ρεσιτάλ. Την πρώτη της περίοδο.
- Έλεος, Πολ. - Ναι, ρε φίλε. Τι λες;
Όταν πέθανε η γυναίκα μου, δεν άντεχα να κοιτάξω την κόρη μου.
Κρύφτηκα στο ποτό και τα χάπια.
Όταν με χρειάστηκε, εγώ τα θαλάσσωσα.
Και σου μιλάει ακόμα;
Είναι ένα θαύμα, αλλά ναι.
Προσπαθώ να φαίνομαι αντάξιός της κάθε μέρα.
Άρα είστε κι οι δύο φρικτοί γονείς.
Αυτός ναι.
Με κριτικάρεις πολύ σήμερα.
Ξέρετε τι είπε η αστυνομία;
Ο Σον δεν αντιστάθηκε καν.
Απλώς τους άφησε να τον χτυπήσουν.
- Γιατί; - Ήθελε να κάνει κακό στον εαυτό του.
Νιώθει φοβερές ενοχές επειδή είναι θυμωμένος μ' εσένα.
Με αυτόν που αγαπάει όσο τίποτα άλλο.
Έπρεπε να τον βλέπατε μικρό.
Είχε ένα λακκάκι. Ήταν πάντα χαμογελαστός.
Αλλά όταν γύρισε από κει...
ήταν σαν να ζω με έναν ξένο. Ήταν φοβερά οργισμένος!
Δεν ήξερα πώς να τον βοηθήσω.
Ακόμα δεν ξέρω.
Έλα μαζί μας και μίλησέ του.
- Μπα. - Άκου, Τιμ...
Εντάξει, είπατε αυτά που θέλατε.
Σας ευχαριστώ.
Τώρα νιώθω χειρότερα απ' ό,τι μία ώρα πριν.
- Έτσι είναι η ψυχοθεραπεία; - Ναι, κάπως έτσι.
Δεν είσαι υποχρεωμένος να του μιλήσεις. Αλλά θα ήταν καλό.
Έλα, Τζίμι. Πάμε.
Το ήπια το νερό μου. Τώρα τι κάνουμε;
- Μπορείς να φύγεις αν θες. - Δεν ξέρω τι θέλω.
Λοιπόν. Εγώ νιώθω ότι γράφτηκε ο επίλογος. Το νιώθει κανείς άλλος; Επίλογος, κανείς;
- Σοβαρά τώρα; - Νιώθω άβολα. Σ' το είπα.
Ο Μπράιαν είπε ότι μου έγραψες γράμμα.
Τι έλεγε;
Δεν το θυμάμαι επί λέξει, αλλά η κεντρική ιδέα ήταν...
"Γεια σου, μαλάκα.
Σκότωσες τη μαμά μου, κατέστρεψες τη ζωή μου και τον μπαμπά μου,
κι όλα έγιναν επειδή είσαι ένας γαμημένος εγωπαθής μπεκρής.
Ο κόσμος μού φέρεται διαφορετικά. Έχασα φίλους εξαιτίας σου.
Κι όταν ξυπνάω, ο μόνος άνθρωπος στον οποίο θέλω να μιλήσω
δεν είναι πια εδώ και δεν θα είναι ποτέ ξανά, και για όλα φταις εσύ".
Ωραίο γράμμα.
Θα μου πεις κάτι για εκείνη;
Γιατί;
Επειδή δεν την ήξερα.
Ξέρω μόνο... το τέλος.
Θυμάσαι τότε που έβγαλε τον φρονιμίτη και...
Συνερχόταν από την αναισθησία
και κοκορευόταν για το πόσο μαλακό πισινό είχε.
- Μπράιαν! - Τι;
Ζήτησε από τη νοσοκόμα να της τον πιάσει.
- Δεν θα επέλεγα αυτήν την ιστορία. - Έχεις δίκιο. Συγγνώμη.
Ποια ιστορία θα έλεγες;
Έλα.
Γεια. Πήρα να δω τι κάνεις. Είσαι καλά;
Είσαι στην μπανιέρα, μέσα στην κατάθλιψη και βλέπεις τις φωτογραφίες των σκύλων;
Όχι, είμαι γυμναστήριο.
Έχει ηχώ στο γυμναστήριο. Και πλατσουρίσματα.
Καλά είμαι. Δεν έχω πραγματικά προβλήματα.
Για τι να παραπονεθώ; Επειδή λείπει η αγαπημένη μου αισθητικός
και θα πάω στη δεύτερη αγαπημένη μου;
Λιζ, μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου.
Σου συμβαίνει κάτι σοβαρό κι αν δεν προσέξεις, θα σε ρίξει.
Θέλω να βγεις από την μπανιέρα και να πας να παίξεις με τις πέτρες σου.
Έλα. Να ακούσω το νερό ν' αδειάζει.
Όχι, εδώ νιώθω ασφάλεια και θαλπωρή.
Θα κάνουμε μια συμφωνία. Βγες από εκεί και βάλε τα δυνατά σου,
κι εγώ θα πάω στην επέμβαση της μαμάς μου.
Και θα πεις στην αδερφή σου ότι της σαμποτάρεις όλη της τη ζωή;
Τι; Μην το παρατραβάς. Άδειασε την μπανιέρα. Να ακούσω.
Έτσι μπράβο.
- Ευχαριστώ. - Εντάξει, γεια.
Γεια.
Και τα δύο κορίτσια μου;
Όχι, μόνο εγώ είμαι.
Άντε γαμήσου.
Εδώ είμαι, μαμά.
Καλά τα πήγα;
- Ναι. - Πολύ καλά.
Και μου έφυγε το αγαπημένο μου καπελάκι στο Space Mountain. Στεναχωρήθηκα πολύ.
Η μαμά μου με πήγε στο μαγαζί
και μου πήρε τρία καπελάκια Γκούφι.
Θύμωσα πολύ, γιατί δεν ήταν σαν το παλιό μου.
Με το παλιό μου καπέλο έδειχνα κουλ.
Αλλά εκείνη είπε πως δεν είχε να κάνει με το καπέλο,
αλλά με το πώς ένιωθα φορώντας το.
Κάτι που ήταν ψέμα, γιατί ήμουν σαν βλαμμένο με το καπέλο Γκούφι.
Αλλά εκείνης της πήγαινε.
Της πήγαιναν τα πάντα.
Ήταν ωραία εκείνη η μέρα.
Ακούγεται καλή και διασκεδαστική.
Σπάνιος συνδυασμός.
Ήταν.
Μου λείπει πολύ.
Ποια είναι αυτή;
Η Σάρα. Ήταν...
Είναι η μνηστή μου.
Όμορφη είναι.
Βασικά...
Γιατί πήρε τρία καπέλα; Η μαμά σου. Γιατί πήρε τρία;
Όταν τρέχαμε για το τρενάκι, έπεσε πάνω σε ένα παιδάκι.
Του έπεσε το παγωτό και έκλαιγε.
Η μαμά του είπε ότι δεν πειράζει, μα η δική μου ένιωθε άσχημα.
Πήρε το τρίτο καπέλο μήπως έβρισκε το παιδάκι.
Το ψάξαμε παντού.
Το βρήκατε;
Ναι. Ήταν τέλεια.
Το είχα ξεχάσει αυτό.
Ευχαριστώ.
Έχω σκεφτεί πολύ τι θα ήθελα να σου πω.
Πώς θα ήθελα να σου εξηγήσω. Γιατί οδηγούσα.
Πόσο το μετανιώνω.
Αλλά δεν έχει σημασία,
γιατί συνέβη και έφταιγα εγώ.
Ό,τι κι αν κάνω, δεν φτιάχνεται.
Μπορώ μόνο να πω πως δεν περνάει μια στιγμή χωρίς να τη σκεφτώ.
Ή εσένα. Ή τον πατέρα σου.
Σας σκέφτομαι όλους. Συνέχεια.
Λυπάμαι πάρα πολύ. Εγώ...
- Μακάρι να άλλαζε κάτι, να γυρνούσα πίσω... - Σε συγχωρώ.
Τι;
Σε συγχωρώ.
Αυτό θα έκανε η μαμά μου.
Ευχαριστώ.
Δεν...
Ευχαριστώ.
Φεύγω.
Πού πας;
Άνοιξε ένα καινούργιο μαγαζί. Πάω να δω ζώνες.
Δεν είναι μαγαζί με ζώνες, αλλά σίγουρα θα έχουν.
- Ας το ελπίσουμε. - Ναι. Είσαι τέλεια.
Ξέχνα το. Τίποτα.
Τι; Μπορείς να μου πεις ό,τι θες. Συνήθως αυτό κάνεις.
Νιώθω κάπως... Δεν ξέρω.
Νιώθεις ποτέ λίγο χαμένος; Σαν να έχεις βυθιστεί;
Τελείως χαζό.
Όλο αυτό με τις φωτογραφίες με έχει επηρεάσει πολύ.
Μου λείπει κι η καντίνα.
Κι αγαπώ το σπίτι μας, το ξέρεις, αλλά μου φαίνεται άδειο χωρίς τα αγόρια.
Δεν είναι πιο ήσυχο;
Ναι. Και μυρίζει πιο ωραία.
Ναι. Εντάξει. Να σου πάρουμε άλλη καντίνα;
Ψηφίζω τοστ με τυρί.
- Μπορώ να φτιάχνω τοστ με τυρί. - Ναι.
Να σου πω κάτι; Μια χαρά είμαι. Πήγαινε στις ζώνες, καλά να περάσεις.
Τέλεια. Τα λέμε μετά.
Σ' αγαπώ, μωρό μου.
Κι εγώ.
Θεέ μου, έχω πολλή αγχωμένη ενέργεια τώρα.
- Πάμε να φάμε; - Ναι! Περίμενε, Μπράιαν.
Ξέρω ότι σε ζόρισα πριν,
αλλά σου είμαι ευγνώμων που επικοινώνησες μαζί του.
Ναι, ήταν κάτι καινούργιο για μένα.
Και πάλι.
Μερικές φορές είναι εύκολο να δεις πότε κάποιος χρειάζεται βοήθεια.
Το λέει το πρόσωπό του.
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μείνει μέσα. Καταρράκτη έκανε.
Δωροδόκησα τον γιατρό να την κρατήσει απόψε
για να έχεις ένα βράδυ ελεύθερο.
- Είσαι η ηρωίδα μου. - Ήθελα να δεις και το νέο μου σπίτι.
Ναι.
Τρελά στιλάτο.
Ναι. Προφανώς.
Κυριλέ. Υπερτιμημένο.
- Έχεις κι απλίκες, μωρή; - Ναι, έχω ένα σωρό.
Τι, με έφερες εδώ για να νιώσω άσχημα;
Ναι. Λίγο.
Όχι μόνο γι' αυτό.
Κόρτνι, σε αφήνω ελεύθερη.
Τι θα πει αυτό;
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι...
Ξέρω πόσα κάνεις για τη μαμά.
Κι ότι πάλεψες σκληρά για να μαζέψεις τα κομμάτια σου.
Είμαι πολύ περήφανη για σένα.
Ευχαριστώ.
Φοβόμουν πως αν φύγεις, η μαμά θα μου ζητήσει να την αναλάβω
και, για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω πώς να το χειριστώ αυτό.
Αλλά αυτό δεν είναι δικό σου πρόβλημα. Είναι δικό μου.
Εσύ έκανες το καθήκον σου και με το παραπάνω.
Πράγματι.
Σου ζητάω μόνο να μου δώσεις λίγο χρόνο να σκεφτώ τι θα κάνω μ' εκείνη.
Μετά, μπορείς να φύγεις. Εντάξει;
Θα πιω σ' αυτό.
- Πόσο χρόνο θες; - Δεν ξέρω, 20 χρόνια;
- Δύο μέρες. - Οκτώ χρόνια.
- Δύο βδομάδες. - Τρεις μήνες.
Δώσε μου τρεις μήνες.
Σύμφωνοι.
Πώς νιώθεις, μικρέ;
Πονάω ακόμα παντού. Αλλά είμαι καλύτερα.
Ναι.
Έμαθα ότι μιλήσατε στον πατέρα μου.
Έχει έρθει;
- Οι πατεράδες είναι δύσκολη πίστα. - Ναι.
Δεν στέκονται πάντα στο ύψος των περιστάσεων.
Αλλά εντέλει το κάνουν. Δες εμένα. Μου πήρε έναν χρόνο.
- Γεια. - Αυτός ήταν πιο γρήγορος.
- Γεια σου, μπαμπά. - Ας τους αφήσουμε μόνους.
Ευχαριστώ.
Ξέρουμε κι οι δύο ότι δεν το έχω να μιλάω για συναισθήματα.
- Δεν πειράζει. Μην πεις τίποτα. - Όχι, άκουσέ με.
Όταν μου είπες ότι σε απογοήτευσα...
ο λόγος που μπήκα σε άμυνα...
είναι... επειδή είχες δίκιο.
Σον, λυπάμαι πάρα πολύ.
Δεν πειράζει, μπαμπά. Όλα καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Ναι.
Να βγεις από δω να πάμε για ψάρεμα.
Δεν θα κάνεις μπρέικ ντανς στο άμεσο μέλλον.
- Μη με κάνεις να γελάω. - Θυμάσαι εκείνη τη φάση;
Πολύ συγκινητικό.
Μην τους κοιτάς άλλο.
Πολ, είναι συγκινητική στιγμή.
Χαίρομαι τόσο, που ό,τι κάνει αυτός στον γιο του θα το κάνω σ' εσένα.
Μην το κάνεις αυτό.
Σταμάτα.
Πολ, αν δεν θες, μπορείς να τραβηχτείς.
Δεν θα τραβηχτώ. Πρέπει να μάθεις τι θα πει όριο.
Μου το ζήτησε και δεν ρώτησα γιατί. Αφεντικό μου είναι.
Είναι φοβερές.
Σταμάτα.
Ο δικός μου είναι κούκλος, μα σε όλες τις φωτογραφίες γλείφει τον πισινό του.
Αφού μπορεί. Και πάλι, είναι θέμα φωτογράφου.
- Πιστεύεις... - Ναι.
Τότε, βοήθησέ με. Εδώ τον έχω. Υπάρχει φωτογραφική. Πάμε στο πάρκο.
Τι; Τώρα;
Ναι. Τώρα αμέσως.
Αμέ. Γιατί όχι;
Τέλεια. Πάμε. Έλα, αγόρι μου. Η τυχερή του μέρα.
- Πρόσεχε. - Είναι κούκλος. Συγγνώμη.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού